Lucas 16
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA
1 Yesuma Danu iwoka ukeka oroubake moi wake dubo waure weada eno wei, moi mima danu dai minu eraerabusaini oini yaisina yawokeibi. Enaenari yawokeibibaie moi orouma danu dai mibairo fakake eno weisa, anu yawokeka mima anu eraerabusaini oini me sarawere yowokakua weisa.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Eno weisaro i dai mima danu eraerabusa yowokeibi mi weiro dawabairo ane fariro eno wei, a aneme ukakuro weisaro naune wei. Ie ba ba me wei? Anu waiyae idua me sininua aniake anu sidowa buka waure aare maina weiro ibake ani.
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Anike eno we imui, aneme umau ari we imui? Nae buna meba kare waiya da umaua eno wei. Na arara me eenu weeka.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Na imukakuneie eno umauke danu waiya medimauro nanu naiyemukuma na yawofokaisaya we imui.
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Enoroma danu dai minu oi moko mafeisa orou una deidemubake eno wei. I bokai mibake eno wei, nanu dai mi anemerabu moko mafaku wei?
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Eno weibai wani aderedi (100) kerosini daramu ariya wei. Eno weiro i yawokeka mima wei, anu fefa muake mokoe fifidiya (50) eno owaowa uke odia wei.
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Eno weike nono moi mibake wei, nanu dai mibake anemerabu mafaku wei? Eno weibaie ibudi urimi fuse ari yaisina wani aderediya (100) wei. Eno weiro i yawokeka mima ma owerike dawabake eno wei, anu fefa sabu muake anu mokoe eidiya (80) eno owaowa uke odia wei.
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Eno uiba ibake danu dai yawokeka mima we imui, i uke gagao ukeka miye awara bunawereya we imui! I orofa akaka Godinu wake nauke dakaisa orou emuae i meomao ukekaroe emua iwokama imusu ariba ibake yewa dooro ibaada i Godinu edororo ibaisa orou emuae ibai iwoka dai menakuba emua ma berekakunekaya wei.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Yesuma nono wei, Nanu wake wemaro nauawe wei, ibai imukada yanu yewa orofa akakaro oi irauaiai yawoaweke eme moibairo oi keuwere mayakawero yabake naiye wefisa wei. Nono dubuenaroe i oi me sifekuro feafoisaie Godima yae i me ibene ibene ibinu ure uwararo unu kofiakua wei.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Yesuma eno weike nono wei, ainama eraerabusa keu menaku moi mibairo makakuro yawokenewaa ukakuie eraerabusa keuwere dawabairo makakuro yawokenewaa ukakua eno wei. Nono ainama i eraerabusa keu menaku yawoke dakaada waira ukakuie i dawabairo keuwere makaku eraerabusaini iini yawoke dakaada waira ukakua wei.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Yewa orofa akakaro oi yawokenewaa dakaisade nono aneme aneme i urero ba eraerabusa yawofoisa wei.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Moi minu eraerabusa yawokenewaa dakaisade nono ainama yanu onarounu eraerabusa mafiakuro yawofoisa wei.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Moi waiya ukeka mima dai miyainu waiya da ufeku. Eno ufekuie dai miye una demui maneba dino ufekuro danu imukae moi dai mibairo ibifeku. I dai mi una demuinu waiya mane ukenewaa ufekuke i moi minu waiya me sarawere ufekua wei. I ari enoba Godinu waiyaini oi waiyaini demuiro da ufoisaya Yesuma eno wei.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 I Ferosi orou emenu ararae oi ibake i orouma Yesunu wake naukada Yesubake wake merama weisa.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Yesuma emuabake eno wei, yae eme moibairo yanu onarou mane we ma irauaiai ukaisaro nono Godima yanu imuka ubarenaro ibinu imukeka iwoka ukakua wei. Eme emenu ararae emenu onarou mane we ma irauaiaiya ukekabake ie irauaiaiya eno we imukaisaroma nono Godi Dawae ibai erakuke arara me i ari eno ukekabai.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Adinaroma Dioninu doka odoro emema Mosesinu darawadu wakeini i we bou urieka orounu wakeini enaenari weibisa. Eno weada we ma iwoka ukeibiriekaro nono i Dioni doka odoroma Godinu yawokaku irau orofa wake we ma iwoka ukeibaisiya wei. Eno we ma iwoka ukeibaisi ibake eme keuwere Godinu yawokaku irau orofaro anifisane bunama imusu ari ukaisake anaisa.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Ureini dooini me sifekuie ara mero nono Godinu darawadu kai deidemunaku mane me sifeku i deima dawae arawereya Yesuma eno weike nono wei, Nanu wakeye da me sifekua wei.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Ainama danu aweka medakuke moi aweka munakuie dawae i awoena munaku awekaini demuiro dodoo ukeibakua weike eno wei. Nono ainama moi eme medaku aweka munakuie dawae i awekaini demuiro dodoo ukeibakua Yesuma eno wei.
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Yesuma moi wake eno wei, moi eraerabusa keuwere irau wau bobo mima ibeibi. Dawae aine wai ure irau uruna mane iseibike irauaiai ibeibi.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 — ausente —
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 — ausente —
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Eno ukeebe moi odoro i bou biobao bobo mi dawa feariro Godinu aneruma dawa waure amuke anisake Eibaramubairo ane oisa. Nono i eraerabusa keuwere bobo mi dawaini dubuena feariro ooru uisa.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 — ausente —
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 — ausente —
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Eno weiro Eibaramuma ma owerike eno wei, nanu amara, anu adinaro ibeibi ibai imua wei. I furo ae irauaiai eraerabusa keuwere muneibiro Rasorosi dawae meramawere uke ibeibia eno wei. Nono awoenae Rasorosi dawa irauaiai ibinuro nono ae iro oferi daiwere waurakua eno wei.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Nono iyanu ibinisi orofaroma anu ibinu orofae kafuru daiwereba yewadoma abairo aneaneme aafeisi eno wei? Nono abairoma iyabairo da aafeisaya wei.
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 — ausente —
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 — ausente —
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Eno weiro Eibaramuma ma owerike eno wei, Mosesinu darawadu bukaini Godinu we bou urie orounu bukaini emuabairo ibinuba i bukaro kakufeisaya wei.
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Eno weibaie i mima wei, babae Eibaramu, i buka da kakufeisaya imusu moi feafeku mima uyafekuke emuabairo anifekuke emua we iifa ufiakuro danu wake naufeisake emenu ba me merama ukeka mune imusu odifeisaya eno wei.
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Eno weiro Eibaramuma wei, Mosesinu darawadu bukaini Godinu we bou urie orounu bukaini da kakufeisade moi feafekuke nono uyare emuabairo anifekuke wefekude danu wakeini iini da naufeisaya weia Yesuma eno wei.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.