Lucas 15

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesuma we ma iwoka ukeibibaie i dakesi oi muneka orouini merama ukeka orouini emuama danu wake naufisane faka.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 I Ferosi orouini i Mosesinu darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini emuama wake mumuuroma eno weisa, yewa mima i merama orouini demuiro yaure ibaada uruna isakua eno weisa.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 — ausente —
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 — ausente —
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Eno weike nono wei, euwa eno ufekua wei. Dawae yodia ukeebe fou ufekuke mune owairo waurada rooro ufekuke anifeku wei.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Goiro ane fafekuke wefekuro danu goi orouini danu naiyemukuini fafeisaro eno wefeku, nanu fe yarinu mamoe fou unea naini rooro uke yakowe wefekua wei.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Enaenarie eme una demuima danu merama ukeka imuke medifekuie i urero ibinisa aneruma rooro daiwere ufeisake i nainidi naini (99) orou emuae irauaiai orou ibake rooro dai menaku ufeisaya wei.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesuma eno weike nono moi dubo waure wake weada eno wei, moi aweka una danu oi kaibai deniro (10) nono kai demuinaku fe yafekuie ramefa biafekuke yawewe ufekuke yodia ukenewaa ukeebe fou ufeku. Dawa eno ufekuba me?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Euwa, dawae eno ufekuke wefekuro danu naiyemukaini moi uwara uwararo ibifeisa orouini fafeisaro eno wefeku, nanu fe yarinu oi kainaku fou unea naini rooro uke yakowe wefekua eno wei.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Enaenarie moi mima danu merama ukeka imuke medifekuie Godinu aneruma rooro ufeisaya Yesuma eno wei.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesuma moi wake dubo waure weike nono eno wei, moi mima amara una raarayai dorie.
11 Jesus continuou:
12 I dubuena dori amarama eno wei, babae, anu eraerabusa yaisina ma fiake nanubai mainaro muma wei. Danu amarama eno weiba ibake danu babaema danu amara wei enaenari ui.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Nono moi odoro i dubuena dori amarama danu eraerabusa fira ukaada munike moi orofaro ani. Dawae yafawere anike i imusu orofaro me sara ukeebe danu oi yaisina siane me sini.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 I oi me siniro i orofaro arumu daiwere yauri.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Enoba uyarike moi mibairo waiya ufine ani. Ane farike weiro moi mima eno wei, aniake nanu borosiri yawokeibia wei. Eno weiba ena mi idua ani.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Aniro nono dawae desini daiwere uriba i boronu rau ifine imuiroma nono i orouma dawa i boronu rau make dauisa.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Enoba i mima ane yaurike imukebe eno we imui, nanu babaenu waiya oroue keuwere ibinisake uruna daiwere isaada ibinisiro uruna moibai keuwere ibinuro nono nae desinima feamane ukakune ariya we imui.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Awoenae uyamauke nanu babaebairo animauke eno wemaua we imui, babae, Godini aini yabairo meramawere uke yareibiaya wemaua wei.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Nanu ukeka sinekae meramawerea anu waiya ukeka mi we odaina wemaua eno we imui.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Eno we imuike uyarike danu babaebairo idua ani. Uyarike daabaro aneibiro danu babaema dawa daabaro erike imukari uiba durame ane yabaike oo ui.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 I mima eno wei, babae, Godini aini yabairo meramawere uke yareibiaya. Enoba nanu ukeka sinekae meramawereya nae anu amaraya eno da wea wei.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 — ausente —
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 — ausente —
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Nono danu bokai dori amara waiyaro anike waiya ukeebe owerike faribaie uwararo buma uraada yaura ureibisaro naui.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Nauike moi waiya ukeka mibairo we nauke erike eno wei, anemebake eno ukaisa wei?
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Eno weibaie i waiya ukeka mima ma owerike eno wei, anu nabue farinuro anu babaema i awoena keweama imusu ari boromakau urinuro isaada rooro ukaisaya eno wei.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Eno weiro i mi dawae dino daiwere uike i uwararo ane daui. Dawae uwararo ane dauiba ibake danu babaema dawabairo ane farike eenu weada uwara ubarenaro aara wei.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Eno weiro i bokai amarama dino wakeroma eno wei, oya keuwere anu waiya ukaada anu weaku wake yaisina munakuneke ukakunero anemebake awoena boromakau make dakakuniro nanu naiyemukuini naini iya iseroma rooro uke dakaisi wei.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Anu amarama anu oi fukeruwere arumabake me sara siane me sininuke owere farinuro dawabake wenuke irau awoena boromakau urinuke isaada rooro ukakua eno wei.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Eno weiro danu babaema wei, nanu amara aini naini uwae demuiro ibinisuba nanu aneaneme eraerabusa yaisinae anua wei.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Nono anu nabueye fearefaisa ukinuke ibeebe farinuro fou uneke ibake rooro ukaisia wei. Yesuma i wake emuabake eno dubo waure wei.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.