Atos 7

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 I dai ofereni ode sibore sianeka mima eno wei, emenu weaisa wayai wake meoba ba weaisa wei?
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Eno weiro Sidiwinima moko wake ma owerike eno wei, babaemukuini naburaka, nanu wake nauawe wei, iyanu sisia sirorari mi, Eibaramu, danu ibeibi orofa Mesofadeimia orofaro ibeibike iroma Erani goiro ane daui. Iro me ibeibiro iyanu Babae Godi, Dawae iyanu dai Godi ibake Dawama Eibaramubairo aare fari.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Aare farike eno wei, anu goi orouini yewa orofaini mediake moi orofaro ania wei. I awoena orofa abake ma iwoka umane ukakunea iro ania wei.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Eno weiba ibake i Karidia orofa medike i orofaro idua ani. Medike ane Erani goiro fari. Iro ane farike iro ibeebe danu babae i Erani goiro feari. Danu babae feariro Godima Eibaramu yewa Isaraera orofa iyanu ibinisi orofaro waure fare odi.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Yewa orofa doo ma iwoka uike eno wei, yewa orofa akaka yaisina aini anu amara aruma mamauane eno we bou uikema nono i odoro i doo Eibaramubairo make daui. Make dauiro i we bou ui odoro Eibaramu dawa amara aruma me.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Ibake Godima moi wake Eibaramubake eno wei, anu amara aruma yewa orofa medifeisake moi orofaro anifeisaya wei. Iro oya keuwere fo aderedi (400) ibeifeisaro imusu emema emua arawere yawokeifiakaisaya eno wei.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 I imusu orounu yawokekae ba me ibake emua wemauro emenu ibeka merama sifekua wei. Godima eno weike nono wei, eno wemauro anu orou owefeisake yewa orofaro fare ibaada Nabake aine wai ure guriguri ukeifeisaya Godima eno wei.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Godima danu we bou ukeka Eibaramubairo mai. I we bou ukekanu ubue ofe kuureka. Eibaramuma Aisiki dore muniro i amaranaku odo keuwere me eida (8) me siniro danu ofe kuuri. Aisiki dai sinike danu aweka Rebeka munike nono Deikafu dori. Deikafu dai sinike danu awekayai Riaini Reisoro murieke iyanu sisia orou yaisina duwero (12) dorie.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 Deikafuma i sisia orou duwero (12) dore odiriero iyanu sisia sirorari orouma Diosefuini dino uisake Idifi oroubairo maisake oi mukaro Diosefu Idifi orofaro waure anisaro waiya ukeka mi sini.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Diosefu Idifiro waure anisaro Godima Diosefu yawokeibiro ani. Anike Idifi orofaro fariro Godima Diosefu unu kori ibake merama uke daui. Eno uike Godima Diosefu buna mairo Kini Fero, dawa dai Idifi orofa yawokeka mi dawama Diosefu dawa irau mi eno we imuike we mune danu uwara yawokeka mi we mune odi.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Eno uke ibeebe moi furo Keinani orofa orou arumu daiwere yaukake iyanu babaemuku desini daiwere urie.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Uruna me siniro arumu yaukake ibeebe uruna Idifi orofaro ibinua weisaro Deikafu i wake nauike danu amaraku iro we odairiero uruna ane mukake nono owere aaka.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Nono ena uruna me siniro nono we odairiero anisa. Ane fakaro Diosefuma danu kakamuku we ma iwoka urieke nae yanu nabueya weiro danu kakamukuini nabueini emuama Fero fou uka.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Diosefu fou ukaro Diosefuma weiro danu babaeini danu goi orou yaisina Idifi orofaro erakure farieka. Eme keuwere yaisina sewenidi fai (75) erakure farieka.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Erakure fariekaro Deikafu Idifi orofaro anike iro ibeebe feari. Dawaini iyanu akaemukuini emua yaisina feare me sika.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Feare me sikaro waure ane Sikamu orofa oma eraboro ooru urieka. I ooru ukeka orofae Eibaramuma Eimo weibisa mi danu amarakubairo oima makaada i oma erabo muni.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 Godima Eibaramubairo Isaraera orofa mamauanea eno we bou ui. Godinu we bou ui odo idua fafine ukinuro iyanu sisia sirorari orouma amarananaku keuwere doreibiereka ibake eme keuwere Idifi orofaro ibeibisaya eno wei.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Nono dubuenaro moi kini mima uyarike Diosefu feariro danu ibi dawa iwoka me ibake iyanu oroubake meramawere ukeibi.