Atos 7
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA
1 I dai ofereni ode sibore sianeka mima eno wei, emenu weaisa wayai wake meoba ba weaisa wei?
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Eno weiro Sidiwinima moko wake ma owerike eno wei, babaemukuini naburaka, nanu wake nauawe wei, iyanu sisia sirorari mi, Eibaramu, danu ibeibi orofa Mesofadeimia orofaro ibeibike iroma Erani goiro ane daui. Iro me ibeibiro iyanu Babae Godi, Dawae iyanu dai Godi ibake Dawama Eibaramubairo aare fari.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Aare farike eno wei, anu goi orouini yewa orofaini mediake moi orofaro ania wei. I awoena orofa abake ma iwoka umane ukakunea iro ania wei.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Eno weiba ibake i Karidia orofa medike i orofaro idua ani. Medike ane Erani goiro fari. Iro ane farike iro ibeebe danu babae i Erani goiro feari. Danu babae feariro Godima Eibaramu yewa Isaraera orofa iyanu ibinisi orofaro waure fare odi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Yewa orofa doo ma iwoka uike eno wei, yewa orofa akaka yaisina aini anu amara aruma mamauane eno we bou uikema nono i odoro i doo Eibaramubairo make daui. Make dauiro i we bou ui odoro Eibaramu dawa amara aruma me.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Ibake Godima moi wake Eibaramubake eno wei, anu amara aruma yewa orofa medifeisake moi orofaro anifeisaya wei. Iro oya keuwere fo aderedi (400) ibeifeisaro imusu emema emua arawere yawokeifiakaisaya eno wei.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 I imusu orounu yawokekae ba me ibake emua wemauro emenu ibeka merama sifekua wei. Godima eno weike nono wei, eno wemauro anu orou owefeisake yewa orofaro fare ibaada Nabake aine wai ure guriguri ukeifeisaya Godima eno wei.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Godima danu we bou ukeka Eibaramubairo mai. I we bou ukekanu ubue ofe kuureka. Eibaramuma Aisiki dore muniro i amaranaku odo keuwere me eida (8) me siniro danu ofe kuuri. Aisiki dai sinike danu aweka Rebeka munike nono Deikafu dori. Deikafu dai sinike danu awekayai Riaini Reisoro murieke iyanu sisia orou yaisina duwero (12) dorie.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Deikafuma i sisia orou duwero (12) dore odiriero iyanu sisia sirorari orouma Diosefuini dino uisake Idifi oroubairo maisake oi mukaro Diosefu Idifi orofaro waure anisaro waiya ukeka mi sini.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Diosefu Idifiro waure anisaro Godima Diosefu yawokeibiro ani. Anike Idifi orofaro fariro Godima Diosefu unu kori ibake merama uke daui. Eno uike Godima Diosefu buna mairo Kini Fero, dawa dai Idifi orofa yawokeka mi dawama Diosefu dawa irau mi eno we imuike we mune danu uwara yawokeka mi we mune odi.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Eno uke ibeebe moi furo Keinani orofa orou arumu daiwere yaukake iyanu babaemuku desini daiwere urie.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Uruna me siniro arumu yaukake ibeebe uruna Idifi orofaro ibinua weisaro Deikafu i wake nauike danu amaraku iro we odairiero uruna ane mukake nono owere aaka.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Nono ena uruna me siniro nono we odairiero anisa. Ane fakaro Diosefuma danu kakamuku we ma iwoka urieke nae yanu nabueya weiro danu kakamukuini nabueini emuama Fero fou uka.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Diosefu fou ukaro Diosefuma weiro danu babaeini danu goi orou yaisina Idifi orofaro erakure farieka. Eme keuwere yaisina sewenidi fai (75) erakure farieka.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Erakure fariekaro Deikafu Idifi orofaro anike iro ibeebe feari. Dawaini iyanu akaemukuini emua yaisina feare me sika.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Feare me sikaro waure ane Sikamu orofa oma eraboro ooru urieka. I ooru ukeka orofae Eibaramuma Eimo weibisa mi danu amarakubairo oima makaada i oma erabo muni.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Godima Eibaramubairo Isaraera orofa mamauanea eno we bou ui. Godinu we bou ui odo idua fafine ukinuro iyanu sisia sirorari orouma amarananaku keuwere doreibiereka ibake eme keuwere Idifi orofaro ibeibisaya eno wei.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Nono dubuenaro moi kini mima uyarike Diosefu feariro danu ibi dawa iwoka me ibake iyanu oroubake meramawere ukeibi.