Lucas 1
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs BKJ
1 — ausente —
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 — ausente —
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Emuama eno ukeibisaba ibake nanu imukekae i ari eno imukakune, Yesunu buna ukeka yaisina naukenewaa ukeibisaraba ibake i wake yaisina gienabu owaowaro odimake abairo odaimane eno imukada ibake owaowa yanake odakune.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 I buna ukeibiro naui ena wake ba adaadake iwoka ufane ibake abairo yewa owaowa yanake odaisakune.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Adinaro Erodi, dawae gaemani orounu dai yawokeka mi. Enoba dawae Diudia orofa yawokeibi. Dawama yawokeibi i furoe moi dawako ofereni ode sibore sianeka mi danu ibiye Sakarayasi dawa ibi. Danu akaemuku demui orou emuae Abaida weaisa orou. Dawaini danu orouini i dai sosi uwara ubarenaro Godinu waiya demuiro ukeibisa. Enoba Sakarayasi danu awekanu ibiye Erisabedi. Erisabedie Eroninu sisia aweka. Eroninu orouini Godibairo ofereni ode sibore sianeibisa.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 I aiyaka emua Godinu daabaro gienabu enaada Danu darawaduini Danu wakeini imukenewaa ukeibisi. Eno ukeibisiro Godima emenu irauaiai ukeka sineka ereibi.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Erisabedi dawae amara ara sini ibake amara dore dauke me ibeebe i aiyaka me ewai ure bauwaka ure eno uisi.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Enoba i Abaida orounu waiya ukeka odo idua fari. I ofereni ode sibore sianeka orounu bisarae ukeibisa emenu waiya ukeka odo idua fariba ibake emenu ibi ibi fefaro yanakeibisake mauwa ubarenaro odeibisa. Eno uke odeibisake guriguri ukeibisake demui ibi mane muneibisa.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 — ausente —
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Eno uisaro Sakarayasi enare ibaada eribaie Godinu aneru irauaiai urumuma imusu ari inaa iro ofereni odeibisa baena wana enaro adinaroma enare ibiro eri.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Erike imuka merama ukaada ia daiwere iyari.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Ia iyariro i aneruma eno wei, Sakarayasi, ia da sia eno wei. Godima anu guriguri ukaku ibai naukinuba anu aweka Erisabedima amara dofekuro danu ibiye Dioni mamifakua eno wei.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Amara dofekuro yanu imuka irauaiai ukaada rooro ufuaisiro eme keuwere emuaini iini rooro ufeisaya eno wei.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Eno weike nono wei, i amaranaku dai sifekuke Godinu dai mi sifekuro Godima efekua wei. Anu amarama waini aduaini ara aduaini da ifekua eno wei. Danu amaema dawa dofeku odoroma Godinu Imumu Irauma danu imuka ubarenaro isafekuke ibeifekua eno wei.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 I mima Godinu wake wenewaa ufekuke eme keuwere emenu ba me ukekabairoma ma owefiakuro emenu Dai Godinu daabaro anifeisaya i aneruma eno wei.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Iraidanu ukeka sinekaini bunaini mufekuke dawako anifekuro nono i Mesaiama danu umuro aafekua wei. I babaebairo anifekuke i babaemukunu imuka ma owefekuro emenu amaraku nono imukari ukaada irauaiai mane imukeifeisaya wei. I Godinu wake nauke medaisa orounu imuka ma owefiakuro nono imukeka irauaiai imukeifeisaya wei. Enoba dawae i orou eno uke bou ufiakuie Dai Waria Mi idua fafekua i aneruma eno wei.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 I aneruma eno weiro Sakarayasima anerubake ma owerike eno wei, nanu awekaini naini uwae bauwaka ure ewai ure eno ukisude aneaneme anu wake iwoka simau wei?
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Eno weiro i aneruma dawabake nono wei, nanu ibiye Geibiro. Nae Godibairo ibakunea wei. Godima yewa irau wake nama abairo wemane we odainararo ibake abairo fanea wei.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Eno weike nono wei, nanu wake nauke meba ewadoma ane i amaranaku dofeku odoroma yeka mie wake muu ufakuke koko mi ari wake da we ibifakua eno wei.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Eno ukaada we makaneibisibaie i fare ku siane ibisa orouma Sakarayasi koro ukeebe eno we imuisa, i miye aneme ukaada dai sosi uwara ubarenaro yafawere ibinu ari eno we imuisa.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Sakarayasima i dai sosi uwara ubarenaroma isarike emuabairo wake wefine we imuikema nono koko mi ari ukaada wake we daui. Ibake i aweawero enare ibisa orouma eno we imuisa, dawae kubekube erinua eno we imuisa. Eno we imuisaro Sakarayasima wake muu ukaada ibake wake moi emuabairo we dauike wanama uke kowokowo mane ui.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Eno uike moi odo odo ibeebe danu waiya ukeka odo me siniro danu uwararo idua ani.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Dubuenaro Erisabedima boana munike manabe kai fai (5) uwara ubarenaro fe ibeibi.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Dawama eno wei, nae amara dore me ibake nanu adinaro ibekae meramawereroma nono awoenae Godima na eraada unu korakunaraba eme moima na da we irufokaisaya eno wei.