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Eno ukeibike emenu awoena doreibisa amarananaku yaisina ma feafiane weibi ibake emenu awoena doreibiereka amarananaku yaisina nauwaro sianeibisaro iro feareibisa.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 I amarananaku nauwaro sianeibisa i furo Mosesi danu amaema Mosesi doriro Godima eribaie irauaiai amaranaku eri. Ibake Mosesinu amae babaema manabe kai buuba dawa yawokebe nono iro meisi.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Iro meisiro Feronu arumama i amaranaku munike omuiro danu amara ari sini.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Eno uiro Mosesi daisinike Idifi orounu sikururo sikuru ukeebe iwoka daiwere muni ibake danu weekaini ukeka daiwere ui.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 Mosesima Feronu uwararo ibeebe oya fodi (40) me siniro nono moi odoro dawa iduama uyarike danu Isaraera adara efiane ani.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Aneebe daabaro eribaie moi Idifi orofa mima moi Isaraera mi usima ureibi. Ureibiro ibake Mosesima i Idifi mi uriro feari.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Eno uike Mosesima eno we imui, nanu orou na iwoka sinaisa Godima na we odaisinuro nanu Idifi orofaroma nanu orou waure animiane fare eno we imuiroma nono danu orou i we imui ibai emua iwoka uke dauisa ibake Mosesi danu onami we irui.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 We iruike ainike wai uriro danu goi oroubairo nono ani. Aneebe eribaie moi Isaraera miyai emenu emenu uraneibisi. Uraneibisiro Mosesima eneebe erike eno wei, mediawa. Ya demui orofa miyai ya anemebake uranaisi wei?
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 — ausente —
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 — ausente —
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Eno weiro Mosesi iduama ia sinike Idifi orofa medike moi orofaro sabu ani. Ane Midiani orofaro ane fari. Ane farike iro ibeebe aweka munike danu amarayai dorie.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 — ausente —
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 — ausente —
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 — ausente —
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Eno uiro Godima wei, anu umu fogowo ma kukua wei, eno weike nono wei, yewa dooe iifawere ibake weakunea wei.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Godima eno weike ba nono wei, i Idifi orounu yawokekae arawere ibake Nanu orounu ibekae meramawereya eno wei. Godima eno weike nono wei, i Isaraera orou emenu ibekaini ii weekaini naue ibake iroma waure animiaua wei. Ibake Idifiro a we odaimauro anifakuke emua waure anifiakua Godima Mosesibairo eno weia Sidiwinima yewa wake eno wei.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Naiyemuku, adinaro iyanu akaemukuma Mosesi arara dauisake emuama eno weisa, ainama a dai mi we odiai eno weisa? Godima Mosesi we odairo ani. Aniro i inaa ubarenaro enare ibi aneruma dawa unu kori ibake Mosesi dawae emenu waure aarie mi nono dawae emenu dai mi sini.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Mosesima i danu eneiareibi oroorofaro i buna ukeka keuwere ukeibike danu Isaraera orou Idifiroma kokoi dawara ubarenaro waure fare anirie. I eme ibe me orofaro ane fakake iro eneiareibisa. Eno ukeebe oya fodi (40) eno areare ukeibisa.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Mosesima danu oroubake eno wei, Godima na we odi i ari moi we bou ukeka mi Godima iyabairo we mufekuke odifekua wei.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Mosesini danu orou emua eme ibe me orofaro ane ibeibisa. Iro ibaada Mosesima wake weeka waiya ukeibi. Moi odoro Mosesima Sainai oraararo amuke aniro aneru unama dawabairo wake wei. Wake weiro i Sainai oraararo i me ibene ibene ibeka wake munike iyanu akaemukubairo isare aare weiro nauisake iroma ewa ewa we aaraisaro naukaisia Sidiwinima eno wei.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Sidiwinima danu Du oroubake nono eno wei, iyanu akaemukuma Mosesinu wake nauke dauisake i mi we ma berakake emenu mane eno we imuisa, iyanu Idifiro aineibisi irauaiaibairo nono yewa orofa meramawereya eno we imuisa.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Eno weisake nono uyakake Eronibake eno weisa, iyanu godi imusu ubu uaro i godima iya waure animisi weisa. Eno weisake nono weisa, iya waure aari mi Mosesi aboro ainu weisa?
