Mateus 25
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA
1 Godinu ure yawokekae yewa wake ari Yesuma eno wei. I aruaruma denima (10) emenu ramefa mukake i aweka muneka mi fou ufisane anisa.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Moi aruaruma fai (5) emenu awarae bunawerero nono moi aruaruma fai (5) emenu awarae buna me.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 I awara buna me aruaruma anifisane ukaada emenu ramefa mukake nono aduaini mune da uisake anisa.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Anisaro nono i awara buna aruaruma emenu ramefaini aduaini kawaburo iise mukake anisa.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 I aruaruma yaisina anisabaie i aweka muneka mi fare dauiro me ane ekake ane nauka aisa.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Nauka aine ibisaro dumu abanaro ena aweka muneka mi ido aarakuba aafoke eforo eno daiwere weisaro nauisa.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 I aruaruma yaisina nauisake uyakake ramefanu edoro ma daiwere uisa.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Eno uisabaie i awara buna me aruarumama i awara buna aruaruma faibairo (5) eno weisa, iya ramefa adua meya adua maisawe weisa.
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Eno weisaro i awara buna aruarumama eno weisa, iyabairo adua daiwere meba yaini iyaini demuiro da iifeisia aniaweke sidowa oroubairo oima make muawe weisa. Eno weisa ibake anisa.
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Aneibisabaie dubuenaro ena aweka muneka mi ido fariro i uke bou uisa aruarumaini dawaini danu aweka muneka uruna ifisane uwara ubarenaro amuisake aisame ko uka.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Nono dubuenaro ena awara buna me aruaruma fakake aisame udiro enare ibaada eno weisa, dai waria mi, ko woromiaro uwara ubarenaro amufe weisa.
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Eno weisaro i mima eno wei, ya na iwoka meba ko da woromimaua wei.
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Enoba i Dai Waria Minu fareka wai ufekuroba o dumudumuro ari ya iwoka me ibake erenewaa ukaada yawokenewaa uforo Yesuma eno wei.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Yesuma eno wei, Godinu ure yawokekae yewa wake ariya wei. Moi mima moi orofaro anifine ukaada danu waiya ukeka orou weiro dawabairo faka. Fakaro emua danu waiyaini uwaraini eraerabusa yaisina yawofisane wei. Eno weike danu waiya oroubake oi marie.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Moi mibake fai dausini (5,000) kina maike nono moi mibake du dausini (2,000) kina maike nono moi mibake wani dausini (1,000) kina mai. I eme una buuba emenu buna imusu imusu ibake emenu oi imusu imusu marie. I oi make me sinike iroma moi orofaro ani.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Aniro i fai dausini kina muni mi sabu anike bisinesi waiya ukaadae moi fai dausini kina munike duboro odiro ibi.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Enaenari i du dausini kina muni mima sabu anike bisinesi waiya ukaadae moi du dausini kina munike duboro odiro ibi.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Nono i wani dausini kina muni mima danu dai minu oi munike doo daunike ena oi doo ubarenaro fe odike yawe ure odike ani.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Emenu dai mi moi orofaro anike oya keuwere ibeebe nono owerike fari. Goiro farike danu oi mariero waiya ukeibisa orou waiya aneme aneme ukeibisa ibai iwoka ufine emua weiro dawabairo faka.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Dawabairo fakaro i fai dausini kina muni mima danu moi fai dausini kina oi duboro waure farike eno wei, dai mi, ama nabake fai dausini kina makararo nono nama moi fai dausini kina duboro odinea mua wei.
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Eno weiro danu dai mima eno wei, ae gienabu irauaiai waiya ukaku miya wei. Ae okoanaku manararo irauaiai yawokinuba daiwere odimauro yawofakua wei. Eno weike wei, nabairo aare ibaada rooro ua wei.
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Nono i du dausini kina muni mima farike eno wei, dai mi, ama nabake du dausini kina makararo nono moi du dausini kina duboro odinea mua wei.
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Eno weiro danu dai mima eno wei, ae gienabu irauaiai waiya ukaku miya wei. Abake okoanaku manararo irauaiai yawokinuba daiwere odimauro yawofakua wei. Eno weike wei, nabairo aare ibaada rooro ua wei.