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Erisabedi manabe sikisi (6) boana bobo ibiro Godima Danu aneru, Geibiro we odairo aneruma isare aarike Gareri orofa Nasaredi goiro ani.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 — ausente —
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Eno weiba ibake Merima imuka merama daiwere ukaada eno we imui, anemebake i ari eno wake weaku we imui?
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 I aneruma Meribake nono wei, ia da sia wei. Godima i irauaiai eraakuyainuba boana mufakuke aya amara dofakuie Danu ibiye Yesu mamifakua wei.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 — ausente —
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 — ausente —
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Eno weiro Merima anerubake ma owerike eno wei, nae eme mede aneaneme eno umau wei?
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Eno weiro nono i aneruma Meribake nono wei, Godinu Imumu Irauma abairo isafekuro i urero Dai Godinu buna daiwere mafekuro isare aare oba unao ufekuba amara dofakuie Dawa Godinu iifa miya eno wefeisaya wei.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 I aneruma eno weike nono wei, anu yayae Erisabedi ewainakuma adinaro boana muninuke i amara ara sinia weaisa aweka boana bobo ibinuro manabe sikisi (6) me sininua eno wei.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Ie ara me. Godima aneme wefekuie enaenari ufakua eno wei.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 I aneruma eno wei ibake Merima dawabairo eno wei, nae Godinu waiya ukakune aruma na yewadoya einake anu wenu wake enaenari ua wei. Merima eno weiro i aneruma Meri idua medike ani.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Merima moi odo yaure ibeebe uyarike moi Diudia orofa oraara goiro sabu amuke ani.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 — ausente —
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 — ausente —
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 — ausente —
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Ama arie wake wenuro naunero nanu amara boana ubarenaro rooro ukaada ibake amani amani ukinua eno wei.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Ae Godinu wake naukakuba ibake Godima a we ma irauaiai ukakuyainua wei. Dawa abake we bou ui enaenari ufekua eno wei.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 — ausente —
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 Godima Danu merama uke ibaada waiya ukaku aruma eraada imukakunara ibake eno ukakune. Ibake i dubuenaro fafeisa orou yaisina emuama nabake irauaiaiya wefeisaya eno weakune.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 I buna Godima nabake irauaiai ukeka keuwere ukakuro nono Danu ibiye iifawere wenea eno wei.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 — ausente —
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Nono i bunawere yawokaisa orou we mune ma okoa ukakuniake nono i daiwere me orou ma daiwere ukakunia.
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Enoba i eraerabusa me oroubake irau eraerabusa makakuniaro irauaiai ibaisa. Nono i eraerabusa keuwere bobo orou emua moi eraerabusa make dakakuniake aniawe weakunea weaku.
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Danu adinaro unu kofiane we bou ui ibake imukakuniake Danu waiya ukeka Isaraera orou yaisina Dawama unu korakune.
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 Godima Eibaramuini danu sisia sirorari orouini emua yaisina imukari ukeka we bou uiba ibake imukada enaenari ukakua weakune,
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Meri dawae Erisabedibairo manabe kai buuba iro dawaini ibeebe medike owere danu uwararo ani.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Erisabedinu amara doreka odo fariro danu amara dori.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Danu amara doriro danu kakamuku naburakaini nono danu emenu kakamuku naburakaini i goi orouini emua yaisina nauisake we imuisa, Godima Erisabedibake imukari daiwere ukakuyainuba amara dorinua, we imuisake dawaini rooro daiwere uisa.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 — ausente —
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 — ausente —
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 — ausente —
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 — ausente —
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 — ausente —
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Sakarayasima eno owaowa yanake odiro danu wake we dakeibibai idua me siniro wake idua weike Godi we ma irauaiai ukeibi.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Eno ukeibi ibake danu goi orou yaisina ia iyareibisa. I wake Diudia oraara orouini aboro aboro we eneibisaro naukeibisa.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 I wake nauka orouma imukama merama imukada eno we imuisa, Godinu buna i amaranakubairo ibinuba dawa dai sifekuke aneaneme ufeku ariya eno weisa.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 — ausente —
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 — ausente —
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 — ausente —
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 — ausente —
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 — ausente —
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 I Sakarayasima eno weike nono wei, a nanu amaranaku, iyanu Dai Godinu we bou ukeka amaraya eno wefeisa. Ako anifakuke iyanu Dai Waria Minu daaba wabuke bou ufakua wei.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 Danu ma wirokeka wake ama emuabairo wefakuro naufeisaro emenu merama merama ukeka mufekuke imuke medifekuba ibake Dawa imufeisa. Ama Godinu emebairo imukari ukekaini irauaiai ukekaini we ma iwoka ufakuro naufeisaya Sakarayasima eno wei.
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 — ausente —
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 I amaranaku Dioni dawa ibeebe dai sinaada danu imuka yaisina Godibairo odaada imuka irauaiai ui. Dawae dai mi sinikema nono i eme ibe me orofaro ibeebe iroma i Isaraera oroubairo Danu onami we ma boroo yafiane iro fari.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.