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Eno weisake gorudima moi boromakaunaku ubu uisake i boromakaubake ofereni maisa. Eno uisake emenu ubu uisa meo godibake rooro daiwere uisa.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Eno uisa ibake Godima i orou yawoke darieke mediriero i orouma muinaini kudibake guriguri ukeibisa. Emua eno ukeibisa ibake Godima we bou urie orounu bukaro Godima eno wei,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Nabairo ofereni ode meya wei, i ba me godibake imukeibisa weike nono wei, i ba me godi danu ibiye Moroki danu ibeka farai uwaranakuini moi meo godi danu ibiye Refani danu muinaini waureibisake yanu wanama ubu ukeka eraerabusabake imukeibisake guriguri ukeibisaya wei. Eno ukeibisa ibake Godima eno wei, ya yaisina Babaronia orofaro yafawere we odaimiauro anifoisaya eno wei.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Sidiwinima eno weike iyanu akaemukunu faraima uisa dai sosi Godibairo guriguri ukeibisa uwara eme ibe me orofaro waure eneiareibisaya eno wei. Eno weike nono wei, Godima Mosesibairo weiro i faraima dai sosi uwara enaenari ma enaka.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Godima weiro enaenari ma enakake dubuenaro emenu Keinani orofaro aareka furo Godima eme keuwere Keinani oroorofaro yoweriero ibake fiake iroma ia iyare anisaro iyanu akaemukuma i orofa muka. I furo Diosuaini iyanu akaemukuini emuama i faraima uisa dai sosi uwara waure anisa. Waure anisake Diosua idua feariro i faraima ma enaka dai sosi uwara oya keuwere ibeibiro nono Deiwidi danu odo ido faria Sidiwinima yewa wake eno wei.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Deiwidinu odo idua fariro Godima Deiwidi erike irau miya we imui ibake Deiwidi danu ararae iyanu akae Deikafu danu Godinu dai ba sosi uwara ma enafine wei.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Deiwidima eno weibaie Godima ama da ma enafakua eno wei. Ibake Soromonima i dai sosi uwara ma enari.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 I urero ibinu Godi emenu ma enareka uwararo ibe dakakuie adinaro we bou ukeka mima Godinu wake eno wei,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Sidiwinima eno weike nono wei, ya ome boboba ba me orouro nauke nauke dakaisake Godi imuke dakaisake yae i imusu orou ari ibake Godinu Imumu Iraunu daaba dadau ukaisaya eno wei. Sidiwinima eno weike ba nono wei, yanu babaemukuma eno ukeibisa ibake ena furo enaenari ukaisaya wei.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Eno weike nono wei, ya yanu babaemukuma Godinu we bou ukeibi orou yaisinaini urane rarane ukeibisake i Yesu Kerisonu owere fafekua weibisa orou uriekaro feakaya eno wei. Eno weike nono wei, i fafekua weisa Mi Godinu Irau Mi, yama eno uke wayai weisake ukaro fearia wei.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Sidiwinima eno weike wei, i aneruma Mosesibake i darawadu mairo muni. Muniro i darawadu dawabairoma yabairo aarebe aarebe awoena aare fari. I darawadue Godinu darawadua wei. Eno weike nono wei, i darawadu nono yama ma merama ukeibaisaya Sidiwinima yewa wake eno wei.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Sidiwinima eno weiro i Isaraera orou yawokeibisa dai orouma dino daiwere uisake araruama ii saisa sirie.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 — ausente —
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 — ausente —
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 — ausente —
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 — ausente —
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 — ausente —
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 — ausente —
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.