Lucas 1
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ACF
1 — ausente —
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 — ausente —
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 Emuama eno ukeibisaba ibake nanu imukekae i ari eno imukakune, Yesunu buna ukeka yaisina naukenewaa ukeibisaraba ibake i wake yaisina gienabu owaowaro odimake abairo odaimane eno imukada ibake owaowa yanake odakune.
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 I buna ukeibiro naui ena wake ba adaadake iwoka ufane ibake abairo yewa owaowa yanake odaisakune.
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Adinaro Erodi, dawae gaemani orounu dai yawokeka mi. Enoba dawae Diudia orofa yawokeibi. Dawama yawokeibi i furoe moi dawako ofereni ode sibore sianeka mi danu ibiye Sakarayasi dawa ibi. Danu akaemuku demui orou emuae Abaida weaisa orou. Dawaini danu orouini i dai sosi uwara ubarenaro Godinu waiya demuiro ukeibisa. Enoba Sakarayasi danu awekanu ibiye Erisabedi. Erisabedie Eroninu sisia aweka. Eroninu orouini Godibairo ofereni ode sibore sianeibisa.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 I aiyaka emua Godinu daabaro gienabu enaada Danu darawaduini Danu wakeini imukenewaa ukeibisi. Eno ukeibisiro Godima emenu irauaiai ukeka sineka ereibi.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Erisabedi dawae amara ara sini ibake amara dore dauke me ibeebe i aiyaka me ewai ure bauwaka ure eno uisi.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Enoba i Abaida orounu waiya ukeka odo idua fari. I ofereni ode sibore sianeka orounu bisarae ukeibisa emenu waiya ukeka odo idua fariba ibake emenu ibi ibi fefaro yanakeibisake mauwa ubarenaro odeibisa. Eno uke odeibisake guriguri ukeibisake demui ibi mane muneibisa.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 — ausente —
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Eno uisaro Sakarayasi enare ibaada eribaie Godinu aneru irauaiai urumuma imusu ari inaa iro ofereni odeibisa baena wana enaro adinaroma enare ibiro eri.
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Erike imuka merama ukaada ia daiwere iyari.
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Ia iyariro i aneruma eno wei, Sakarayasi, ia da sia eno wei. Godima anu guriguri ukaku ibai naukinuba anu aweka Erisabedima amara dofekuro danu ibiye Dioni mamifakua eno wei.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Amara dofekuro yanu imuka irauaiai ukaada rooro ufuaisiro eme keuwere emuaini iini rooro ufeisaya eno wei.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Eno weike nono wei, i amaranaku dai sifekuke Godinu dai mi sifekuro Godima efekua wei. Anu amarama waini aduaini ara aduaini da ifekua eno wei. Danu amaema dawa dofeku odoroma Godinu Imumu Irauma danu imuka ubarenaro isafekuke ibeifekua eno wei.
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 I mima Godinu wake wenewaa ufekuke eme keuwere emenu ba me ukekabairoma ma owefiakuro emenu Dai Godinu daabaro anifeisaya i aneruma eno wei.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 Iraidanu ukeka sinekaini bunaini mufekuke dawako anifekuro nono i Mesaiama danu umuro aafekua wei. I babaebairo anifekuke i babaemukunu imuka ma owefekuro emenu amaraku nono imukari ukaada irauaiai mane imukeifeisaya wei. I Godinu wake nauke medaisa orounu imuka ma owefiakuro nono imukeka irauaiai imukeifeisaya wei. Enoba dawae i orou eno uke bou ufiakuie Dai Waria Mi idua fafekua i aneruma eno wei.
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 I aneruma eno weiro Sakarayasima anerubake ma owerike eno wei, nanu awekaini naini uwae bauwaka ure ewai ure eno ukisude aneaneme anu wake iwoka simau wei?
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 Eno weiro i aneruma dawabake nono wei, nanu ibiye Geibiro. Nae Godibairo ibakunea wei. Godima yewa irau wake nama abairo wemane we odainararo ibake abairo fanea wei.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Eno weike nono wei, nanu wake nauke meba ewadoma ane i amaranaku dofeku odoroma yeka mie wake muu ufakuke koko mi ari wake da we ibifakua eno wei.
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Eno ukaada we makaneibisibaie i fare ku siane ibisa orouma Sakarayasi koro ukeebe eno we imuisa, i miye aneme ukaada dai sosi uwara ubarenaro yafawere ibinu ari eno we imuisa.
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Sakarayasima i dai sosi uwara ubarenaroma isarike emuabairo wake wefine we imuikema nono koko mi ari ukaada wake we daui. Ibake i aweawero enare ibisa orouma eno we imuisa, dawae kubekube erinua eno we imuisa. Eno we imuisaro Sakarayasima wake muu ukaada ibake wake moi emuabairo we dauike wanama uke kowokowo mane ui.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 Eno uike moi odo odo ibeebe danu waiya ukeka odo me siniro danu uwararo idua ani.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Dubuenaro Erisabedima boana munike manabe kai fai (5) uwara ubarenaro fe ibeibi.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Dawama eno wei, nae amara dore me ibake nanu adinaro ibekae meramawereroma nono awoenae Godima na eraada unu korakunaraba eme moima na da we irufokaisaya eno wei.
