João 11
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NVI
1 Moi mi danu ibiye Rasorosi, dawa arama daiwere ui. Dawaini danu arumayai, Merini Madaini emua Bedeni goiro ibeibisa.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 (I arama ui minu moi aruma, Meri, dawae adinaro Yesunu umuro irauaiai urumuma imusu ari aduama ma oinike Yesunu umu uroike nono danu yafa fouma idima adua fofo ma isuri.)
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 — ausente —
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 — ausente —
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Yesuma Madaini Merini Rasorosini emuabake imukari ukeibirie.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Yesuma Rasorosi arama ui wake nauike i Yesu Danu ibi goiro odo raarayai ibi.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 I odo raarayai me siniro uyarike Danu iwoka ukeka oroubake eno wei, Diudia orofaro nono owefeke anife wei.
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Yesuma eno weiro Danu iwoka ukeka orouma ma owekake eno weisa, Sisa, i dai Du orouma a ariena omama umamekane uisade nono anemebake iro nono anifane weaku eno weisa?
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Yesuma emuabake eno weike nono wei, iyanu naiye Rasorosima nauka aine ibinuba animauke dawa ma uyamaua wei.
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Eno weiro Danu iwoka ukeka orouma nono weisa, dawa me nauka mane aine ibifeku ie meba uyafekua eno weisa.
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 — ausente —
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 — ausente —
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Dawako iro ane da ue ie moi buna ukeka umauke yanu imukeka ma buna umane iro ane da ue ibake rooro ukakune weike wei, nono awoena dawabairo anife wei.
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Eno weiro i afafa dorieka moi mi Domasima danu naiyemuku iwoka ukeka oroubake eno wei, iyaini iini anifeke dawa ma feafisane ukeifeisaie iyaini iini feafeisia Domasima eno wei.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Yesuma Bedeni goiro faribaie Rasorosi feariro ooru uisaro odo fo (4) ooruro aineibi.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Idua ibisaro moibaima Yesu aarakua eno weisaro Madama nauike Yesu fou ufine isarike durame aniro nono Meri dawa uwara ubarenaro yaure ibi.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 — ausente —
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 — ausente —
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 — ausente —
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 — ausente —
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Eno weibaie Yesuma wei, Nae i fearekaroma ma uyarekaini me ibene ibene ibekanu ubiya weike nono wei, ainama danu imuka yaisina Nabairo odifekuke feafekuie nono uyafekua wei.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Aina ainama me ibaada emenu imuka yaisina Nabairo odaisaie emua me sara da feafeisake me ibene ibene ibeifeisaya wei. Ie a imukaku wei?
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Eno weiro Madama Yesubake ma owerike eno wei, Dai Waria Mi, euwa ie na imukakunea wei. Ae i Mesaia imukakuneke Ae Godibairoma yewa dooro fafane we bou uisa miya eno we imukakunea Madama eno wei.
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 — ausente —
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 — ausente —
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 (Yesu Dawae i goiro fare mero Mada fou uri orofaro idua ibi).
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Idua ibiro i uwararo yaure ibisa Du orouma Merinu uyarike uke aneibi ibai ekake emuaini iini uyakake danu umuro anaada eno we imuisa, danu ewerinu ooru efine anaakua eno we imuisake danu umuro anisa.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Anisaro Merima Yesubairo ane farike Danu umu udiro ifoma kodudu yanaike eno wei, A fafaronae nanu eweri da feafike me ibifinea eno wei.
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 — ausente —
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 — ausente —
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 — ausente —
35 Jesus chorou.
36 — ausente —
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Eno weisaro nono moibaima eno weisa, yewa mima naisa kikori mi ma wiroibairo anemebake we dakinuro dawa da feare dakinuke fearinu weisa?
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 I Du orouma eno weisaro Yesuma nauike imukari uike ane Rasorosi ooru uke oisa orofaro fari. I ooru uisa orofae oma erabo.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Rasorosi ooru uisake moi omama i oma eba bibi ure oisaro ibiba Yesuma farike eno wei, i oma mune eka odiawe wei. Eno weiro i ooru uisa minu aruma Madama wei, dawa feariro odo fo (4) me sininuba urumu wefekua eno wei.
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Eno weiro Yesuma ma owerike Madabake eno wei, adinaisa abairo wene ibai imufakuie Godinu buna daiwere efaku wenea wei.
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Eno weiro ibake i eba bibi ure oisa oma mune eka oisa. Mune eka oisaro Yesuma Danu naisa urero eku erike guriguri ukaada eno wei, Babae, awoenae Nanu weakune wake naukakuro Abake we ma irauaiai ukakunea wei.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Na iwoka Nanu weakune wake areare naukakuro yewa ibinisa orouma ba Ama Na we odaikararo farea eno imufisane ibake eno weakunea wei.
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Yesuma eno weike nono wake daiwereroma eno wei, Rasorosi, uyaake aara wei.
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Eno weibaie i feari mi, Rasorosi, dawa danu aine ibi orofaroma uyarike idua fari. Danu umu wana yaisina wauma oba uke oisake bokaini iboo naisa yaisina moi wauma oba uisake oisaro aine ibiba eno bobo amuke fari. Amuke fariro Yesuma wei, i wau ma woromiawero anifi Yesuma eno wei.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 — ausente —
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 — ausente —
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Nauisake i dai ofereni ode sibore sianeka orouini Ferosi orouma eno weisa, kanisoro midini ufeisia weisaro ibake i kanisoro orou yaisina idua fare ku siaka. Fare ku siakaro i dai orouma eno weisa, i Mima Danu buna ukeka keuwere ukakuba aneaneme ufeisi weisa?
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Eno ukeifekuro eme yaisina Danu umuro aninao ufeisaba i Romani dai yawokeka oroubairo wefeisaro emenu ame orou we odaifeisaro fafeisake iyanu dai sosi uwaraini iyanu Du orou goi goi yaisina ma merama ufeisake inaa yanao ufeisaya eno weisa.
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 — ausente —
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 — ausente —
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Kaiyafasi dawae i oyaro emenu dai ofereni ode sibore sianeka miba ibake Godima i imukeka mai ibake Yesu Dawae i Du oroubake feafekua we bou ui.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 I we bou ukekae i Du orou emua manebake me. Godinu amaraku yaisina aboro aboro ibinisa orouini emua yaisinabake feafekuke mune demui orou uke odifiaku.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Enoba i Du orouma eno weisa, Yesu Dawa ma feafeisia eno weisa.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 I odoroma Yesu i Du oroubairo ane dakeibi. Derusaremu goi medike Efaramu goiro ani. I goiye eme ibe me orofa udiro ibiro ani. Yesuma iro anike Danu iwoka ukeka orouini demuiro ibeibisa.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Nono dubuenaro i Godima Isaraera orounu Idifiroma waure aneka banau uruna odo fu siniro eme keuwere aboro aboro yaisina Derusaremu goiro emenu guriguri ukekanu bisaraba ibake emenu ubu ofe yaisina amearubu ufine ibake aduama urofisane faka.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Fakake Yesu yodia ukeebe fou ure dauisake koroko siriero dai sosi uwara ubarenaro enakake eno weisa aneme imukaisa? Dawa yewa banauro fafekuba me eno weibisa?
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Eno weibisaro i dai ofereni ode sibore sianeka orouini Ferosi orouma adinaro eno weisa, ainama Yesu efekuie iyabairo weforo naufeye weisa. Emenu ararae Yesu yabafisake Danu umu wana naama uwafisane ibake eno weisa.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.