Mateus 21

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 — ausente —
2 com a seguinte ordem:
3 Moi mima yabake aneme ukaisi wefekuie uwanu Dai Waria Mima mufine wenu weawaro mafia wei.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 — ausente —
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 — ausente —
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 I iwoka ukeka miyaima anisike Yesunu wei wake enaenari uisi.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 I miyai i donikini danu nakuini waure fakike emenu wau donikinaku unanu deiro yaweke oisiro Yesu duboro yauri.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Eme keuwere emenu wau daabaro yaweke oisaro moi orou farai kakabai kuure daabaro yaweke odeibisa.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Moi orouko anisaro Yesu ubarero aniro nono moi orouma emenu umuro anisa. Eno uisake i bokai anisa orouini i dubuenaro aneibisa orouini emua yaisina daiwere ousana weisake nono weisa, Godima we mune odiro Deiwidibairoma sirorari ui mi Dawa irauaiaiya weisa. Dawae Godinu ibiro idua farinua weisa. Godima Dawa we ma irauaiai ufeku weisa. Urero orouini Danu ibi we ma daiwere ukaisaya weisake eno mane daiwere weibisa.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Eno we anisake weisaro Yesu Derusaremu goiro waure faka. Fakaro i Derusaremu goi orouma foria daiwere ukaada eno weisa, yewa miye aina weisa?
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Eno weisaro Danu umuro anisa orouma eno weisa, yewae Godinu we bou ukeka mi Danu ibiye Yesu. Dawae Gareri orofa Nasaredi goi miya weisa.
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Yesuma i dai sosi ubarenaro amui. Amuike erabusa make oi muneibisa orouini oima make erabusa muneibisa orouini yoweriro aweawero fare anisa. Yesuma i oi moko make makeka orounu seboini ofereni odeka ubari adanu karaini oima make muneka orounu yaureka duboini yaisina mune sianiro ubere aine ibisa.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Yesuma eno uike eno wei, Godinu bukaroma eno weakua wei. Nanu uwarae emenu guriguri ukeka uwaraya weakua wei. Nono yama Nanu uwara waira ukeka orounu uwara ubu ukisaya weakua wei.
13 Ele lhes disse:
14 I naisa kikori bobo orouini i umu beobeo bobo orouini emua i dai sosiro Yesubairo fakaro emua ma wiromirie.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 — ausente —
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 — ausente —
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Eno weike Yesu emua ido medirieke Derusaremu goiroma Bedeni goiro ane farike aini.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Wai uriro Yesuma uyarike Derusaremu goiro aneebe daabaro desini uri.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ane eribaie boruba ana daaba udiro enare ibiro eri. Ane farike eribaie boruba kaibai mero kakabai mane ibisaro erike i boruba anabake eno wei, nono kaibai da uwafakua wei. Eno weibaie ena boruba ana ido geo urike nukubai boke uri.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Eno uiro Danu iwoka ukeka orouma ekake imuka foria uisake eno weisa, i boruba ana aneme aneme sabu geo urinuke nukubai boke urinu weisa?
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Eno weisaro Yesuma emuabake ma owerike eno wei, yabake ba wake wemaro nauawe wei. Yae yanu naukekabake ie meya eno da we imufoisake nono imukenewaa ufoisaie Nanu une i boruba kaibaibake i enaenari ufoisake nono moi buna ufoisaya wei. Eno weike nono wei, yeka oraarabake uyake dawara ubarenaro isaa wefoisaie enaenari ufekua wei.
21 Então Jesus disse:
22 Imukenewaa ufoisaie guriguri ukaada anemerabu Godibairo eenu weada we naufoisaie Godima yabake idua mafekua wei.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Yesuma i dai sosi uwara ubarenaro amuike we ma iwoka ukeibirie. We ma iwoka ukeibiriebaie i dai ofereni ode sibore sianeka orouini Du orounu bisara orouini emuama Yesubairo fakake eno weisa, ainanu bunaro eno ukaku weisa? Aina mima a buna makakuyainuro eno ukaku weisa?
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Eno weisaro Yesuma emuabake eno wei, yabairo we nauke ereka bokai wemauro moko wake wefoisaie nono aina mima Na buna makakunararo eno ukakune ibai wemauro naufoisaya wei.
24 Jesus respondeu:
25 I Dioninu babadaido ukekae ureroma fariba ba emebairoma fari wei? Eno weibaie wake we makanada emenu mane eno weisa, aneme aneme wefeisi weisa? Ureroma faria wefeisiie Dioninu wake anemebake nauke da uisa wefekua weisa.
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Nono emebairoma faria wefeisiie i orou yaisina Dioni Godinu we bou ukeka mi imuisaba emema iyabake aneme ufeisa weisa?
