Lucas 1

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Emuama eno ukeibisaba ibake nanu imukekae i ari eno imukakune, Yesunu buna ukeka yaisina naukenewaa ukeibisaraba ibake i wake yaisina gienabu owaowaro odimake abairo odaimane eno imukada ibake owaowa yanake odakune.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 I buna ukeibiro naui ena wake ba adaadake iwoka ufane ibake abairo yewa owaowa yanake odaisakune.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Adinaro Erodi, dawae gaemani orounu dai yawokeka mi. Enoba dawae Diudia orofa yawokeibi. Dawama yawokeibi i furoe moi dawako ofereni ode sibore sianeka mi danu ibiye Sakarayasi dawa ibi. Danu akaemuku demui orou emuae Abaida weaisa orou. Dawaini danu orouini i dai sosi uwara ubarenaro Godinu waiya demuiro ukeibisa. Enoba Sakarayasi danu awekanu ibiye Erisabedi. Erisabedie Eroninu sisia aweka. Eroninu orouini Godibairo ofereni ode sibore sianeibisa.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 I aiyaka emua Godinu daabaro gienabu enaada Danu darawaduini Danu wakeini imukenewaa ukeibisi. Eno ukeibisiro Godima emenu irauaiai ukeka sineka ereibi.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Erisabedi dawae amara ara sini ibake amara dore dauke me ibeebe i aiyaka me ewai ure bauwaka ure eno uisi.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Enoba i Abaida orounu waiya ukeka odo idua fari. I ofereni ode sibore sianeka orounu bisarae ukeibisa emenu waiya ukeka odo idua fariba ibake emenu ibi ibi fefaro yanakeibisake mauwa ubarenaro odeibisa. Eno uke odeibisake guriguri ukeibisake demui ibi mane muneibisa.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 — ausente —
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Eno uisaro Sakarayasi enare ibaada eribaie Godinu aneru irauaiai urumuma imusu ari inaa iro ofereni odeibisa baena wana enaro adinaroma enare ibiro eri.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Erike imuka merama ukaada ia daiwere iyari.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Ia iyariro i aneruma eno wei, Sakarayasi, ia da sia eno wei. Godima anu guriguri ukaku ibai naukinuba anu aweka Erisabedima amara dofekuro danu ibiye Dioni mamifakua eno wei.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Amara dofekuro yanu imuka irauaiai ukaada rooro ufuaisiro eme keuwere emuaini iini rooro ufeisaya eno wei.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Eno weike nono wei, i amaranaku dai sifekuke Godinu dai mi sifekuro Godima efekua wei. Anu amarama waini aduaini ara aduaini da ifekua eno wei. Danu amaema dawa dofeku odoroma Godinu Imumu Irauma danu imuka ubarenaro isafekuke ibeifekua eno wei.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 I mima Godinu wake wenewaa ufekuke eme keuwere emenu ba me ukekabairoma ma owefiakuro emenu Dai Godinu daabaro anifeisaya i aneruma eno wei.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Iraidanu ukeka sinekaini bunaini mufekuke dawako anifekuro nono i Mesaiama danu umuro aafekua wei. I babaebairo anifekuke i babaemukunu imuka ma owefekuro emenu amaraku nono imukari ukaada irauaiai mane imukeifeisaya wei. I Godinu wake nauke medaisa orounu imuka ma owefiakuro nono imukeka irauaiai imukeifeisaya wei. Enoba dawae i orou eno uke bou ufiakuie Dai Waria Mi idua fafekua i aneruma eno wei.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 I aneruma eno weiro Sakarayasima anerubake ma owerike eno wei, nanu awekaini naini uwae bauwaka ure ewai ure eno ukisude aneaneme anu wake iwoka simau wei?
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Eno weiro i aneruma dawabake nono wei, nanu ibiye Geibiro. Nae Godibairo ibakunea wei. Godima yewa irau wake nama abairo wemane we odainararo ibake abairo fanea wei.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Eno weike nono wei, nanu wake nauke meba ewadoma ane i amaranaku dofeku odoroma yeka mie wake muu ufakuke koko mi ari wake da we ibifakua eno wei.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Eno ukaada we makaneibisibaie i fare ku siane ibisa orouma Sakarayasi koro ukeebe eno we imuisa, i miye aneme ukaada dai sosi uwara ubarenaro yafawere ibinu ari eno we imuisa.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Sakarayasima i dai sosi uwara ubarenaroma isarike emuabairo wake wefine we imuikema nono koko mi ari ukaada wake we daui. Ibake i aweawero enare ibisa orouma eno we imuisa, dawae kubekube erinua eno we imuisa. Eno we imuisaro Sakarayasima wake muu ukaada ibake wake moi emuabairo we dauike wanama uke kowokowo mane ui.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Eno uike moi odo odo ibeebe danu waiya ukeka odo me siniro danu uwararo idua ani.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Dubuenaro Erisabedima boana munike manabe kai fai (5) uwara ubarenaro fe ibeibi.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Dawama eno wei, nae amara dore me ibake nanu adinaro ibekae meramawereroma nono awoenae Godima na eraada unu korakunaraba eme moima na da we irufokaisaya eno wei.