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Erisabedi manabe sikisi (6) boana bobo ibiro Godima Danu aneru, Geibiro we odairo aneruma isare aarike Gareri orofa Nasaredi goiro ani.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 — ausente —
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Eno weiba ibake Merima imuka merama daiwere ukaada eno we imui, anemebake i ari eno wake weaku we imui?
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 I aneruma Meribake nono wei, ia da sia wei. Godima i irauaiai eraakuyainuba boana mufakuke aya amara dofakuie Danu ibiye Yesu mamifakua wei.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 — ausente —
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 — ausente —
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Eno weiro Merima anerubake ma owerike eno wei, nae eme mede aneaneme eno umau wei?
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 Eno weiro nono i aneruma Meribake nono wei, Godinu Imumu Irauma abairo isafekuro i urero Dai Godinu buna daiwere mafekuro isare aare oba unao ufekuba amara dofakuie Dawa Godinu iifa miya eno wefeisaya wei.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 I aneruma eno weike nono wei, anu yayae Erisabedi ewainakuma adinaro boana muninuke i amara ara sinia weaisa aweka boana bobo ibinuro manabe sikisi (6) me sininua eno wei.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Ie ara me. Godima aneme wefekuie enaenari ufakua eno wei.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 I aneruma eno wei ibake Merima dawabairo eno wei, nae Godinu waiya ukakune aruma na yewadoya einake anu wenu wake enaenari ua wei. Merima eno weiro i aneruma Meri idua medike ani.
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Merima moi odo yaure ibeebe uyarike moi Diudia orofa oraara goiro sabu amuke ani.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 — ausente —
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 — ausente —
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 — ausente —
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Ama arie wake wenuro naunero nanu amara boana ubarenaro rooro ukaada ibake amani amani ukinua eno wei.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Ae Godinu wake naukakuba ibake Godima a we ma irauaiai ukakuyainua wei. Dawa abake we bou ui enaenari ufekua eno wei.
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 — ausente —
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 Godima Danu merama uke ibaada waiya ukaku aruma eraada imukakunara ibake eno ukakune. Ibake i dubuenaro fafeisa orou yaisina emuama nabake irauaiaiya wefeisaya eno weakune.
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 I buna Godima nabake irauaiai ukeka keuwere ukakuro nono Danu ibiye iifawere wenea eno wei.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 Nono i bunawere yawokaisa orou we mune ma okoa ukakuniake nono i daiwere me orou ma daiwere ukakunia.
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 Enoba i eraerabusa me oroubake irau eraerabusa makakuniaro irauaiai ibaisa. Nono i eraerabusa keuwere bobo orou emua moi eraerabusa make dakakuniake aniawe weakunea weaku.
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 Danu adinaro unu kofiane we bou ui ibake imukakuniake Danu waiya ukeka Isaraera orou yaisina Dawama unu korakune.
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 Godima Eibaramuini danu sisia sirorari orouini emua yaisina imukari ukeka we bou uiba ibake imukada enaenari ukakua weakune,
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 Meri dawae Erisabedibairo manabe kai buuba iro dawaini ibeebe medike owere danu uwararo ani.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 Erisabedinu amara doreka odo fariro danu amara dori.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Danu amara doriro danu kakamuku naburakaini nono danu emenu kakamuku naburakaini i goi orouini emua yaisina nauisake we imuisa, Godima Erisabedibake imukari daiwere ukakuyainuba amara dorinua, we imuisake dawaini rooro daiwere uisa.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 — ausente —
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 — ausente —
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 — ausente —
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 — ausente —
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 — ausente —
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Sakarayasima eno owaowa yanake odiro danu wake we dakeibibai idua me siniro wake idua weike Godi we ma irauaiai ukeibi.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Eno ukeibi ibake danu goi orou yaisina ia iyareibisa. I wake Diudia oraara orouini aboro aboro we eneibisaro naukeibisa.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 I wake nauka orouma imukama merama imukada eno we imuisa, Godinu buna i amaranakubairo ibinuba dawa dai sifekuke aneaneme ufeku ariya eno weisa.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 — ausente —
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 — ausente —
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 — ausente —
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 — ausente —
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 — ausente —
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 I Sakarayasima eno weike nono wei, a nanu amaranaku, iyanu Dai Godinu we bou ukeka amaraya eno wefeisa. Ako anifakuke iyanu Dai Waria Minu daaba wabuke bou ufakua wei.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Danu ma wirokeka wake ama emuabairo wefakuro naufeisaro emenu merama merama ukeka mufekuke imuke medifekuba ibake Dawa imufeisa. Ama Godinu emebairo imukari ukekaini irauaiai ukekaini we ma iwoka ufakuro naufeisaya Sakarayasima eno wei.
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 — ausente —
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 — ausente —
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 I amaranaku Dioni dawa ibeebe dai sinaada danu imuka yaisina Godibairo odaada imuka irauaiai ui. Dawae dai mi sinikema nono i eme ibe me orofaro ibeebe iroma i Isaraera oroubairo Danu onami we ma boroo yafiane iro fari.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.