João 11

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Moi mi danu ibiye Rasorosi, dawa arama daiwere ui. Dawaini danu arumayai, Merini Madaini emua Bedeni goiro ibeibisa.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (I arama ui minu moi aruma, Meri, dawae adinaro Yesunu umuro irauaiai urumuma imusu ari aduama ma oinike Yesunu umu uroike nono danu yafa fouma idima adua fofo ma isuri.)
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 — ausente —
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 — ausente —
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesuma Madaini Merini Rasorosini emuabake imukari ukeibirie.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Yesuma Rasorosi arama ui wake nauike i Yesu Danu ibi goiro odo raarayai ibi.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 I odo raarayai me siniro uyarike Danu iwoka ukeka oroubake eno wei, Diudia orofaro nono owefeke anife wei.
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Yesuma eno weiro Danu iwoka ukeka orouma ma owekake eno weisa, Sisa, i dai Du orouma a ariena omama umamekane uisade nono anemebake iro nono anifane weaku eno weisa?
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 — ausente —
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesuma emuabake eno weike nono wei, iyanu naiye Rasorosima nauka aine ibinuba animauke dawa ma uyamaua wei.
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Eno weiro Danu iwoka ukeka orouma nono weisa, dawa me nauka mane aine ibifeku ie meba uyafekua eno weisa.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 — ausente —
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 — ausente —
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Dawako iro ane da ue ie moi buna ukeka umauke yanu imukeka ma buna umane iro ane da ue ibake rooro ukakune weike wei, nono awoena dawabairo anife wei.
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Eno weiro i afafa dorieka moi mi Domasima danu naiyemuku iwoka ukeka oroubake eno wei, iyaini iini anifeke dawa ma feafisane ukeifeisaie iyaini iini feafeisia Domasima eno wei.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Yesuma Bedeni goiro faribaie Rasorosi feariro ooru uisaro odo fo (4) ooruro aineibi.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 — ausente —
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Idua ibisaro moibaima Yesu aarakua eno weisaro Madama nauike Yesu fou ufine isarike durame aniro nono Meri dawa uwara ubarenaro yaure ibi.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 — ausente —
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 — ausente —
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 — ausente —
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 — ausente —
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Eno weibaie Yesuma wei, Nae i fearekaroma ma uyarekaini me ibene ibene ibekanu ubiya weike nono wei, ainama danu imuka yaisina Nabairo odifekuke feafekuie nono uyafekua wei.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Aina ainama me ibaada emenu imuka yaisina Nabairo odaisaie emua me sara da feafeisake me ibene ibene ibeifeisaya wei. Ie a imukaku wei?
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Eno weiro Madama Yesubake ma owerike eno wei, Dai Waria Mi, euwa ie na imukakunea wei. Ae i Mesaia imukakuneke Ae Godibairoma yewa dooro fafane we bou uisa miya eno we imukakunea Madama eno wei.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 — ausente —
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 — ausente —
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 (Yesu Dawae i goiro fare mero Mada fou uri orofaro idua ibi).
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Idua ibiro i uwararo yaure ibisa Du orouma Merinu uyarike uke aneibi ibai ekake emuaini iini uyakake danu umuro anaada eno we imuisa, danu ewerinu ooru efine anaakua eno we imuisake danu umuro anisa.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Anisaro Merima Yesubairo ane farike Danu umu udiro ifoma kodudu yanaike eno wei, A fafaronae nanu eweri da feafike me ibifinea eno wei.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 — ausente —
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 — ausente —
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 — ausente —
35 Jesus chorou.
36 — ausente —
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Eno weisaro nono moibaima eno weisa, yewa mima naisa kikori mi ma wiroibairo anemebake we dakinuro dawa da feare dakinuke fearinu weisa?
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 I Du orouma eno weisaro Yesuma nauike imukari uike ane Rasorosi ooru uke oisa orofaro fari. I ooru uisa orofae oma erabo.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Rasorosi ooru uisake moi omama i oma eba bibi ure oisaro ibiba Yesuma farike eno wei, i oma mune eka odiawe wei. Eno weiro i ooru uisa minu aruma Madama wei, dawa feariro odo fo (4) me sininuba urumu wefekua eno wei.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Eno weiro Yesuma ma owerike Madabake eno wei, adinaisa abairo wene ibai imufakuie Godinu buna daiwere efaku wenea wei.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Eno weiro ibake i eba bibi ure oisa oma mune eka oisa. Mune eka oisaro Yesuma Danu naisa urero eku erike guriguri ukaada eno wei, Babae, awoenae Nanu weakune wake naukakuro Abake we ma irauaiai ukakunea wei.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Na iwoka Nanu weakune wake areare naukakuro yewa ibinisa orouma ba Ama Na we odaikararo farea eno imufisane ibake eno weakunea wei.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yesuma eno weike nono wake daiwereroma eno wei, Rasorosi, uyaake aara wei.
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Eno weibaie i feari mi, Rasorosi, dawa danu aine ibi orofaroma uyarike idua fari. Danu umu wana yaisina wauma oba uke oisake bokaini iboo naisa yaisina moi wauma oba uisake oisaro aine ibiba eno bobo amuke fari. Amuke fariro Yesuma wei, i wau ma woromiawero anifi Yesuma eno wei.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 — ausente —
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 — ausente —
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Nauisake i dai ofereni ode sibore sianeka orouini Ferosi orouma eno weisa, kanisoro midini ufeisia weisaro ibake i kanisoro orou yaisina idua fare ku siaka. Fare ku siakaro i dai orouma eno weisa, i Mima Danu buna ukeka keuwere ukakuba aneaneme ufeisi weisa?
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Eno ukeifekuro eme yaisina Danu umuro aninao ufeisaba i Romani dai yawokeka oroubairo wefeisaro emenu ame orou we odaifeisaro fafeisake iyanu dai sosi uwaraini iyanu Du orou goi goi yaisina ma merama ufeisake inaa yanao ufeisaya eno weisa.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 — ausente —
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 — ausente —
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kaiyafasi dawae i oyaro emenu dai ofereni ode sibore sianeka miba ibake Godima i imukeka mai ibake Yesu Dawae i Du oroubake feafekua we bou ui.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 I we bou ukekae i Du orou emua manebake me. Godinu amaraku yaisina aboro aboro ibinisa orouini emua yaisinabake feafekuke mune demui orou uke odifiaku.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Enoba i Du orouma eno weisa, Yesu Dawa ma feafeisia eno weisa.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 I odoroma Yesu i Du oroubairo ane dakeibi. Derusaremu goi medike Efaramu goiro ani. I goiye eme ibe me orofa udiro ibiro ani. Yesuma iro anike Danu iwoka ukeka orouini demuiro ibeibisa.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Nono dubuenaro i Godima Isaraera orounu Idifiroma waure aneka banau uruna odo fu siniro eme keuwere aboro aboro yaisina Derusaremu goiro emenu guriguri ukekanu bisaraba ibake emenu ubu ofe yaisina amearubu ufine ibake aduama urofisane faka.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Fakake Yesu yodia ukeebe fou ure dauisake koroko siriero dai sosi uwara ubarenaro enakake eno weisa aneme imukaisa? Dawa yewa banauro fafekuba me eno weibisa?
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Eno weibisaro i dai ofereni ode sibore sianeka orouini Ferosi orouma adinaro eno weisa, ainama Yesu efekuie iyabairo weforo naufeye weisa. Emenu ararae Yesu yabafisake Danu umu wana naama uwafisane ibake eno weisa.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.