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Erisabedi manabe sikisi (6) boana bobo ibiro Godima Danu aneru, Geibiro we odairo aneruma isare aarike Gareri orofa Nasaredi goiro ani.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 — ausente —
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Eno weiba ibake Merima imuka merama daiwere ukaada eno we imui, anemebake i ari eno wake weaku we imui?
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 I aneruma Meribake nono wei, ia da sia wei. Godima i irauaiai eraakuyainuba boana mufakuke aya amara dofakuie Danu ibiye Yesu mamifakua wei.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 — ausente —
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 — ausente —
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Eno weiro Merima anerubake ma owerike eno wei, nae eme mede aneaneme eno umau wei?
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Eno weiro nono i aneruma Meribake nono wei, Godinu Imumu Irauma abairo isafekuro i urero Dai Godinu buna daiwere mafekuro isare aare oba unao ufekuba amara dofakuie Dawa Godinu iifa miya eno wefeisaya wei.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 I aneruma eno weike nono wei, anu yayae Erisabedi ewainakuma adinaro boana muninuke i amara ara sinia weaisa aweka boana bobo ibinuro manabe sikisi (6) me sininua eno wei.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Ie ara me. Godima aneme wefekuie enaenari ufakua eno wei.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 I aneruma eno wei ibake Merima dawabairo eno wei, nae Godinu waiya ukakune aruma na yewadoya einake anu wenu wake enaenari ua wei. Merima eno weiro i aneruma Meri idua medike ani.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Merima moi odo yaure ibeebe uyarike moi Diudia orofa oraara goiro sabu amuke ani.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 — ausente —
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 — ausente —
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 — ausente —
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ama arie wake wenuro naunero nanu amara boana ubarenaro rooro ukaada ibake amani amani ukinua eno wei.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ae Godinu wake naukakuba ibake Godima a we ma irauaiai ukakuyainua wei. Dawa abake we bou ui enaenari ufekua eno wei.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 — ausente —
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Godima Danu merama uke ibaada waiya ukaku aruma eraada imukakunara ibake eno ukakune. Ibake i dubuenaro fafeisa orou yaisina emuama nabake irauaiaiya wefeisaya eno weakune.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 I buna Godima nabake irauaiai ukeka keuwere ukakuro nono Danu ibiye iifawere wenea eno wei.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Nono i bunawere yawokaisa orou we mune ma okoa ukakuniake nono i daiwere me orou ma daiwere ukakunia.
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Enoba i eraerabusa me oroubake irau eraerabusa makakuniaro irauaiai ibaisa. Nono i eraerabusa keuwere bobo orou emua moi eraerabusa make dakakuniake aniawe weakunea weaku.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Danu adinaro unu kofiane we bou ui ibake imukakuniake Danu waiya ukeka Isaraera orou yaisina Dawama unu korakune.
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Godima Eibaramuini danu sisia sirorari orouini emua yaisina imukari ukeka we bou uiba ibake imukada enaenari ukakua weakune,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Meri dawae Erisabedibairo manabe kai buuba iro dawaini ibeebe medike owere danu uwararo ani.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Erisabedinu amara doreka odo fariro danu amara dori.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Danu amara doriro danu kakamuku naburakaini nono danu emenu kakamuku naburakaini i goi orouini emua yaisina nauisake we imuisa, Godima Erisabedibake imukari daiwere ukakuyainuba amara dorinua, we imuisake dawaini rooro daiwere uisa.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 — ausente —
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 — ausente —
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 — ausente —
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 — ausente —
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 — ausente —
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Sakarayasima eno owaowa yanake odiro danu wake we dakeibibai idua me siniro wake idua weike Godi we ma irauaiai ukeibi.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Eno ukeibi ibake danu goi orou yaisina ia iyareibisa. I wake Diudia oraara orouini aboro aboro we eneibisaro naukeibisa.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 I wake nauka orouma imukama merama imukada eno we imuisa, Godinu buna i amaranakubairo ibinuba dawa dai sifekuke aneaneme ufeku ariya eno weisa.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 — ausente —
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 I Sakarayasima eno weike nono wei, a nanu amaranaku, iyanu Dai Godinu we bou ukeka amaraya eno wefeisa. Ako anifakuke iyanu Dai Waria Minu daaba wabuke bou ufakua wei.
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Danu ma wirokeka wake ama emuabairo wefakuro naufeisaro emenu merama merama ukeka mufekuke imuke medifekuba ibake Dawa imufeisa. Ama Godinu emebairo imukari ukekaini irauaiai ukekaini we ma iwoka ufakuro naufeisaya Sakarayasima eno wei.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 I amaranaku Dioni dawa ibeebe dai sinaada danu imuka yaisina Godibairo odaada imuka irauaiai ui. Dawae dai mi sinikema nono i eme ibe me orofaro ibeebe iroma i Isaraera oroubairo Danu onami we ma boroo yafiane iro fari.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.