Atos 22
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA
1 I orouma wake goro weibisabai meisaro Foruma Du orounu wakeroma eno wei, babaemuku kakamuku naburaka, nanu moko wake wemaro nauawe wei.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Eno weiro emenu ba wakeroma weibiro nauisake wake goro meisa.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Meisaro Foruma eno wei, nae Du mi. Nanu amaema na Sirisia orofa Darasu goiro dokararo ibeibisaraya wei. I dai mi Gameria dawae na iyanu akaemukunu darawadu wake we ma iwoka ukeibikaraba ibake Godinu darawadu imukenewaa ukeibisara. Yama awoena Godinu darawadu imukenewaa ukaisa i ari nae eno uke imukenewaa ukeibisaraya wei.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Adinami nauwaro Godinu wake naukeibisa orou emua ma merama uiake emenu feareka daaba yodia ueke emeini awekaboini yaisina ana ebaro mune ane odiaya eno wei.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Eno ue ibake i dai ofereni ode sibore sianeka mini danu kanisoro orou yaisina ibai iwoka sinaisaya eno wei. I kanisoro orouma emenu imukeka wake owaowa uke oisake iyanu ba Du orou mumiane nabairo i owaowa mayakaya wei. Mayakaro Damasikasi goiro i Godinu wake naukeibisa orou senima wanayai mune ane derena enaro uwamiake Derusaremu goiro waure aamiaro fanisi mafiakane ibake anea Foruma eno wei.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 — ausente —
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 — ausente —
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Weibaie nama A ainadeiro wero Dawama eno wei, Nae Yesu Nasaredi goi Miya wei. Nabake ba me merama uke yarakunaraya wei.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Foruma wei, naini nanu orou ekiro nanu oroue i edoro eraada i wake kaibai nauke dauisa.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Dawama nabairo weiro nama eno we, Dai Waria Mi aneme umau wero Dawama eno wei, uyake Damasikasi goiro aniaro moi mima abake mamauane i waiya dawama wefekuro naufakua wei.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Eno weiro uyarero i edoroma nanu naisa kuuriba ibake nanu naiyemukuma nanu wanaro muyakake Damasikasi goiro waure aniakaya Foruma eno wei.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 — ausente —
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 — ausente —
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 — ausente —
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 — ausente —
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 — ausente —
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 — ausente —
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Eno weiro nama we, Dai Waria Mi, eme yaisinae nanu Du orounu sosi ubarenaro amukekaini Godinu wake naukaisa orou ana ebaro odekaini uraneka wakeini iwoka sinaisaya we.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Enoba Sidiwini Anu wake weeka mi dawa ukaro danu iwa dooro isariro nanu naisama erea wei. Ibake nanu ararae emuaini kowede ureka. I Sidiwini ureibisa orounu dubo barukeka wau yawokeibisaraya eno wei.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Eno weike nono wei, i dai Waria Mima nabairo eno wei, daaba yafawere i Du me imusu oroubairo we odaimanero ania weia wei.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 — ausente —
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 — ausente —
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Eno uisa ibake i ame orou yawokeibirie dai mima weiro ame orounu uwara ubarenaro Foru waure amuke ane oisa. Waure amuke ane oisaro i ame orou yawokeibirie mima i orounu weibisa wake goro iwoka sifine eno wei, usi muaweke dawa uawero ba wake weifiro nauma wei.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Eno weiro Forunu umu wana naama uwane karisaro Foruma i ame kafudenibake eno wei, nae Romani miro yama na kodo ure mero anu orouma na urakuneka ibai irauaiaiba meramawere. Romani orounu darawadu ibake Foruma eno wei.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Foruma eno weiro ame kafudeni medike ame orou yawokeibirie dai mibairo anike eno wei, a aneme ukaku wei? Yeka miye Romani miya wei.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 — ausente —
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 — ausente —
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Eno wei ibake i naama uwane karisa orou i ukeibisa ibai meisa. I ame dai mima adinaro weiro i ame orouma Forunu umu wana uwane karisaro Foru dawama na Romani miya wei ibake i ame dai mi dawaini ia sini.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Yeka moi furo i dai yawokeibi mima i orounu wayai weisa wakenu ubi iwoka sifine ibake weiro Foru naama uwane oisabai ma woromisa. Ame orou yawokeibirie dai mima i ofereni ode sibore sianeka orouini i kanisoro orou yaisina u weiro dawabairo ane fakaro Foru naa ma woromisake waure ane i oroubairo oisaro emenu ibooro enare ibi.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.