Lucas 23
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA
1 I kanisoro orou yaisina uyakake Yesu mukake Faeradibairo waure anisa.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Waure ane fakake wayai eno weisa, yewa miye Du orou yaisina we irukakuneke dakesi oi Romani gaemani oroubairo da mayakawe weakuke Nae Kerisoya, yanu dai yawokeka Kini miya weakua eno wayai weisa.
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Eno weisaba Faeradima Yesubake eno wei, Ae i ba Du orounu dai yawokeka kini miba me wei? Eno weibaie Yesuma a ba weakua eno wei.
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Eno weiro Faeradima i dai ofereni ode sibore sianeka orouini i fare ku siane ibisa oroubake eno wei, i mibairo merama ufibai fou ure daunea wei.
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Eno weiba i orouma daiwere eno weisa, i Diudia orofa orouini Gareriroma ewa enaro ibeibisa i orou yaisina i Romani gaemani orouini urafisane eno meo we ma iwoka ukakunea eno meo weisa.
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Eno meo weisaro Faeradima nauike eno wei, i mi dawae Gareri miba me wei?
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Eno weibaie euwa weisaba ibake Faeradi danu ararae i orouma Yesu Erodibairo waure anifisane wei. Erodima Gareri orofa yawokada i furo Derusaremu goiro ibeibiba Yesu dawabairo waure anifisane wei. Eno weiro danu wei enaenari waure anisa.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Erodima Yesu efine ukeibiro dawabairo waure fakaro Yesu erike rooro ui. Erodima Yesunu buna ukeibi wake nauike danu ararae moi buna ukeka efine imui.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Enoba Erodima Yesu moi buna ukeka ufiro efine keuwere we nauke ereibiroma Yesuma moko wake we daui.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Erodima eno weibibaie i dai ofereni ode sibore sianeka orouini i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini emuama meo wayai daiwere weisa.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Eno weisaro Erodini danu ame orouini emuama Yesu meramawere uke yaraada uke iruisake irau wau baruke oisake Yesu ma owekake Faeradibairo nono waure anisa.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Adinaroe Erodini Faeradini emuae moko moko emenu emenu wasai uke makaneibisikema nono i odoro awaawa uke makaki.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 — ausente —
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 — ausente —
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Enaenari Erodini dawae Dawabairo merama fou ure dakinuba Dawa nabairo ma owere odaisinua wei. Eno weike nono wei, Dawabairo merama meba Dawa da ma feamaua wei.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Merama meba wemauro usima Dawa daiwere ufeisake odaifeisaro anifekua wei.
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 (I Du orounu bisarae eno, moi oya fareibakuie ana ebaro ibaisa orou una demuinaku ma woromeibakunekaro aneibaisa.)
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Enoba Faeradima weibaie i orou yaisinama daiwere eno weisa, i mi dawa ma feake Barabasi naa ma woromiake iyabairo waure aare odia weisa.
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 (Barabasi dawae Du orouini Romani gaemani orouini urafisane weike eme ma feariba ibake ana ebaro oisaro ibi.)
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 — ausente —
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 — ausente —
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Faeradima dei raara weike nono wei, dawae aneme merama ukinu wei? Dawabairo merama meba da ma feamauke wemauro usima ureebe odaifeisaro anifekua eno wei.
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 — ausente —
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 — ausente —
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Fearadima Yesu feafekua wake idua weike Barabasi i urane rarane uke eme ma feareka mi ana ebaroma ma worome odairo i orouma Yesu emenu arara aneme ufisane ufeisa ibake Faeradima Yesu emenu wanaro marie.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 I orouma Yesu mune anisa. Waure aneibisabaie Sairina orofa moi mi Saimoni dawae waiyaroma aare fariro ekake eno weisa, ama Yesunu korosi waua weisa. Eno weisaro Yesunu korosi mune wauriro anisa. Anisaro i mi dawae Yesunu umuro ani.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 — ausente —
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 — ausente —
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 — ausente —
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 — ausente —
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Nae i awoena au ibaaku ana ari eno ukeibakuneba yae i sibi uraku ana ari ibake merama daiwere uke yafiakaisaya Yesuma eno wei.
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Moi merama uisike ana ebaro ibisi miyaini Dawaini demuiro ma feafiakane emua waure anirieka.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Emua waure aniriekake bokai kaibai mane weaisa orofaro faka. Fakake Dawae korosiro ikokoma ure dabame oisa. Nono moi ana ebaro ibi mi moi ena anaro ikokoma ure dabame oisake nono moi mi moi ena anaro ikokoma ure dabame oisake Yesu Dawa ubarero ikokoma moi anaro ure dabame oisa.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Eno uke odiriekaro Yesuma eno wei, Babae, emenu ukaisa ibai emua iwoka meba ibake eno ukaisaya emenu ba me ukeka mune imuke media wei. I orouma eno uke oisake Danu wau ainama mufeku ariya weisake kasi dodoo uisa.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 I ku siane ibisa orouma enare ibaada ereibisabaie i Du orou emua yawokeibirieka orouma we irukada eno weibisa, Dawama eno i ari weia weibisa, Nae Godinu ma wiroke mune aneka Miya, Godinu Kerisoe Naya eno weibike moi orou ma wirokeibirie enaenari Anu onami ma wiroa eno weibisa.
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 — ausente —
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 — ausente —
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Moi wake eno owaowa uke oisa, yewae i Du oronu dai yawokeka kini mi eno owaowa uisake Danu iiri oko korosiro ure dabame oisaro ibi.
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Moi ana ebaro ibeibi mi dawae moi ena korosiro ibaada Yesubake eno wei, Ae Godinu Kerisoba me? Anu onamini uwaini ma wiroa wei.
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Eno weiro nono i moi ena korosiro ibi mima dawa we iifa ukaada wei, eno da wea wei. Ae Godibake ia iyarakuba me wei?
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Eno weike wei, aini naini uwae ba meramawere uisuba ibake aido fearaisua wei. Nono yewa miye moi meramawere uke dauia wei.
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Eno weike nono wei, Dai Waria Mi, Anu yawokeifaku odo fafekuie na imukenewaa ufario wei.
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 I mima eno weiro Yesuma dawabake moko eno wei, awoenae aini Naini demuiro i irauaiai Faradaisi weaisa oroforo ane ibifukua Yesuma eno wei.
43 Jesus lhe respondeu:
44 — ausente —
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 I yaisina eno uiro Yesuma daiwereroma eno wei, Babae, Nanu imumu Anu wana duboro odakunea weadae idua feari.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Eno uiro ame kafudeni mima erike Godinu ibi we ma daiwere uike eno wei, yewa mibairo merama meya wei, Dawae irauaiai miya eno wei.
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Ibai efisane fare ku siane ibisa orouma ibai ekake Yesu feariba ibake imuka merama daiwere ukaada emenu goi goiro fiake anisa.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 I Gareriroma faka awekaboini Yesunu naiyemukuini emuae ekararowere bi mame ibaada iroma ibai ereibisa.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 — ausente —
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 — ausente —
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Iro waure ane odiro i sabadi odobake uke bou ukeka odo idua me sifine uiro i sabadi odo idua fafine ui.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 I Gareriroma Yesunu umuro aaka awekaboma Diosefunu umuro anisake i Yesunu ofe ane odi orofa eka.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Ane ekabaie Yesunu ofe idua oisaro ibiro eka. Ekake owekake emenu uwararo anisa. Owere ane fakake Danu ooru ukeka irauaiai urumuma imusu ari fauduini aduaini mune bou uisa. Eno ukeibisabaie sabadi odo fariba ie Godinu darawadu odoba meisake ko yaka.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.