Lucas 15

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesuma we ma iwoka ukeibibaie i dakesi oi muneka orouini merama ukeka orouini emuama danu wake naufisane faka.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 I Ferosi orouini i Mosesinu darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini emuama wake mumuuroma eno weisa, yewa mima i merama orouini demuiro yaure ibaada uruna isakua eno weisa.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 — ausente —
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 — ausente —
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Eno weike nono wei, euwa eno ufekua wei. Dawae yodia ukeebe fou ufekuke mune owairo waurada rooro ufekuke anifeku wei.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Goiro ane fafekuke wefekuro danu goi orouini danu naiyemukuini fafeisaro eno wefeku, nanu fe yarinu mamoe fou unea naini rooro uke yakowe wefekua wei.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Enaenarie eme una demuima danu merama ukeka imuke medifekuie i urero ibinisa aneruma rooro daiwere ufeisake i nainidi naini (99) orou emuae irauaiai orou ibake rooro dai menaku ufeisaya wei.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesuma eno weike nono moi dubo waure wake weada eno wei, moi aweka una danu oi kaibai deniro (10) nono kai demuinaku fe yafekuie ramefa biafekuke yawewe ufekuke yodia ukenewaa ukeebe fou ufeku. Dawa eno ufekuba me?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Euwa, dawae eno ufekuke wefekuro danu naiyemukaini moi uwara uwararo ibifeisa orouini fafeisaro eno wefeku, nanu fe yarinu oi kainaku fou unea naini rooro uke yakowe wefekua eno wei.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Enaenarie moi mima danu merama ukeka imuke medifekuie Godinu aneruma rooro ufeisaya Yesuma eno wei.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Yesuma moi wake dubo waure weike nono eno wei, moi mima amara una raarayai dorie.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 I dubuena dori amarama eno wei, babae, anu eraerabusa yaisina ma fiake nanubai mainaro muma wei. Danu amarama eno weiba ibake danu babaema danu amara wei enaenari ui.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Nono moi odoro i dubuena dori amarama danu eraerabusa fira ukaada munike moi orofaro ani. Dawae yafawere anike i imusu orofaro me sara ukeebe danu oi yaisina siane me sini.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 I oi me siniro i orofaro arumu daiwere yauri.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Enoba uyarike moi mibairo waiya ufine ani. Ane farike weiro moi mima eno wei, aniake nanu borosiri yawokeibia wei. Eno weiba ena mi idua ani.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Aniro nono dawae desini daiwere uriba i boronu rau ifine imuiroma nono i orouma dawa i boronu rau make dauisa.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Enoba i mima ane yaurike imukebe eno we imui, nanu babaenu waiya oroue keuwere ibinisake uruna daiwere isaada ibinisiro uruna moibai keuwere ibinuro nono nae desinima feamane ukakune ariya we imui.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Awoenae uyamauke nanu babaebairo animauke eno wemaua we imui, babae, Godini aini yabairo meramawere uke yareibiaya wemaua wei.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Nanu ukeka sinekae meramawerea anu waiya ukeka mi we odaina wemaua eno we imui.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Eno we imuike uyarike danu babaebairo idua ani. Uyarike daabaro aneibiro danu babaema dawa daabaro erike imukari uiba durame ane yabaike oo ui.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 I mima eno wei, babae, Godini aini yabairo meramawere uke yareibiaya. Enoba nanu ukeka sinekae meramawereya nae anu amaraya eno da wea wei.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 — ausente —
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 — ausente —
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 — ausente —
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Nono danu bokai dori amara waiyaro anike waiya ukeebe owerike faribaie uwararo buma uraada yaura ureibisaro naui.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Nauike moi waiya ukeka mibairo we nauke erike eno wei, anemebake eno ukaisa wei?
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Eno weibaie i waiya ukeka mima ma owerike eno wei, anu nabue farinuro anu babaema i awoena keweama imusu ari boromakau urinuro isaada rooro ukaisaya eno wei.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Eno weiro i mi dawae dino daiwere uike i uwararo ane daui. Dawae uwararo ane dauiba ibake danu babaema dawabairo ane farike eenu weada uwara ubarenaro aara wei.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Eno weiro i bokai amarama dino wakeroma eno wei, oya keuwere anu waiya ukaada anu weaku wake yaisina munakuneke ukakunero anemebake awoena boromakau make dakakuniro nanu naiyemukuini naini iya iseroma rooro uke dakaisi wei.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Anu amarama anu oi fukeruwere arumabake me sara siane me sininuke owere farinuro dawabake wenuke irau awoena boromakau urinuke isaada rooro ukakua eno wei.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Eno weiro danu babaema wei, nanu amara aini naini uwae demuiro ibinisuba nanu aneaneme eraerabusa yaisinae anua wei.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Nono anu nabueye fearefaisa ukinuke ibeebe farinuro fou uneke ibake rooro ukaisia wei. Yesuma i wake emuabake eno dubo waure wei.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.