Lucas 15

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesuma we ma iwoka ukeibibaie i dakesi oi muneka orouini merama ukeka orouini emuama danu wake naufisane faka.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 I Ferosi orouini i Mosesinu darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini emuama wake mumuuroma eno weisa, yewa mima i merama orouini demuiro yaure ibaada uruna isakua eno weisa.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 — ausente —
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 — ausente —
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Eno weike nono wei, euwa eno ufekua wei. Dawae yodia ukeebe fou ufekuke mune owairo waurada rooro ufekuke anifeku wei.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Goiro ane fafekuke wefekuro danu goi orouini danu naiyemukuini fafeisaro eno wefeku, nanu fe yarinu mamoe fou unea naini rooro uke yakowe wefekua wei.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Enaenarie eme una demuima danu merama ukeka imuke medifekuie i urero ibinisa aneruma rooro daiwere ufeisake i nainidi naini (99) orou emuae irauaiai orou ibake rooro dai menaku ufeisaya wei.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesuma eno weike nono moi dubo waure wake weada eno wei, moi aweka una danu oi kaibai deniro (10) nono kai demuinaku fe yafekuie ramefa biafekuke yawewe ufekuke yodia ukenewaa ukeebe fou ufeku. Dawa eno ufekuba me?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Euwa, dawae eno ufekuke wefekuro danu naiyemukaini moi uwara uwararo ibifeisa orouini fafeisaro eno wefeku, nanu fe yarinu oi kainaku fou unea naini rooro uke yakowe wefekua eno wei.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Enaenarie moi mima danu merama ukeka imuke medifekuie Godinu aneruma rooro ufeisaya Yesuma eno wei.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesuma moi wake dubo waure weike nono eno wei, moi mima amara una raarayai dorie.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 I dubuena dori amarama eno wei, babae, anu eraerabusa yaisina ma fiake nanubai mainaro muma wei. Danu amarama eno weiba ibake danu babaema danu amara wei enaenari ui.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Nono moi odoro i dubuena dori amarama danu eraerabusa fira ukaada munike moi orofaro ani. Dawae yafawere anike i imusu orofaro me sara ukeebe danu oi yaisina siane me sini.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 I oi me siniro i orofaro arumu daiwere yauri.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Enoba uyarike moi mibairo waiya ufine ani. Ane farike weiro moi mima eno wei, aniake nanu borosiri yawokeibia wei. Eno weiba ena mi idua ani.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Aniro nono dawae desini daiwere uriba i boronu rau ifine imuiroma nono i orouma dawa i boronu rau make dauisa.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Enoba i mima ane yaurike imukebe eno we imui, nanu babaenu waiya oroue keuwere ibinisake uruna daiwere isaada ibinisiro uruna moibai keuwere ibinuro nono nae desinima feamane ukakune ariya we imui.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Awoenae uyamauke nanu babaebairo animauke eno wemaua we imui, babae, Godini aini yabairo meramawere uke yareibiaya wemaua wei.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nanu ukeka sinekae meramawerea anu waiya ukeka mi we odaina wemaua eno we imui.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Eno we imuike uyarike danu babaebairo idua ani. Uyarike daabaro aneibiro danu babaema dawa daabaro erike imukari uiba durame ane yabaike oo ui.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 I mima eno wei, babae, Godini aini yabairo meramawere uke yareibiaya. Enoba nanu ukeka sinekae meramawereya nae anu amaraya eno da wea wei.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 — ausente —
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 — ausente —
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Nono danu bokai dori amara waiyaro anike waiya ukeebe owerike faribaie uwararo buma uraada yaura ureibisaro naui.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Nauike moi waiya ukeka mibairo we nauke erike eno wei, anemebake eno ukaisa wei?
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Eno weibaie i waiya ukeka mima ma owerike eno wei, anu nabue farinuro anu babaema i awoena keweama imusu ari boromakau urinuro isaada rooro ukaisaya eno wei.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Eno weiro i mi dawae dino daiwere uike i uwararo ane daui. Dawae uwararo ane dauiba ibake danu babaema dawabairo ane farike eenu weada uwara ubarenaro aara wei.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Eno weiro i bokai amarama dino wakeroma eno wei, oya keuwere anu waiya ukaada anu weaku wake yaisina munakuneke ukakunero anemebake awoena boromakau make dakakuniro nanu naiyemukuini naini iya iseroma rooro uke dakaisi wei.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Anu amarama anu oi fukeruwere arumabake me sara siane me sininuke owere farinuro dawabake wenuke irau awoena boromakau urinuke isaada rooro ukakua eno wei.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Eno weiro danu babaema wei, nanu amara aini naini uwae demuiro ibinisuba nanu aneaneme eraerabusa yaisinae anua wei.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Nono anu nabueye fearefaisa ukinuke ibeebe farinuro fou uneke ibake rooro ukaisia wei. Yesuma i wake emuabake eno dubo waure wei.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.