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Emenu mane eno we makakake nono Yesubairo eno weisa, iya iwoka meya weisa. Eno weisaro Yesuma emuabairo ma owerike eno wei, moko wake we dakisaba iduaya Nanu buna ukakune i wake yabairo da wemaua wei.
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Yesuma yewa wake imuke eawe wei. Moi amarayai emenu babaeini demuiro ibeibisa. Emenu babaema danu bokai amarabairo ane farike eno wei, nanu gureifi kai waiyaro aniake waiya ua wei.
28 Jesus continuou:
29 Eno weiro bokai mima nauike da animau wei. Eno weike nono dubuenaro danu imuka oweriro waiyaro anike waiya ui.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Nono emenu babaema danu dubuena amarabairo ane farike enaenari wei. Eno weiro dubuena amarama eno wei, na anu waiyaro animauke anu waiya umaua weikema nono ane daui.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Abodei amarama danu babaenu wake naui wei? Eno weibaie danu bokai amarama danu wake nauia weisa. Eno weisaro Yesuma eno wei, yabake ba wake wemaro nauawe wei. I dakesi muneka orouini moi emeakanu umuro aneibisa awekaboini emuako Danu wake naufeisake Godinu ure yawokaku orofaro anifeisaro nono yae iro anifoisaba me Yesuma eno wei.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Eno weike nono wei, Dionima farike Godinu irau wake weibibaie yama danu wake nauke dauisaro i dakesi muneka orouini moi emeakanu umuro aneibisa awekaboini emuama danu wake nauisake urero amufisane emenu ba me merama ukeka imuke meisa. Eno uisaro yama ekake danu wake nauke da uisake yanu ba me merama ukeka imuke mede da uisaya Yesuma eno wei.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Yesuma moi dubo waure wei wake eno weike wei, yewa wake nauawe wei, moi mima gureifi yobai danu waiyaro wawike oro mamike gureifi amuke adiadi yareifi ooru ubu uike danu waiya kukuara uike danu waiya danu waiya ukeka oroubairo yawofisane marieke moi orofaro ani.
33 Jesus disse:
34 Aniro dubuenaro ayo ureka oya fariro danu moi waiya ukeka orou i waiya yawokeibisa oroubairo gureifi mufine we odai.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Danu moi waiya ukeka mi we odairo ane faribaie emuama dawa usima uka. Nono danu moi mi we odairo ane faribaie dawaini uka. Nono danu moi mi we odairo ane faribaie emuama dawa omama umaka.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Nono danu moi waiya ukeka eme keuwere we odaiseibiro ane fareibisabaie emuaini enaenari eno mane ukeibisa.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Ukeibisaro dubuena kai waiya ubi mima eno wei, nanu amara ubi we odaimauro dawabake iifa ufeisaya wei. Eno weike danu amara ubi we odairo ani.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Ane fariro i orouma dawa ekake eno weisa, yeka miye danu amara ubiba dawa ma feafeisike danu waiya mufeisia eno weisa.
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Eno weisake i mi mukake waiya oro dubuenaro siakake dawa ukaro fearia Yesuma eno wei.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Eno uisa ibake i waiya onami mima fafekuke i waiya yowokeka oroubake aneme ufeku wei?
40 Aí Jesus perguntou:
41 Eno weiro i orouma eno weisa, dawa i meramawere orou arawere uke yafiakuke ufiakuro feafeisaya eno weisa. Eno ufekuke danu waiya mune irau yawokeka oroubairo mafiakuro ayo ureka oya fafekuro dawabake naa didi kaibai mafeisaya weisa.
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Eno weisaro Yesuma emuabake eno wei, yewa wemau wake Godinu bukaro kakuka. I wakeye eno,
42 Jesus então perguntou:
43 Iduaba yabake weakune, Godinu yawokaku orofaro yabairoma mareke mufekuke imusu oroubairo mafekuro i orouma Godinu waiya ukenewaa ufeisaya wei.
43 E Jesus terminou:
44 Aina mima yewa omaro ure akuaku ufekuke isare ufekuie danu onami ure birabira yafekua wei. Nono i omama aina mibairo ufekuie i miye gibudi ari eno sifekua Yesuma eno wei.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 I dai yawokeka orouini Ferosi orouini Yesuma i dubo waure wei wake nauisake Dawae iyabake weakua eno we imuisa.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Eno we imuisake Yesu yabake umu wana naama uwafisane weisa. Eno weisaro i ku uke ibisa orouma Yesue Godinu we bou ukeka miya eno we imuisa ibake dai ofereni ode sibore sianeka orouini Ferosi orouini ia iyakake meisa.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.