Lucas 14

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 — ausente —
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yesuma i Mosesinu darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini Ferosi orouini emuabake eno wei, Mosesinu darawaduma aneme weaku wei? Sabadi odoro ma wirokekae irauba me wei? Aneme weaku wei?
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Eno weiro i orouma wake we dauisake wake muu uisa. Wake muu uisaro Yesuma i mi mune ma wiroike we odairo ani.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Yesuma emuabake nono wei, yanu moi abu sabadi odoro yafa doo ebaro isafeisaie ma youfoisaro amufeisaba me wei?
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Yesuma eno weiba ibake emuama Dawabairo moko wake we dauisa.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 — ausente —
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 — ausente —
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 — ausente —
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Moi minu banau ifone anifoisie eu diiriro yauawero banau ubi mima fafike eno wefi, naiye, yeka irau orofaro ane yaua wefekuie i uruna ifisa orouma yae we ma daiwere ufiakaisaya wei.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Ainama danu onami ma daiwere ufekuie Godima dawa ma okoanaku ufeku. Nono ainama danu onami ma okoanaku ufekuie Godima dawa we ma daiwere ufekua wei.
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yesuma i banau ubi mibake eno wei, banau ufakuie anu goi orouini eraerabusa daiwere orouini emua mane wayo da koyana. Emua mane wayo kofiakuie enaenari emuama abake moko wayo komekaisake ama emuabake ufaku ari enaenari moko ufeisaba eno da ufao wei.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Banau ufakuie eraerabusa me orouini umu wana merama orouini umu beobeo bobo orouini naisa kikori bobo orouini emua wayo koyana wei.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Eno ufakuro i orouma ibake moko eno uke dafeisaie Godima a ma irauaiai umekuke i Godi imukaisa orou ma uyareka odoro abake moko eno ufiakua Yesuma eno wei.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Yesuma eno weiro moi uruna ifine yaure ibi mima eno wei, ainama uruna Godinu orofaro ifekuie Godima dawa we ma irauaiai ufekua wei.
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Eno weiro Yesuma moi dubo waure wake weike dawabake ma owerike eno wei, moi odoro moi mima dai banauwere ufine ukaada eme keuwere wayo korie.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 I banau iseka odo fariro i banau ubi mima danu waiya ukeka mi we odai. I orou wayo kofiaro fafisake danu banau ifisane ibake we odairo emuabairo ani.
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 I mi dawa anike weibaie i orou emua arara dauisa danu uruna aare iseka. Ibake emua arara dauisake moi mima eno wei, nae doo awoena oima make muneba iro animauke ere bou umauba i banauro da aamaua eno wei.
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 — ausente —
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 — ausente —
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 I orouma eno mane weibisaba ibake i wayo ani mi medike danu dai mibairo owere ane farike i weisa wake enaenari yaisina dawabairo wei. Eno weiro i uwara ubi mima dino uike danu waiya ukeka mibake nono wei, i ba goiroma uwara kai deidemuroma iroma sabu aniake i eraerabusa me orouini umu wana merama orouini naisa kikori bobo orouini umu beobeo orouini emua waure aayana wei.
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Eno weiba ibake i mima sabu owere anike danu wei wake enaenari uike danu dai mibairo farike eno wei, dai mi, anu wenu enaenari unero nono orofa keuwere me ibinua wei.
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Eno weiro i banau ubi mima nono wei, nauwaroini waiyaroini aniake eme fou ufiakuie emenu wanaro muyanake waure aarayanaro nanu uwararo yaufisaro wake fafi wei.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 I dawako wene oroue nanu banau da ifisane ibake weakunea wei.
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 — ausente —
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 — ausente —
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ainama danu arara da medifekuke irau ukeka korosi ari da waufekuie dawae irau mi meba ibake Nanu iwoka ukeka mi da sifekua eno wei.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Ainama uwara ma enafine imukakuie ane yaurakuke danu oi kakufekua wei. Danu oi iduaba me ariya we imukaku. Mebaie uwara fosi mane siafekuro enaenari da sifekuke oi me sifekuba i uwara idua medifekua wei.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 — ausente —
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 — ausente —
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Imuke eawe! Moi yawokeka dai kini mima moi kini mini urafisine ufekuie kawama yaufekuke danu meremere orou kakufiaku. Kakufiakuke efekuro danu meremere oroue deni dausiniro (1000) nono i moi kini minu meremere oroue keuwere duenidi dausini (2000) ibake imukenewaa ufeku.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ie enaenari sifekuba me ari we imufeku. We imufekuro enaenari da sifekua eno we imufekuie danu fo weeka mi we odaifekuke aniake eno wea wefeku, aini dawaini demuiro yawofuane wenua ane wea wefekua wei.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Yesuma eno weike nono wei, ainama i eraerabusa yaisina derena da mafekukema nono Nanu umuro aafine ufekuro enaenari da sifekuke Nanu iwoka ukeka mi da sifekua Yesuma eno wei.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 I damenae irauaiai. I damenanu imuna me sifekuie danu imuna aneaneme i imuna ma owere odifeku? Me!
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Imuna meba i damenae irauaiai mero meramawere ibake emema mune sianaisa. Enaenarie yama irauaiai da ukeifoisaie emema yanu wefoisa wake da naukeifeisaba ibake yae i imuna me damena ari. Aina aina ya ome bobo oroue naukenewaa uawe Yesuma eno wei.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.