João 11

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Moi mi danu ibiye Rasorosi, dawa arama daiwere ui. Dawaini danu arumayai, Merini Madaini emua Bedeni goiro ibeibisa.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (I arama ui minu moi aruma, Meri, dawae adinaro Yesunu umuro irauaiai urumuma imusu ari aduama ma oinike Yesunu umu uroike nono danu yafa fouma idima adua fofo ma isuri.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 — ausente —
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 — ausente —
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesuma Madaini Merini Rasorosini emuabake imukari ukeibirie.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Yesuma Rasorosi arama ui wake nauike i Yesu Danu ibi goiro odo raarayai ibi.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 I odo raarayai me siniro uyarike Danu iwoka ukeka oroubake eno wei, Diudia orofaro nono owefeke anife wei.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Yesuma eno weiro Danu iwoka ukeka orouma ma owekake eno weisa, Sisa, i dai Du orouma a ariena omama umamekane uisade nono anemebake iro nono anifane weaku eno weisa?
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesuma emuabake eno weike nono wei, iyanu naiye Rasorosima nauka aine ibinuba animauke dawa ma uyamaua wei.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Eno weiro Danu iwoka ukeka orouma nono weisa, dawa me nauka mane aine ibifeku ie meba uyafekua eno weisa.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 — ausente —
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 — ausente —
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Dawako iro ane da ue ie moi buna ukeka umauke yanu imukeka ma buna umane iro ane da ue ibake rooro ukakune weike wei, nono awoena dawabairo anife wei.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Eno weiro i afafa dorieka moi mi Domasima danu naiyemuku iwoka ukeka oroubake eno wei, iyaini iini anifeke dawa ma feafisane ukeifeisaie iyaini iini feafeisia Domasima eno wei.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Yesuma Bedeni goiro faribaie Rasorosi feariro ooru uisaro odo fo (4) ooruro aineibi.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Idua ibisaro moibaima Yesu aarakua eno weisaro Madama nauike Yesu fou ufine isarike durame aniro nono Meri dawa uwara ubarenaro yaure ibi.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 — ausente —
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 — ausente —
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 — ausente —
23 Jesus disse a ela:
24 — ausente —
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Eno weibaie Yesuma wei, Nae i fearekaroma ma uyarekaini me ibene ibene ibekanu ubiya weike nono wei, ainama danu imuka yaisina Nabairo odifekuke feafekuie nono uyafekua wei.
25 Então Jesus declarou:
26 Aina ainama me ibaada emenu imuka yaisina Nabairo odaisaie emua me sara da feafeisake me ibene ibene ibeifeisaya wei. Ie a imukaku wei?
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Eno weiro Madama Yesubake ma owerike eno wei, Dai Waria Mi, euwa ie na imukakunea wei. Ae i Mesaia imukakuneke Ae Godibairoma yewa dooro fafane we bou uisa miya eno we imukakunea Madama eno wei.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 — ausente —
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 — ausente —
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 (Yesu Dawae i goiro fare mero Mada fou uri orofaro idua ibi).
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Idua ibiro i uwararo yaure ibisa Du orouma Merinu uyarike uke aneibi ibai ekake emuaini iini uyakake danu umuro anaada eno we imuisa, danu ewerinu ooru efine anaakua eno we imuisake danu umuro anisa.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Anisaro Merima Yesubairo ane farike Danu umu udiro ifoma kodudu yanaike eno wei, A fafaronae nanu eweri da feafike me ibifinea eno wei.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 — ausente —
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 — ausente —
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 — ausente —
35 Jesus chorou.
36 — ausente —
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Eno weisaro nono moibaima eno weisa, yewa mima naisa kikori mi ma wiroibairo anemebake we dakinuro dawa da feare dakinuke fearinu weisa?
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 I Du orouma eno weisaro Yesuma nauike imukari uike ane Rasorosi ooru uke oisa orofaro fari. I ooru uisa orofae oma erabo.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Rasorosi ooru uisake moi omama i oma eba bibi ure oisaro ibiba Yesuma farike eno wei, i oma mune eka odiawe wei. Eno weiro i ooru uisa minu aruma Madama wei, dawa feariro odo fo (4) me sininuba urumu wefekua eno wei.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Eno weiro Yesuma ma owerike Madabake eno wei, adinaisa abairo wene ibai imufakuie Godinu buna daiwere efaku wenea wei.
40 Jesus respondeu:
41 Eno weiro ibake i eba bibi ure oisa oma mune eka oisa. Mune eka oisaro Yesuma Danu naisa urero eku erike guriguri ukaada eno wei, Babae, awoenae Nanu weakune wake naukakuro Abake we ma irauaiai ukakunea wei.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Na iwoka Nanu weakune wake areare naukakuro yewa ibinisa orouma ba Ama Na we odaikararo farea eno imufisane ibake eno weakunea wei.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yesuma eno weike nono wake daiwereroma eno wei, Rasorosi, uyaake aara wei.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Eno weibaie i feari mi, Rasorosi, dawa danu aine ibi orofaroma uyarike idua fari. Danu umu wana yaisina wauma oba uke oisake bokaini iboo naisa yaisina moi wauma oba uisake oisaro aine ibiba eno bobo amuke fari. Amuke fariro Yesuma wei, i wau ma woromiawero anifi Yesuma eno wei.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 — ausente —
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 — ausente —
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Nauisake i dai ofereni ode sibore sianeka orouini Ferosi orouma eno weisa, kanisoro midini ufeisia weisaro ibake i kanisoro orou yaisina idua fare ku siaka. Fare ku siakaro i dai orouma eno weisa, i Mima Danu buna ukeka keuwere ukakuba aneaneme ufeisi weisa?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Eno ukeifekuro eme yaisina Danu umuro aninao ufeisaba i Romani dai yawokeka oroubairo wefeisaro emenu ame orou we odaifeisaro fafeisake iyanu dai sosi uwaraini iyanu Du orou goi goi yaisina ma merama ufeisake inaa yanao ufeisaya eno weisa.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 — ausente —
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 — ausente —
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaiyafasi dawae i oyaro emenu dai ofereni ode sibore sianeka miba ibake Godima i imukeka mai ibake Yesu Dawae i Du oroubake feafekua we bou ui.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 I we bou ukekae i Du orou emua manebake me. Godinu amaraku yaisina aboro aboro ibinisa orouini emua yaisinabake feafekuke mune demui orou uke odifiaku.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Enoba i Du orouma eno weisa, Yesu Dawa ma feafeisia eno weisa.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 I odoroma Yesu i Du oroubairo ane dakeibi. Derusaremu goi medike Efaramu goiro ani. I goiye eme ibe me orofa udiro ibiro ani. Yesuma iro anike Danu iwoka ukeka orouini demuiro ibeibisa.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Nono dubuenaro i Godima Isaraera orounu Idifiroma waure aneka banau uruna odo fu siniro eme keuwere aboro aboro yaisina Derusaremu goiro emenu guriguri ukekanu bisaraba ibake emenu ubu ofe yaisina amearubu ufine ibake aduama urofisane faka.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Fakake Yesu yodia ukeebe fou ure dauisake koroko siriero dai sosi uwara ubarenaro enakake eno weisa aneme imukaisa? Dawa yewa banauro fafekuba me eno weibisa?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Eno weibisaro i dai ofereni ode sibore sianeka orouini Ferosi orouma adinaro eno weisa, ainama Yesu efekuie iyabairo weforo naufeye weisa. Emenu ararae Yesu yabafisake Danu umu wana naama uwafisane ibake eno weisa.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.