Atos 7
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARA
1 I dai ofereni ode sibore sianeka mima eno wei, emenu weaisa wayai wake meoba ba weaisa wei?
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Eno weiro Sidiwinima moko wake ma owerike eno wei, babaemukuini naburaka, nanu wake nauawe wei, iyanu sisia sirorari mi, Eibaramu, danu ibeibi orofa Mesofadeimia orofaro ibeibike iroma Erani goiro ane daui. Iro me ibeibiro iyanu Babae Godi, Dawae iyanu dai Godi ibake Dawama Eibaramubairo aare fari.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Aare farike eno wei, anu goi orouini yewa orofaini mediake moi orofaro ania wei. I awoena orofa abake ma iwoka umane ukakunea iro ania wei.
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Eno weiba ibake i Karidia orofa medike i orofaro idua ani. Medike ane Erani goiro fari. Iro ane farike iro ibeebe danu babae i Erani goiro feari. Danu babae feariro Godima Eibaramu yewa Isaraera orofa iyanu ibinisi orofaro waure fare odi.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Yewa orofa doo ma iwoka uike eno wei, yewa orofa akaka yaisina aini anu amara aruma mamauane eno we bou uikema nono i odoro i doo Eibaramubairo make daui. Make dauiro i we bou ui odoro Eibaramu dawa amara aruma me.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Ibake Godima moi wake Eibaramubake eno wei, anu amara aruma yewa orofa medifeisake moi orofaro anifeisaya wei. Iro oya keuwere fo aderedi (400) ibeifeisaro imusu emema emua arawere yawokeifiakaisaya eno wei.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 I imusu orounu yawokekae ba me ibake emua wemauro emenu ibeka merama sifekua wei. Godima eno weike nono wei, eno wemauro anu orou owefeisake yewa orofaro fare ibaada Nabake aine wai ure guriguri ukeifeisaya Godima eno wei.
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Godima danu we bou ukeka Eibaramubairo mai. I we bou ukekanu ubue ofe kuureka. Eibaramuma Aisiki dore muniro i amaranaku odo keuwere me eida (8) me siniro danu ofe kuuri. Aisiki dai sinike danu aweka Rebeka munike nono Deikafu dori. Deikafu dai sinike danu awekayai Riaini Reisoro murieke iyanu sisia orou yaisina duwero (12) dorie.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 Deikafuma i sisia orou duwero (12) dore odiriero iyanu sisia sirorari orouma Diosefuini dino uisake Idifi oroubairo maisake oi mukaro Diosefu Idifi orofaro waure anisaro waiya ukeka mi sini.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Diosefu Idifiro waure anisaro Godima Diosefu yawokeibiro ani. Anike Idifi orofaro fariro Godima Diosefu unu kori ibake merama uke daui. Eno uike Godima Diosefu buna mairo Kini Fero, dawa dai Idifi orofa yawokeka mi dawama Diosefu dawa irau mi eno we imuike we mune danu uwara yawokeka mi we mune odi.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Eno uke ibeebe moi furo Keinani orofa orou arumu daiwere yaukake iyanu babaemuku desini daiwere urie.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Uruna me siniro arumu yaukake ibeebe uruna Idifi orofaro ibinua weisaro Deikafu i wake nauike danu amaraku iro we odairiero uruna ane mukake nono owere aaka.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Nono ena uruna me siniro nono we odairiero anisa. Ane fakaro Diosefuma danu kakamuku we ma iwoka urieke nae yanu nabueya weiro danu kakamukuini nabueini emuama Fero fou uka.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Diosefu fou ukaro Diosefuma weiro danu babaeini danu goi orou yaisina Idifi orofaro erakure farieka. Eme keuwere yaisina sewenidi fai (75) erakure farieka.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Erakure fariekaro Deikafu Idifi orofaro anike iro ibeebe feari. Dawaini iyanu akaemukuini emua yaisina feare me sika.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Feare me sikaro waure ane Sikamu orofa oma eraboro ooru urieka. I ooru ukeka orofae Eibaramuma Eimo weibisa mi danu amarakubairo oima makaada i oma erabo muni.