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Eno ukeibike emenu awoena doreibisa amarananaku yaisina ma feafiane weibi ibake emenu awoena doreibiereka amarananaku yaisina nauwaro sianeibisaro iro feareibisa.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 I amarananaku nauwaro sianeibisa i furo Mosesi danu amaema Mosesi doriro Godima eribaie irauaiai amaranaku eri. Ibake Mosesinu amae babaema manabe kai buuba dawa yawokebe nono iro meisi.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Iro meisiro Feronu arumama i amaranaku munike omuiro danu amara ari sini.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Eno uiro Mosesi daisinike Idifi orounu sikururo sikuru ukeebe iwoka daiwere muni ibake danu weekaini ukeka daiwere ui.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Mosesima Feronu uwararo ibeebe oya fodi (40) me siniro nono moi odoro dawa iduama uyarike danu Isaraera adara efiane ani.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Aneebe daabaro eribaie moi Idifi orofa mima moi Isaraera mi usima ureibi. Ureibiro ibake Mosesima i Idifi mi uriro feari.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Eno uike Mosesima eno we imui, nanu orou na iwoka sinaisa Godima na we odaisinuro nanu Idifi orofaroma nanu orou waure animiane fare eno we imuiroma nono danu orou i we imui ibai emua iwoka uke dauisa ibake Mosesi danu onami we irui.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 We iruike ainike wai uriro danu goi oroubairo nono ani. Aneebe eribaie moi Isaraera miyai emenu emenu uraneibisi. Uraneibisiro Mosesima eneebe erike eno wei, mediawa. Ya demui orofa miyai ya anemebake uranaisi wei?
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 — ausente —
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 — ausente —
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Eno weiro Mosesi iduama ia sinike Idifi orofa medike moi orofaro sabu ani. Ane Midiani orofaro ane fari. Ane farike iro ibeebe aweka munike danu amarayai dorie.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 — ausente —
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 — ausente —
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 — ausente —
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Eno uiro Godima wei, anu umu fogowo ma kukua wei, eno weike nono wei, yewa dooe iifawere ibake weakunea wei.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Godima eno weike ba nono wei, i Idifi orounu yawokekae arawere ibake Nanu orounu ibekae meramawereya eno wei. Godima eno weike nono wei, i Isaraera orou emenu ibekaini ii weekaini naue ibake iroma waure animiaua wei. Ibake Idifiro a we odaimauro anifakuke emua waure anifiakua Godima Mosesibairo eno weia Sidiwinima yewa wake eno wei.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Naiyemuku, adinaro iyanu akaemukuma Mosesi arara dauisake emuama eno weisa, ainama a dai mi we odiai eno weisa? Godima Mosesi we odairo ani. Aniro i inaa ubarenaro enare ibi aneruma dawa unu kori ibake Mosesi dawae emenu waure aarie mi nono dawae emenu dai mi sini.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Mosesima i danu eneiareibi oroorofaro i buna ukeka keuwere ukeibike danu Isaraera orou Idifiroma kokoi dawara ubarenaro waure fare anirie. I eme ibe me orofaro ane fakake iro eneiareibisa. Eno ukeebe oya fodi (40) eno areare ukeibisa.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Mosesima danu oroubake eno wei, Godima na we odi i ari moi we bou ukeka mi Godima iyabairo we mufekuke odifekua wei.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Mosesini danu orou emua eme ibe me orofaro ane ibeibisa. Iro ibaada Mosesima wake weeka waiya ukeibi. Moi odoro Mosesima Sainai oraararo amuke aniro aneru unama dawabairo wake wei. Wake weiro i Sainai oraararo i me ibene ibene ibeka wake munike iyanu akaemukubairo isare aare weiro nauisake iroma ewa ewa we aaraisaro naukaisia Sidiwinima eno wei.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Sidiwinima danu Du oroubake nono eno wei, iyanu akaemukuma Mosesinu wake nauke dauisake i mi we ma berakake emenu mane eno we imuisa, iyanu Idifiro aineibisi irauaiaibairo nono yewa orofa meramawereya eno we imuisa.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Eno weisake nono uyakake Eronibake eno weisa, iyanu godi imusu ubu uaro i godima iya waure animisi weisa. Eno weisake nono weisa, iya waure aari mi Mosesi aboro ainu weisa?
