João 11
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs BKJ
1 Moi mi danu ibiye Rasorosi, dawa arama daiwere ui. Dawaini danu arumayai, Merini Madaini emua Bedeni goiro ibeibisa.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (I arama ui minu moi aruma, Meri, dawae adinaro Yesunu umuro irauaiai urumuma imusu ari aduama ma oinike Yesunu umu uroike nono danu yafa fouma idima adua fofo ma isuri.)
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 — ausente —
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 — ausente —
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesuma Madaini Merini Rasorosini emuabake imukari ukeibirie.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Yesuma Rasorosi arama ui wake nauike i Yesu Danu ibi goiro odo raarayai ibi.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 I odo raarayai me siniro uyarike Danu iwoka ukeka oroubake eno wei, Diudia orofaro nono owefeke anife wei.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Yesuma eno weiro Danu iwoka ukeka orouma ma owekake eno weisa, Sisa, i dai Du orouma a ariena omama umamekane uisade nono anemebake iro nono anifane weaku eno weisa?
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesuma emuabake eno weike nono wei, iyanu naiye Rasorosima nauka aine ibinuba animauke dawa ma uyamaua wei.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Eno weiro Danu iwoka ukeka orouma nono weisa, dawa me nauka mane aine ibifeku ie meba uyafekua eno weisa.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 — ausente —
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 — ausente —
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Dawako iro ane da ue ie moi buna ukeka umauke yanu imukeka ma buna umane iro ane da ue ibake rooro ukakune weike wei, nono awoena dawabairo anife wei.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Eno weiro i afafa dorieka moi mi Domasima danu naiyemuku iwoka ukeka oroubake eno wei, iyaini iini anifeke dawa ma feafisane ukeifeisaie iyaini iini feafeisia Domasima eno wei.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Yesuma Bedeni goiro faribaie Rasorosi feariro ooru uisaro odo fo (4) ooruro aineibi.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Idua ibisaro moibaima Yesu aarakua eno weisaro Madama nauike Yesu fou ufine isarike durame aniro nono Meri dawa uwara ubarenaro yaure ibi.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 — ausente —
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 — ausente —
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 — ausente —
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 — ausente —
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Eno weibaie Yesuma wei, Nae i fearekaroma ma uyarekaini me ibene ibene ibekanu ubiya weike nono wei, ainama danu imuka yaisina Nabairo odifekuke feafekuie nono uyafekua wei.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Aina ainama me ibaada emenu imuka yaisina Nabairo odaisaie emua me sara da feafeisake me ibene ibene ibeifeisaya wei. Ie a imukaku wei?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Eno weiro Madama Yesubake ma owerike eno wei, Dai Waria Mi, euwa ie na imukakunea wei. Ae i Mesaia imukakuneke Ae Godibairoma yewa dooro fafane we bou uisa miya eno we imukakunea Madama eno wei.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 — ausente —
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 — ausente —
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 (Yesu Dawae i goiro fare mero Mada fou uri orofaro idua ibi).
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Idua ibiro i uwararo yaure ibisa Du orouma Merinu uyarike uke aneibi ibai ekake emuaini iini uyakake danu umuro anaada eno we imuisa, danu ewerinu ooru efine anaakua eno we imuisake danu umuro anisa.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Anisaro Merima Yesubairo ane farike Danu umu udiro ifoma kodudu yanaike eno wei, A fafaronae nanu eweri da feafike me ibifinea eno wei.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 — ausente —
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 — ausente —
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 — ausente —
35 Jesus chorou.
36 — ausente —
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Eno weisaro nono moibaima eno weisa, yewa mima naisa kikori mi ma wiroibairo anemebake we dakinuro dawa da feare dakinuke fearinu weisa?
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 I Du orouma eno weisaro Yesuma nauike imukari uike ane Rasorosi ooru uke oisa orofaro fari. I ooru uisa orofae oma erabo.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Rasorosi ooru uisake moi omama i oma eba bibi ure oisaro ibiba Yesuma farike eno wei, i oma mune eka odiawe wei. Eno weiro i ooru uisa minu aruma Madama wei, dawa feariro odo fo (4) me sininuba urumu wefekua eno wei.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Eno weiro Yesuma ma owerike Madabake eno wei, adinaisa abairo wene ibai imufakuie Godinu buna daiwere efaku wenea wei.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Eno weiro ibake i eba bibi ure oisa oma mune eka oisa. Mune eka oisaro Yesuma Danu naisa urero eku erike guriguri ukaada eno wei, Babae, awoenae Nanu weakune wake naukakuro Abake we ma irauaiai ukakunea wei.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Na iwoka Nanu weakune wake areare naukakuro yewa ibinisa orouma ba Ama Na we odaikararo farea eno imufisane ibake eno weakunea wei.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Yesuma eno weike nono wake daiwereroma eno wei, Rasorosi, uyaake aara wei.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Eno weibaie i feari mi, Rasorosi, dawa danu aine ibi orofaroma uyarike idua fari. Danu umu wana yaisina wauma oba uke oisake bokaini iboo naisa yaisina moi wauma oba uisake oisaro aine ibiba eno bobo amuke fari. Amuke fariro Yesuma wei, i wau ma woromiawero anifi Yesuma eno wei.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 — ausente —
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 — ausente —
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Nauisake i dai ofereni ode sibore sianeka orouini Ferosi orouma eno weisa, kanisoro midini ufeisia weisaro ibake i kanisoro orou yaisina idua fare ku siaka. Fare ku siakaro i dai orouma eno weisa, i Mima Danu buna ukeka keuwere ukakuba aneaneme ufeisi weisa?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Eno ukeifekuro eme yaisina Danu umuro aninao ufeisaba i Romani dai yawokeka oroubairo wefeisaro emenu ame orou we odaifeisaro fafeisake iyanu dai sosi uwaraini iyanu Du orou goi goi yaisina ma merama ufeisake inaa yanao ufeisaya eno weisa.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 — ausente —
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 — ausente —
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kaiyafasi dawae i oyaro emenu dai ofereni ode sibore sianeka miba ibake Godima i imukeka mai ibake Yesu Dawae i Du oroubake feafekua we bou ui.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 I we bou ukekae i Du orou emua manebake me. Godinu amaraku yaisina aboro aboro ibinisa orouini emua yaisinabake feafekuke mune demui orou uke odifiaku.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Enoba i Du orouma eno weisa, Yesu Dawa ma feafeisia eno weisa.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 I odoroma Yesu i Du oroubairo ane dakeibi. Derusaremu goi medike Efaramu goiro ani. I goiye eme ibe me orofa udiro ibiro ani. Yesuma iro anike Danu iwoka ukeka orouini demuiro ibeibisa.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Nono dubuenaro i Godima Isaraera orounu Idifiroma waure aneka banau uruna odo fu siniro eme keuwere aboro aboro yaisina Derusaremu goiro emenu guriguri ukekanu bisaraba ibake emenu ubu ofe yaisina amearubu ufine ibake aduama urofisane faka.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Fakake Yesu yodia ukeebe fou ure dauisake koroko siriero dai sosi uwara ubarenaro enakake eno weisa aneme imukaisa? Dawa yewa banauro fafekuba me eno weibisa?
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Eno weibisaro i dai ofereni ode sibore sianeka orouini Ferosi orouma adinaro eno weisa, ainama Yesu efekuie iyabairo weforo naufeye weisa. Emenu ararae Yesu yabafisake Danu umu wana naama uwafisane ibake eno weisa.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.