Lucas 15
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARA
1 Yesuma we ma iwoka ukeibibaie i dakesi oi muneka orouini merama ukeka orouini emuama danu wake naufisane faka.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 I Ferosi orouini i Mosesinu darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini emuama wake mumuuroma eno weisa, yewa mima i merama orouini demuiro yaure ibaada uruna isakua eno weisa.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 — ausente —
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 — ausente —
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Eno weike nono wei, euwa eno ufekua wei. Dawae yodia ukeebe fou ufekuke mune owairo waurada rooro ufekuke anifeku wei.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Goiro ane fafekuke wefekuro danu goi orouini danu naiyemukuini fafeisaro eno wefeku, nanu fe yarinu mamoe fou unea naini rooro uke yakowe wefekua wei.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Enaenarie eme una demuima danu merama ukeka imuke medifekuie i urero ibinisa aneruma rooro daiwere ufeisake i nainidi naini (99) orou emuae irauaiai orou ibake rooro dai menaku ufeisaya wei.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesuma eno weike nono moi dubo waure wake weada eno wei, moi aweka una danu oi kaibai deniro (10) nono kai demuinaku fe yafekuie ramefa biafekuke yawewe ufekuke yodia ukenewaa ukeebe fou ufeku. Dawa eno ufekuba me?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Euwa, dawae eno ufekuke wefekuro danu naiyemukaini moi uwara uwararo ibifeisa orouini fafeisaro eno wefeku, nanu fe yarinu oi kainaku fou unea naini rooro uke yakowe wefekua eno wei.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Enaenarie moi mima danu merama ukeka imuke medifekuie Godinu aneruma rooro ufeisaya Yesuma eno wei.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesuma moi wake dubo waure weike nono eno wei, moi mima amara una raarayai dorie.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 I dubuena dori amarama eno wei, babae, anu eraerabusa yaisina ma fiake nanubai mainaro muma wei. Danu amarama eno weiba ibake danu babaema danu amara wei enaenari ui.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Nono moi odoro i dubuena dori amarama danu eraerabusa fira ukaada munike moi orofaro ani. Dawae yafawere anike i imusu orofaro me sara ukeebe danu oi yaisina siane me sini.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 I oi me siniro i orofaro arumu daiwere yauri.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Enoba uyarike moi mibairo waiya ufine ani. Ane farike weiro moi mima eno wei, aniake nanu borosiri yawokeibia wei. Eno weiba ena mi idua ani.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Aniro nono dawae desini daiwere uriba i boronu rau ifine imuiroma nono i orouma dawa i boronu rau make dauisa.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Enoba i mima ane yaurike imukebe eno we imui, nanu babaenu waiya oroue keuwere ibinisake uruna daiwere isaada ibinisiro uruna moibai keuwere ibinuro nono nae desinima feamane ukakune ariya we imui.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Awoenae uyamauke nanu babaebairo animauke eno wemaua we imui, babae, Godini aini yabairo meramawere uke yareibiaya wemaua wei.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nanu ukeka sinekae meramawerea anu waiya ukeka mi we odaina wemaua eno we imui.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Eno we imuike uyarike danu babaebairo idua ani. Uyarike daabaro aneibiro danu babaema dawa daabaro erike imukari uiba durame ane yabaike oo ui.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 I mima eno wei, babae, Godini aini yabairo meramawere uke yareibiaya. Enoba nanu ukeka sinekae meramawereya nae anu amaraya eno da wea wei.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 — ausente —
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 — ausente —
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Nono danu bokai dori amara waiyaro anike waiya ukeebe owerike faribaie uwararo buma uraada yaura ureibisaro naui.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Nauike moi waiya ukeka mibairo we nauke erike eno wei, anemebake eno ukaisa wei?
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Eno weibaie i waiya ukeka mima ma owerike eno wei, anu nabue farinuro anu babaema i awoena keweama imusu ari boromakau urinuro isaada rooro ukaisaya eno wei.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Eno weiro i mi dawae dino daiwere uike i uwararo ane daui. Dawae uwararo ane dauiba ibake danu babaema dawabairo ane farike eenu weada uwara ubarenaro aara wei.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Eno weiro i bokai amarama dino wakeroma eno wei, oya keuwere anu waiya ukaada anu weaku wake yaisina munakuneke ukakunero anemebake awoena boromakau make dakakuniro nanu naiyemukuini naini iya iseroma rooro uke dakaisi wei.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Anu amarama anu oi fukeruwere arumabake me sara siane me sininuke owere farinuro dawabake wenuke irau awoena boromakau urinuke isaada rooro ukakua eno wei.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Eno weiro danu babaema wei, nanu amara aini naini uwae demuiro ibinisuba nanu aneaneme eraerabusa yaisinae anua wei.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Nono anu nabueye fearefaisa ukinuke ibeebe farinuro fou uneke ibake rooro ukaisia wei. Yesuma i wake emuabake eno dubo waure wei.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.