Lucas 1

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Emuama eno ukeibisaba ibake nanu imukekae i ari eno imukakune, Yesunu buna ukeka yaisina naukenewaa ukeibisaraba ibake i wake yaisina gienabu owaowaro odimake abairo odaimane eno imukada ibake owaowa yanake odakune.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 I buna ukeibiro naui ena wake ba adaadake iwoka ufane ibake abairo yewa owaowa yanake odaisakune.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Adinaro Erodi, dawae gaemani orounu dai yawokeka mi. Enoba dawae Diudia orofa yawokeibi. Dawama yawokeibi i furoe moi dawako ofereni ode sibore sianeka mi danu ibiye Sakarayasi dawa ibi. Danu akaemuku demui orou emuae Abaida weaisa orou. Dawaini danu orouini i dai sosi uwara ubarenaro Godinu waiya demuiro ukeibisa. Enoba Sakarayasi danu awekanu ibiye Erisabedi. Erisabedie Eroninu sisia aweka. Eroninu orouini Godibairo ofereni ode sibore sianeibisa.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 I aiyaka emua Godinu daabaro gienabu enaada Danu darawaduini Danu wakeini imukenewaa ukeibisi. Eno ukeibisiro Godima emenu irauaiai ukeka sineka ereibi.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Erisabedi dawae amara ara sini ibake amara dore dauke me ibeebe i aiyaka me ewai ure bauwaka ure eno uisi.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Enoba i Abaida orounu waiya ukeka odo idua fari. I ofereni ode sibore sianeka orounu bisarae ukeibisa emenu waiya ukeka odo idua fariba ibake emenu ibi ibi fefaro yanakeibisake mauwa ubarenaro odeibisa. Eno uke odeibisake guriguri ukeibisake demui ibi mane muneibisa.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 — ausente —
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Eno uisaro Sakarayasi enare ibaada eribaie Godinu aneru irauaiai urumuma imusu ari inaa iro ofereni odeibisa baena wana enaro adinaroma enare ibiro eri.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Erike imuka merama ukaada ia daiwere iyari.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Ia iyariro i aneruma eno wei, Sakarayasi, ia da sia eno wei. Godima anu guriguri ukaku ibai naukinuba anu aweka Erisabedima amara dofekuro danu ibiye Dioni mamifakua eno wei.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Amara dofekuro yanu imuka irauaiai ukaada rooro ufuaisiro eme keuwere emuaini iini rooro ufeisaya eno wei.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Eno weike nono wei, i amaranaku dai sifekuke Godinu dai mi sifekuro Godima efekua wei. Anu amarama waini aduaini ara aduaini da ifekua eno wei. Danu amaema dawa dofeku odoroma Godinu Imumu Irauma danu imuka ubarenaro isafekuke ibeifekua eno wei.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 I mima Godinu wake wenewaa ufekuke eme keuwere emenu ba me ukekabairoma ma owefiakuro emenu Dai Godinu daabaro anifeisaya i aneruma eno wei.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Iraidanu ukeka sinekaini bunaini mufekuke dawako anifekuro nono i Mesaiama danu umuro aafekua wei. I babaebairo anifekuke i babaemukunu imuka ma owefekuro emenu amaraku nono imukari ukaada irauaiai mane imukeifeisaya wei. I Godinu wake nauke medaisa orounu imuka ma owefiakuro nono imukeka irauaiai imukeifeisaya wei. Enoba dawae i orou eno uke bou ufiakuie Dai Waria Mi idua fafekua i aneruma eno wei.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 I aneruma eno weiro Sakarayasima anerubake ma owerike eno wei, nanu awekaini naini uwae bauwaka ure ewai ure eno ukisude aneaneme anu wake iwoka simau wei?
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Eno weiro i aneruma dawabake nono wei, nanu ibiye Geibiro. Nae Godibairo ibakunea wei. Godima yewa irau wake nama abairo wemane we odainararo ibake abairo fanea wei.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Eno weike nono wei, nanu wake nauke meba ewadoma ane i amaranaku dofeku odoroma yeka mie wake muu ufakuke koko mi ari wake da we ibifakua eno wei.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Eno ukaada we makaneibisibaie i fare ku siane ibisa orouma Sakarayasi koro ukeebe eno we imuisa, i miye aneme ukaada dai sosi uwara ubarenaro yafawere ibinu ari eno we imuisa.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Sakarayasima i dai sosi uwara ubarenaroma isarike emuabairo wake wefine we imuikema nono koko mi ari ukaada wake we daui. Ibake i aweawero enare ibisa orouma eno we imuisa, dawae kubekube erinua eno we imuisa. Eno we imuisaro Sakarayasima wake muu ukaada ibake wake moi emuabairo we dauike wanama uke kowokowo mane ui.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Eno uike moi odo odo ibeebe danu waiya ukeka odo me siniro danu uwararo idua ani.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Dubuenaro Erisabedima boana munike manabe kai fai (5) uwara ubarenaro fe ibeibi.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Dawama eno wei, nae amara dore me ibake nanu adinaro ibekae meramawereroma nono awoenae Godima na eraada unu korakunaraba eme moima na da we irufokaisaya eno wei.
