João 11
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARIB
1 Moi mi danu ibiye Rasorosi, dawa arama daiwere ui. Dawaini danu arumayai, Merini Madaini emua Bedeni goiro ibeibisa.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (I arama ui minu moi aruma, Meri, dawae adinaro Yesunu umuro irauaiai urumuma imusu ari aduama ma oinike Yesunu umu uroike nono danu yafa fouma idima adua fofo ma isuri.)
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 — ausente —
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 — ausente —
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesuma Madaini Merini Rasorosini emuabake imukari ukeibirie.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Yesuma Rasorosi arama ui wake nauike i Yesu Danu ibi goiro odo raarayai ibi.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 I odo raarayai me siniro uyarike Danu iwoka ukeka oroubake eno wei, Diudia orofaro nono owefeke anife wei.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Yesuma eno weiro Danu iwoka ukeka orouma ma owekake eno weisa, Sisa, i dai Du orouma a ariena omama umamekane uisade nono anemebake iro nono anifane weaku eno weisa?
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 — ausente —
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesuma emuabake eno weike nono wei, iyanu naiye Rasorosima nauka aine ibinuba animauke dawa ma uyamaua wei.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Eno weiro Danu iwoka ukeka orouma nono weisa, dawa me nauka mane aine ibifeku ie meba uyafekua eno weisa.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 — ausente —
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 — ausente —
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Dawako iro ane da ue ie moi buna ukeka umauke yanu imukeka ma buna umane iro ane da ue ibake rooro ukakune weike wei, nono awoena dawabairo anife wei.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Eno weiro i afafa dorieka moi mi Domasima danu naiyemuku iwoka ukeka oroubake eno wei, iyaini iini anifeke dawa ma feafisane ukeifeisaie iyaini iini feafeisia Domasima eno wei.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Yesuma Bedeni goiro faribaie Rasorosi feariro ooru uisaro odo fo (4) ooruro aineibi.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Idua ibisaro moibaima Yesu aarakua eno weisaro Madama nauike Yesu fou ufine isarike durame aniro nono Meri dawa uwara ubarenaro yaure ibi.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 — ausente —
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 — ausente —
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 — ausente —
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 — ausente —
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Eno weibaie Yesuma wei, Nae i fearekaroma ma uyarekaini me ibene ibene ibekanu ubiya weike nono wei, ainama danu imuka yaisina Nabairo odifekuke feafekuie nono uyafekua wei.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Aina ainama me ibaada emenu imuka yaisina Nabairo odaisaie emua me sara da feafeisake me ibene ibene ibeifeisaya wei. Ie a imukaku wei?
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Eno weiro Madama Yesubake ma owerike eno wei, Dai Waria Mi, euwa ie na imukakunea wei. Ae i Mesaia imukakuneke Ae Godibairoma yewa dooro fafane we bou uisa miya eno we imukakunea Madama eno wei.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 — ausente —
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 — ausente —
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 (Yesu Dawae i goiro fare mero Mada fou uri orofaro idua ibi).
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Idua ibiro i uwararo yaure ibisa Du orouma Merinu uyarike uke aneibi ibai ekake emuaini iini uyakake danu umuro anaada eno we imuisa, danu ewerinu ooru efine anaakua eno we imuisake danu umuro anisa.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Anisaro Merima Yesubairo ane farike Danu umu udiro ifoma kodudu yanaike eno wei, A fafaronae nanu eweri da feafike me ibifinea eno wei.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 — ausente —
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 — ausente —
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 — ausente —
35 Jesus chorou.
36 — ausente —
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Eno weisaro nono moibaima eno weisa, yewa mima naisa kikori mi ma wiroibairo anemebake we dakinuro dawa da feare dakinuke fearinu weisa?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 I Du orouma eno weisaro Yesuma nauike imukari uike ane Rasorosi ooru uke oisa orofaro fari. I ooru uisa orofae oma erabo.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Rasorosi ooru uisake moi omama i oma eba bibi ure oisaro ibiba Yesuma farike eno wei, i oma mune eka odiawe wei. Eno weiro i ooru uisa minu aruma Madama wei, dawa feariro odo fo (4) me sininuba urumu wefekua eno wei.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Eno weiro Yesuma ma owerike Madabake eno wei, adinaisa abairo wene ibai imufakuie Godinu buna daiwere efaku wenea wei.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Eno weiro ibake i eba bibi ure oisa oma mune eka oisa. Mune eka oisaro Yesuma Danu naisa urero eku erike guriguri ukaada eno wei, Babae, awoenae Nanu weakune wake naukakuro Abake we ma irauaiai ukakunea wei.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Na iwoka Nanu weakune wake areare naukakuro yewa ibinisa orouma ba Ama Na we odaikararo farea eno imufisane ibake eno weakunea wei.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Yesuma eno weike nono wake daiwereroma eno wei, Rasorosi, uyaake aara wei.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Eno weibaie i feari mi, Rasorosi, dawa danu aine ibi orofaroma uyarike idua fari. Danu umu wana yaisina wauma oba uke oisake bokaini iboo naisa yaisina moi wauma oba uisake oisaro aine ibiba eno bobo amuke fari. Amuke fariro Yesuma wei, i wau ma woromiawero anifi Yesuma eno wei.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 — ausente —
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 — ausente —
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Nauisake i dai ofereni ode sibore sianeka orouini Ferosi orouma eno weisa, kanisoro midini ufeisia weisaro ibake i kanisoro orou yaisina idua fare ku siaka. Fare ku siakaro i dai orouma eno weisa, i Mima Danu buna ukeka keuwere ukakuba aneaneme ufeisi weisa?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Eno ukeifekuro eme yaisina Danu umuro aninao ufeisaba i Romani dai yawokeka oroubairo wefeisaro emenu ame orou we odaifeisaro fafeisake iyanu dai sosi uwaraini iyanu Du orou goi goi yaisina ma merama ufeisake inaa yanao ufeisaya eno weisa.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 — ausente —
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 — ausente —
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Kaiyafasi dawae i oyaro emenu dai ofereni ode sibore sianeka miba ibake Godima i imukeka mai ibake Yesu Dawae i Du oroubake feafekua we bou ui.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 I we bou ukekae i Du orou emua manebake me. Godinu amaraku yaisina aboro aboro ibinisa orouini emua yaisinabake feafekuke mune demui orou uke odifiaku.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Enoba i Du orouma eno weisa, Yesu Dawa ma feafeisia eno weisa.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 I odoroma Yesu i Du oroubairo ane dakeibi. Derusaremu goi medike Efaramu goiro ani. I goiye eme ibe me orofa udiro ibiro ani. Yesuma iro anike Danu iwoka ukeka orouini demuiro ibeibisa.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Nono dubuenaro i Godima Isaraera orounu Idifiroma waure aneka banau uruna odo fu siniro eme keuwere aboro aboro yaisina Derusaremu goiro emenu guriguri ukekanu bisaraba ibake emenu ubu ofe yaisina amearubu ufine ibake aduama urofisane faka.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Fakake Yesu yodia ukeebe fou ure dauisake koroko siriero dai sosi uwara ubarenaro enakake eno weisa aneme imukaisa? Dawa yewa banauro fafekuba me eno weibisa?
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Eno weibisaro i dai ofereni ode sibore sianeka orouini Ferosi orouma adinaro eno weisa, ainama Yesu efekuie iyabairo weforo naufeye weisa. Emenu ararae Yesu yabafisake Danu umu wana naama uwafisane ibake eno weisa.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.