Lucas 15
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NTLH
1 Yesuma we ma iwoka ukeibibaie i dakesi oi muneka orouini merama ukeka orouini emuama danu wake naufisane faka.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 I Ferosi orouini i Mosesinu darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini emuama wake mumuuroma eno weisa, yewa mima i merama orouini demuiro yaure ibaada uruna isakua eno weisa.
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 — ausente —
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 — ausente —
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Eno weike nono wei, euwa eno ufekua wei. Dawae yodia ukeebe fou ufekuke mune owairo waurada rooro ufekuke anifeku wei.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Goiro ane fafekuke wefekuro danu goi orouini danu naiyemukuini fafeisaro eno wefeku, nanu fe yarinu mamoe fou unea naini rooro uke yakowe wefekua wei.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Enaenarie eme una demuima danu merama ukeka imuke medifekuie i urero ibinisa aneruma rooro daiwere ufeisake i nainidi naini (99) orou emuae irauaiai orou ibake rooro dai menaku ufeisaya wei.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Yesuma eno weike nono moi dubo waure wake weada eno wei, moi aweka una danu oi kaibai deniro (10) nono kai demuinaku fe yafekuie ramefa biafekuke yawewe ufekuke yodia ukenewaa ukeebe fou ufeku. Dawa eno ufekuba me?
8 Jesus continuou:
9 Euwa, dawae eno ufekuke wefekuro danu naiyemukaini moi uwara uwararo ibifeisa orouini fafeisaro eno wefeku, nanu fe yarinu oi kainaku fou unea naini rooro uke yakowe wefekua eno wei.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Enaenarie moi mima danu merama ukeka imuke medifekuie Godinu aneruma rooro ufeisaya Yesuma eno wei.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Yesuma moi wake dubo waure weike nono eno wei, moi mima amara una raarayai dorie.
11 E Jesus disse ainda:
12 I dubuena dori amarama eno wei, babae, anu eraerabusa yaisina ma fiake nanubai mainaro muma wei. Danu amarama eno weiba ibake danu babaema danu amara wei enaenari ui.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Nono moi odoro i dubuena dori amarama danu eraerabusa fira ukaada munike moi orofaro ani. Dawae yafawere anike i imusu orofaro me sara ukeebe danu oi yaisina siane me sini.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 I oi me siniro i orofaro arumu daiwere yauri.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Enoba uyarike moi mibairo waiya ufine ani. Ane farike weiro moi mima eno wei, aniake nanu borosiri yawokeibia wei. Eno weiba ena mi idua ani.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Aniro nono dawae desini daiwere uriba i boronu rau ifine imuiroma nono i orouma dawa i boronu rau make dauisa.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Enoba i mima ane yaurike imukebe eno we imui, nanu babaenu waiya oroue keuwere ibinisake uruna daiwere isaada ibinisiro uruna moibai keuwere ibinuro nono nae desinima feamane ukakune ariya we imui.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Awoenae uyamauke nanu babaebairo animauke eno wemaua we imui, babae, Godini aini yabairo meramawere uke yareibiaya wemaua wei.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Nanu ukeka sinekae meramawerea anu waiya ukeka mi we odaina wemaua eno we imui.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Eno we imuike uyarike danu babaebairo idua ani. Uyarike daabaro aneibiro danu babaema dawa daabaro erike imukari uiba durame ane yabaike oo ui.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 I mima eno wei, babae, Godini aini yabairo meramawere uke yareibiaya. Enoba nanu ukeka sinekae meramawereya nae anu amaraya eno da wea wei.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 — ausente —
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 — ausente —
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Nono danu bokai dori amara waiyaro anike waiya ukeebe owerike faribaie uwararo buma uraada yaura ureibisaro naui.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Nauike moi waiya ukeka mibairo we nauke erike eno wei, anemebake eno ukaisa wei?
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Eno weibaie i waiya ukeka mima ma owerike eno wei, anu nabue farinuro anu babaema i awoena keweama imusu ari boromakau urinuro isaada rooro ukaisaya eno wei.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Eno weiro i mi dawae dino daiwere uike i uwararo ane daui. Dawae uwararo ane dauiba ibake danu babaema dawabairo ane farike eenu weada uwara ubarenaro aara wei.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Eno weiro i bokai amarama dino wakeroma eno wei, oya keuwere anu waiya ukaada anu weaku wake yaisina munakuneke ukakunero anemebake awoena boromakau make dakakuniro nanu naiyemukuini naini iya iseroma rooro uke dakaisi wei.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Anu amarama anu oi fukeruwere arumabake me sara siane me sininuke owere farinuro dawabake wenuke irau awoena boromakau urinuke isaada rooro ukakua eno wei.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Eno weiro danu babaema wei, nanu amara aini naini uwae demuiro ibinisuba nanu aneaneme eraerabusa yaisinae anua wei.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Nono anu nabueye fearefaisa ukinuke ibeebe farinuro fou uneke ibake rooro ukaisia wei. Yesuma i wake emuabake eno dubo waure wei.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.