Lucas 16
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ACF
1 Yesuma Danu iwoka ukeka oroubake moi wake dubo waure weada eno wei, moi mima danu dai minu eraerabusaini oini yaisina yawokeibi. Enaenari yawokeibibaie moi orouma danu dai mibairo fakake eno weisa, anu yawokeka mima anu eraerabusaini oini me sarawere yowokakua weisa.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Eno weisaro i dai mima danu eraerabusa yowokeibi mi weiro dawabairo ane fariro eno wei, a aneme ukakuro weisaro naune wei. Ie ba ba me wei? Anu waiyae idua me sininua aniake anu sidowa buka waure aare maina weiro ibake ani.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Anike eno we imui, aneme umau ari we imui? Nae buna meba kare waiya da umaua eno wei. Na arara me eenu weeka.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Na imukakuneie eno umauke danu waiya medimauro nanu naiyemukuma na yawofokaisaya we imui.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Enoroma danu dai minu oi moko mafeisa orou una deidemubake eno wei. I bokai mibake eno wei, nanu dai mi anemerabu moko mafaku wei?
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Eno weibai wani aderedi (100) kerosini daramu ariya wei. Eno weiro i yawokeka mima wei, anu fefa muake mokoe fifidiya (50) eno owaowa uke odia wei.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Eno weike nono moi mibake wei, nanu dai mibake anemerabu mafaku wei? Eno weibaie ibudi urimi fuse ari yaisina wani aderediya (100) wei. Eno weiro i yawokeka mima ma owerike dawabake eno wei, anu fefa sabu muake anu mokoe eidiya (80) eno owaowa uke odia wei.
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Eno uiba ibake danu dai yawokeka mima we imui, i uke gagao ukeka miye awara bunawereya we imui! I orofa akaka Godinu wake nauke dakaisa orou emuae i meomao ukekaroe emua iwokama imusu ariba ibake yewa dooro ibaada i Godinu edororo ibaisa orou emuae ibai iwoka dai menakuba emua ma berekakunekaya wei.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Yesuma nono wei, Nanu wake wemaro nauawe wei, ibai imukada yanu yewa orofa akakaro oi irauaiai yawoaweke eme moibairo oi keuwere mayakawero yabake naiye wefisa wei. Nono dubuenaroe i oi me sifekuro feafoisaie Godima yae i me ibene ibene ibinu ure uwararo unu kofiakua wei.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Yesuma eno weike nono wei, ainama eraerabusa keu menaku moi mibairo makakuro yawokenewaa ukakuie eraerabusa keuwere dawabairo makakuro yawokenewaa ukakua eno wei. Nono ainama i eraerabusa keu menaku yawoke dakaada waira ukakuie i dawabairo keuwere makaku eraerabusaini iini yawoke dakaada waira ukakua wei.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Yewa orofa akakaro oi yawokenewaa dakaisade nono aneme aneme i urero ba eraerabusa yawofoisa wei.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Moi minu eraerabusa yawokenewaa dakaisade nono ainama yanu onarounu eraerabusa mafiakuro yawofoisa wei.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Moi waiya ukeka mima dai miyainu waiya da ufeku. Eno ufekuie dai miye una demui maneba dino ufekuro danu imukae moi dai mibairo ibifeku. I dai mi una demuinu waiya mane ukenewaa ufekuke i moi minu waiya me sarawere ufekua wei. I ari enoba Godinu waiyaini oi waiyaini demuiro da ufoisaya Yesuma eno wei.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 I Ferosi orou emenu ararae oi ibake i orouma Yesunu wake naukada Yesubake wake merama weisa.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Yesuma emuabake eno wei, yae eme moibairo yanu onarou mane we ma irauaiai ukaisaro nono Godima yanu imuka ubarenaro ibinu imukeka iwoka ukakua wei. Eme emenu ararae emenu onarou mane we ma irauaiaiya ukekabake ie irauaiaiya eno we imukaisaroma nono Godi Dawae ibai erakuke arara me i ari eno ukekabai.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Adinaroma Dioninu doka odoro emema Mosesinu darawadu wakeini i we bou urieka orounu wakeini enaenari weibisa. Eno weada we ma iwoka ukeibiriekaro nono i Dioni doka odoroma Godinu yawokaku irau orofa wake we ma iwoka ukeibaisiya wei. Eno we ma iwoka ukeibaisi ibake eme keuwere Godinu yawokaku irau orofaro anifisane bunama imusu ari ukaisake anaisa.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Ureini dooini me sifekuie ara mero nono Godinu darawadu kai deidemunaku mane me sifeku i deima dawae arawereya Yesuma eno weike nono wei, Nanu wakeye da me sifekua wei.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Ainama danu aweka medakuke moi aweka munakuie dawae i awoena munaku awekaini demuiro dodoo ukeibakua weike eno wei. Nono ainama moi eme medaku aweka munakuie dawae i awekaini demuiro dodoo ukeibakua Yesuma eno wei.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Yesuma moi wake eno wei, moi eraerabusa keuwere irau wau bobo mima ibeibi. Dawae aine wai ure irau uruna mane iseibike irauaiai ibeibi.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 — ausente —
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 — ausente —
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Eno ukeebe moi odoro i bou biobao bobo mi dawa feariro Godinu aneruma dawa waure amuke anisake Eibaramubairo ane oisa. Nono i eraerabusa keuwere bobo mi dawaini dubuena feariro ooru uisa.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 — ausente —
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 — ausente —
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Eno weiro Eibaramuma ma owerike eno wei, nanu amara, anu adinaro ibeibi ibai imua wei. I furo ae irauaiai eraerabusa keuwere muneibiro Rasorosi dawae meramawere uke ibeibia eno wei. Nono awoenae Rasorosi dawa irauaiai ibinuro nono ae iro oferi daiwere waurakua eno wei.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Nono iyanu ibinisi orofaroma anu ibinu orofae kafuru daiwereba yewadoma abairo aneaneme aafeisi eno wei? Nono abairoma iyabairo da aafeisaya wei.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 — ausente —
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 — ausente —
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Eno weiro Eibaramuma ma owerike eno wei, Mosesinu darawadu bukaini Godinu we bou urie orounu bukaini emuabairo ibinuba i bukaro kakufeisaya wei.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Eno weibaie i mima wei, babae Eibaramu, i buka da kakufeisaya imusu moi feafeku mima uyafekuke emuabairo anifekuke emua we iifa ufiakuro danu wake naufeisake emenu ba me merama ukeka mune imusu odifeisaya eno wei.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Eno weiro Eibaramuma wei, Mosesinu darawadu bukaini Godinu we bou urie orounu bukaini da kakufeisade moi feafekuke nono uyare emuabairo anifekuke wefekude danu wakeini iini da naufeisaya weia Yesuma eno wei.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.