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Nono dubuena kai i wani dausini kina muni mima danu dai mibairo farike eno wei, dai mi, ae arawere yawokaku miya wei. Ae arawere yawokada waiya wawe me nono uruna munakuke aneme aneme ode dakuke nono munaku wei.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Enoba na iwoka sinaada abake ia sinaada anu wani dausini kina dooro daune fe odea anu oi idua mua wei.
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Eno weiro danu dai mima eno wei, ae waiya koroko merama miya wei! Nae arawere yawokeka mi. Waiya wawe me uruna muneibakuneke aneme aneme ode dakakuneke munakunea wei.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Ibai iwoka ukakuba mekema anemebake nanu oi banikaro ode dauiro iro oi duboro odifisaro fare mune daune wei?
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Eno weike wei, danu wani dausini kina mareke muaweke i fai dausini kina muni mibairo maewe wei.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 I eraerabusa keuwere mibairo mune mafekuro mufeku. I mi dawabairo eraerabusa keuwere ibifeku wei. I okoa musinaku orounu okoanaku eraerabusa mareke mufeku wei.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Eno weike wei, i merama waiya koroko mi muaweke i dumuwere aweawe orofaro mune siaawero iro emema emenu oferibake nio ake fagigi yaraada ii wefisa i dai mima eno weia Yesuma i wake emuabairo eno wei.
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 I Ba Eme Sini Mini danu aneruini edoro daiwerero fafeisaie Dawa Danu dai yaureka duboro yaufekuke eme yaisina Dawama yawofiaku.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 — ausente —
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 — ausente —
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Odifiakuke nono i Dai Waria Mima Danu baena wana ena oroubake eno wefeku, Godima ya we ma irauaiai ukakua aarawe wefekua wei. Godima ureini doo ubu ukaada yanu yawokeka orofaini ubu uia aaraweke i orofaro yauawe wefekua wei.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Na desini ukararo uruna mayaka. Na adua isa ukararo adua mayaka. Na imusu mi ari farero arie daiwere weisa.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Na wau erunaku baruke eneibisararo irau wau mayakaro rune. Na arama ukeibisararo unu koyaka. Na ana ebaro ibisararo Nabairo fare awaawa yaure odiaka wefekua wei.
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Eno wefekuro Godinu wake naukeka orouma eno wefeisa wei, Dai Waria Mi, abo odoro desini uiyairo eraada uruna maisi? Adua isa uiyairo Abake adua maisi?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Abo odoro imusu mi ari uke fariro arie daiwere weisi? Abo odoro Anu wau erunaku ekike irau wau maisi?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Abo odoro arama daiwere uke ibiro eraada unu koki. Ana ebaro ibiro awaawa yaure oisi eno wefeisaya wei.
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Eno wefeisaro i Dai Waria Mima eno wefeku, ba wake wemaro nauawe. nanu wake naukeka oroubake eno uke yareibirieka ie Nabairo ukeibisaya wefekua wei.
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 Yesuma eno weike nono wei, Dawa eno wefekuke Danu ewani ena wana enaro oroubake eno wefeku, ya meramawere orou, Godima ya we ma irauaiai uke dakaku. Godima i feare me inaae seidanini danu anerubake ubu ui. Nabairoma aniaweke i inaaro ibiawe wefekua wei.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Na desini ukararo uruna make dayaka, Na adua isa ukararo adua make dayaka.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Yabairo imusu mi ari farero arie wake we da uisa. Na arama daiwere ukeibisararo unu kore dayaka. Ana ebaro ibisararo Na awaawa yaure ode dayaka eno wefekua wei.
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Eno wefekuro i merama orouma wefeisa, Dai Waria Mi, abo odoro desini uiyairo adua isa uiyairo imusu mi ari farike arama uike oferi waurike ana ebaro ibiro ekike A unu kore da uisi wefeisaya wei.
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Eno wefeisaro wefeku, yabake ba wake wemaro nauawe. Nanu wake naukeka orou unu kore dakeibisaie Na unu kore dakeibiyakaya eno wefekua wei.
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 I orouma i feare me inaaro anifeisaro Godinu wake irauke naukeka orouma me ibene ibene ibifeisa orofaro anifeisaya Yesuma eno wei.
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.