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Eno weisake gorudima moi boromakaunaku ubu uisake i boromakaubake ofereni maisa. Eno uisake emenu ubu uisa meo godibake rooro daiwere uisa.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Eno uisa ibake Godima i orou yawoke darieke mediriero i orouma muinaini kudibake guriguri ukeibisa. Emua eno ukeibisa ibake Godima we bou urie orounu bukaro Godima eno wei,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Nabairo ofereni ode meya wei, i ba me godibake imukeibisa weike nono wei, i ba me godi danu ibiye Moroki danu ibeka farai uwaranakuini moi meo godi danu ibiye Refani danu muinaini waureibisake yanu wanama ubu ukeka eraerabusabake imukeibisake guriguri ukeibisaya wei. Eno ukeibisa ibake Godima eno wei, ya yaisina Babaronia orofaro yafawere we odaimiauro anifoisaya eno wei.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Sidiwinima eno weike iyanu akaemukunu faraima uisa dai sosi Godibairo guriguri ukeibisa uwara eme ibe me orofaro waure eneiareibisaya eno wei. Eno weike nono wei, Godima Mosesibairo weiro i faraima dai sosi uwara enaenari ma enaka.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Godima weiro enaenari ma enakake dubuenaro emenu Keinani orofaro aareka furo Godima eme keuwere Keinani oroorofaro yoweriero ibake fiake iroma ia iyare anisaro iyanu akaemukuma i orofa muka. I furo Diosuaini iyanu akaemukuini emuama i faraima uisa dai sosi uwara waure anisa. Waure anisake Diosua idua feariro i faraima ma enaka dai sosi uwara oya keuwere ibeibiro nono Deiwidi danu odo ido faria Sidiwinima yewa wake eno wei.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Deiwidinu odo idua fariro Godima Deiwidi erike irau miya we imui ibake Deiwidi danu ararae iyanu akae Deikafu danu Godinu dai ba sosi uwara ma enafine wei.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Deiwidima eno weibaie Godima ama da ma enafakua eno wei. Ibake Soromonima i dai sosi uwara ma enari.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 I urero ibinu Godi emenu ma enareka uwararo ibe dakakuie adinaro we bou ukeka mima Godinu wake eno wei,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Sidiwinima eno weike nono wei, ya ome boboba ba me orouro nauke nauke dakaisake Godi imuke dakaisake yae i imusu orou ari ibake Godinu Imumu Iraunu daaba dadau ukaisaya eno wei. Sidiwinima eno weike ba nono wei, yanu babaemukuma eno ukeibisa ibake ena furo enaenari ukaisaya wei.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Eno weike nono wei, ya yanu babaemukuma Godinu we bou ukeibi orou yaisinaini urane rarane ukeibisake i Yesu Kerisonu owere fafekua weibisa orou uriekaro feakaya eno wei. Eno weike nono wei, i fafekua weisa Mi Godinu Irau Mi, yama eno uke wayai weisake ukaro fearia wei.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Sidiwinima eno weike wei, i aneruma Mosesibake i darawadu mairo muni. Muniro i darawadu dawabairoma yabairo aarebe aarebe awoena aare fari. I darawadue Godinu darawadua wei. Eno weike nono wei, i darawadu nono yama ma merama ukeibaisaya Sidiwinima yewa wake eno wei.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Sidiwinima eno weiro i Isaraera orou yawokeibisa dai orouma dino daiwere uisake araruama ii saisa sirie.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 — ausente —
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 — ausente —
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 — ausente —
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 — ausente —
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 — ausente —
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 — ausente —
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.