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Erisabedi manabe sikisi (6) boana bobo ibiro Godima Danu aneru, Geibiro we odairo aneruma isare aarike Gareri orofa Nasaredi goiro ani.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 — ausente —
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Eno weiba ibake Merima imuka merama daiwere ukaada eno we imui, anemebake i ari eno wake weaku we imui?
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 I aneruma Meribake nono wei, ia da sia wei. Godima i irauaiai eraakuyainuba boana mufakuke aya amara dofakuie Danu ibiye Yesu mamifakua wei.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 — ausente —
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 — ausente —
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Eno weiro Merima anerubake ma owerike eno wei, nae eme mede aneaneme eno umau wei?
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Eno weiro nono i aneruma Meribake nono wei, Godinu Imumu Irauma abairo isafekuro i urero Dai Godinu buna daiwere mafekuro isare aare oba unao ufekuba amara dofakuie Dawa Godinu iifa miya eno wefeisaya wei.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 I aneruma eno weike nono wei, anu yayae Erisabedi ewainakuma adinaro boana muninuke i amara ara sinia weaisa aweka boana bobo ibinuro manabe sikisi (6) me sininua eno wei.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Ie ara me. Godima aneme wefekuie enaenari ufakua eno wei.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 I aneruma eno wei ibake Merima dawabairo eno wei, nae Godinu waiya ukakune aruma na yewadoya einake anu wenu wake enaenari ua wei. Merima eno weiro i aneruma Meri idua medike ani.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Merima moi odo yaure ibeebe uyarike moi Diudia orofa oraara goiro sabu amuke ani.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 — ausente —
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 — ausente —
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 — ausente —
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 — ausente —
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Ama arie wake wenuro naunero nanu amara boana ubarenaro rooro ukaada ibake amani amani ukinua eno wei.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ae Godinu wake naukakuba ibake Godima a we ma irauaiai ukakuyainua wei. Dawa abake we bou ui enaenari ufekua eno wei.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 — ausente —
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Godima Danu merama uke ibaada waiya ukaku aruma eraada imukakunara ibake eno ukakune. Ibake i dubuenaro fafeisa orou yaisina emuama nabake irauaiaiya wefeisaya eno weakune.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 I buna Godima nabake irauaiai ukeka keuwere ukakuro nono Danu ibiye iifawere wenea eno wei.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Nono i bunawere yawokaisa orou we mune ma okoa ukakuniake nono i daiwere me orou ma daiwere ukakunia.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Enoba i eraerabusa me oroubake irau eraerabusa makakuniaro irauaiai ibaisa. Nono i eraerabusa keuwere bobo orou emua moi eraerabusa make dakakuniake aniawe weakunea weaku.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Danu adinaro unu kofiane we bou ui ibake imukakuniake Danu waiya ukeka Isaraera orou yaisina Dawama unu korakune.
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Godima Eibaramuini danu sisia sirorari orouini emua yaisina imukari ukeka we bou uiba ibake imukada enaenari ukakua weakune,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Meri dawae Erisabedibairo manabe kai buuba iro dawaini ibeebe medike owere danu uwararo ani.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Erisabedinu amara doreka odo fariro danu amara dori.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Danu amara doriro danu kakamuku naburakaini nono danu emenu kakamuku naburakaini i goi orouini emua yaisina nauisake we imuisa, Godima Erisabedibake imukari daiwere ukakuyainuba amara dorinua, we imuisake dawaini rooro daiwere uisa.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 — ausente —
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 — ausente —
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 — ausente —
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 — ausente —
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 — ausente —
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Sakarayasima eno owaowa yanake odiro danu wake we dakeibibai idua me siniro wake idua weike Godi we ma irauaiai ukeibi.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Eno ukeibi ibake danu goi orou yaisina ia iyareibisa. I wake Diudia oraara orouini aboro aboro we eneibisaro naukeibisa.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 I wake nauka orouma imukama merama imukada eno we imuisa, Godinu buna i amaranakubairo ibinuba dawa dai sifekuke aneaneme ufeku ariya eno weisa.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 — ausente —
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 I Sakarayasima eno weike nono wei, a nanu amaranaku, iyanu Dai Godinu we bou ukeka amaraya eno wefeisa. Ako anifakuke iyanu Dai Waria Minu daaba wabuke bou ufakua wei.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Danu ma wirokeka wake ama emuabairo wefakuro naufeisaro emenu merama merama ukeka mufekuke imuke medifekuba ibake Dawa imufeisa. Ama Godinu emebairo imukari ukekaini irauaiai ukekaini we ma iwoka ufakuro naufeisaya Sakarayasima eno wei.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 I amaranaku Dioni dawa ibeebe dai sinaada danu imuka yaisina Godibairo odaada imuka irauaiai ui. Dawae dai mi sinikema nono i eme ibe me orofaro ibeebe iroma i Isaraera oroubairo Danu onami we ma boroo yafiane iro fari.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.