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 Godima Eibaramubairo Isaraera orofa mamauanea eno we bou ui. Godinu we bou ui odo idua fafine ukinuro iyanu sisia sirorari orouma amarananaku keuwere doreibiereka ibake eme keuwere Idifi orofaro ibeibisaya eno wei.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Nono dubuenaro moi kini mima uyarike Diosefu feariro danu ibi dawa iwoka me ibake iyanu oroubake meramawere ukeibi.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Eno ukeibike emenu awoena doreibisa amarananaku yaisina ma feafiane weibi ibake emenu awoena doreibiereka amarananaku yaisina nauwaro sianeibisaro iro feareibisa.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 I amarananaku nauwaro sianeibisa i furo Mosesi danu amaema Mosesi doriro Godima eribaie irauaiai amaranaku eri. Ibake Mosesinu amae babaema manabe kai buuba dawa yawokebe nono iro meisi.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Iro meisiro Feronu arumama i amaranaku munike omuiro danu amara ari sini.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Eno uiro Mosesi daisinike Idifi orounu sikururo sikuru ukeebe iwoka daiwere muni ibake danu weekaini ukeka daiwere ui.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Mosesima Feronu uwararo ibeebe oya fodi (40) me siniro nono moi odoro dawa iduama uyarike danu Isaraera adara efiane ani.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Aneebe daabaro eribaie moi Idifi orofa mima moi Isaraera mi usima ureibi. Ureibiro ibake Mosesima i Idifi mi uriro feari.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Eno uike Mosesima eno we imui, nanu orou na iwoka sinaisa Godima na we odaisinuro nanu Idifi orofaroma nanu orou waure animiane fare eno we imuiroma nono danu orou i we imui ibai emua iwoka uke dauisa ibake Mosesi danu onami we irui.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 We iruike ainike wai uriro danu goi oroubairo nono ani. Aneebe eribaie moi Isaraera miyai emenu emenu uraneibisi. Uraneibisiro Mosesima eneebe erike eno wei, mediawa. Ya demui orofa miyai ya anemebake uranaisi wei?
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 — ausente —
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 — ausente —
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Eno weiro Mosesi iduama ia sinike Idifi orofa medike moi orofaro sabu ani. Ane Midiani orofaro ane fari. Ane farike iro ibeebe aweka munike danu amarayai dorie.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 — ausente —
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 — ausente —
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 — ausente —
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Eno uiro Godima wei, anu umu fogowo ma kukua wei, eno weike nono wei, yewa dooe iifawere ibake weakunea wei.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Godima eno weike ba nono wei, i Idifi orounu yawokekae arawere ibake Nanu orounu ibekae meramawereya eno wei. Godima eno weike nono wei, i Isaraera orou emenu ibekaini ii weekaini naue ibake iroma waure animiaua wei. Ibake Idifiro a we odaimauro anifakuke emua waure anifiakua Godima Mosesibairo eno weia Sidiwinima yewa wake eno wei.
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Naiyemuku, adinaro iyanu akaemukuma Mosesi arara dauisake emuama eno weisa, ainama a dai mi we odiai eno weisa? Godima Mosesi we odairo ani. Aniro i inaa ubarenaro enare ibi aneruma dawa unu kori ibake Mosesi dawae emenu waure aarie mi nono dawae emenu dai mi sini.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Mosesima i danu eneiareibi oroorofaro i buna ukeka keuwere ukeibike danu Isaraera orou Idifiroma kokoi dawara ubarenaro waure fare anirie. I eme ibe me orofaro ane fakake iro eneiareibisa. Eno ukeebe oya fodi (40) eno areare ukeibisa.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Mosesima danu oroubake eno wei, Godima na we odi i ari moi we bou ukeka mi Godima iyabairo we mufekuke odifekua wei.
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Mosesini danu orou emua eme ibe me orofaro ane ibeibisa. Iro ibaada Mosesima wake weeka waiya ukeibi. Moi odoro Mosesima Sainai oraararo amuke aniro aneru unama dawabairo wake wei. Wake weiro i Sainai oraararo i me ibene ibene ibeka wake munike iyanu akaemukubairo isare aare weiro nauisake iroma ewa ewa we aaraisaro naukaisia Sidiwinima eno wei.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Sidiwinima danu Du oroubake nono eno wei, iyanu akaemukuma Mosesinu wake nauke dauisake i mi we ma berakake emenu mane eno we imuisa, iyanu Idifiro aineibisi irauaiaibairo nono yewa orofa meramawereya eno we imuisa.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Eno weisake nono uyakake Eronibake eno weisa, iyanu godi imusu ubu uaro i godima iya waure animisi weisa. Eno weisake nono weisa, iya waure aari mi Mosesi aboro ainu weisa?
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Eno weisake gorudima moi boromakaunaku ubu uisake i boromakaubake ofereni maisa. Eno uisake emenu ubu uisa meo godibake rooro daiwere uisa.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Eno uisa ibake Godima i orou yawoke darieke mediriero i orouma muinaini kudibake guriguri ukeibisa. Emua eno ukeibisa ibake Godima we bou urie orounu bukaro Godima eno wei,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Nabairo ofereni ode meya wei, i ba me godibake imukeibisa weike nono wei, i ba me godi danu ibiye Moroki danu ibeka farai uwaranakuini moi meo godi danu ibiye Refani danu muinaini waureibisake yanu wanama ubu ukeka eraerabusabake imukeibisake guriguri ukeibisaya wei. Eno ukeibisa ibake Godima eno wei, ya yaisina Babaronia orofaro yafawere we odaimiauro anifoisaya eno wei.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Sidiwinima eno weike iyanu akaemukunu faraima uisa dai sosi Godibairo guriguri ukeibisa uwara eme ibe me orofaro waure eneiareibisaya eno wei. Eno weike nono wei, Godima Mosesibairo weiro i faraima dai sosi uwara enaenari ma enaka.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Godima weiro enaenari ma enakake dubuenaro emenu Keinani orofaro aareka furo Godima eme keuwere Keinani oroorofaro yoweriero ibake fiake iroma ia iyare anisaro iyanu akaemukuma i orofa muka. I furo Diosuaini iyanu akaemukuini emuama i faraima uisa dai sosi uwara waure anisa. Waure anisake Diosua idua feariro i faraima ma enaka dai sosi uwara oya keuwere ibeibiro nono Deiwidi danu odo ido faria Sidiwinima yewa wake eno wei.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Deiwidinu odo idua fariro Godima Deiwidi erike irau miya we imui ibake Deiwidi danu ararae iyanu akae Deikafu danu Godinu dai ba sosi uwara ma enafine wei.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Deiwidima eno weibaie Godima ama da ma enafakua eno wei. Ibake Soromonima i dai sosi uwara ma enari.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 I urero ibinu Godi emenu ma enareka uwararo ibe dakakuie adinaro we bou ukeka mima Godinu wake eno wei,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Sidiwinima eno weike nono wei, ya ome boboba ba me orouro nauke nauke dakaisake Godi imuke dakaisake yae i imusu orou ari ibake Godinu Imumu Iraunu daaba dadau ukaisaya eno wei. Sidiwinima eno weike ba nono wei, yanu babaemukuma eno ukeibisa ibake ena furo enaenari ukaisaya wei.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Eno weike nono wei, ya yanu babaemukuma Godinu we bou ukeibi orou yaisinaini urane rarane ukeibisake i Yesu Kerisonu owere fafekua weibisa orou uriekaro feakaya eno wei. Eno weike nono wei, i fafekua weisa Mi Godinu Irau Mi, yama eno uke wayai weisake ukaro fearia wei.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Sidiwinima eno weike wei, i aneruma Mosesibake i darawadu mairo muni. Muniro i darawadu dawabairoma yabairo aarebe aarebe awoena aare fari. I darawadue Godinu darawadua wei. Eno weike nono wei, i darawadu nono yama ma merama ukeibaisaya Sidiwinima yewa wake eno wei.
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Sidiwinima eno weiro i Isaraera orou yawokeibisa dai orouma dino daiwere uisake araruama ii saisa sirie.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 — ausente —
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 — ausente —
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 — ausente —
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 — ausente —
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 — ausente —
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 — ausente —
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.