Atos 15

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Foruini Banabasini emuama Anidiyoka goiro ibisiro moi Diudia orofa Du orouma i naukeka oroubairo fakake we ma iwoka ukaada eno weisa, i Du orounu ofe kuureka da ufoisaie nono Godima ya da ma wirofiakua eno weisa.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Eno weisaro Foruini Banabasini emuama i wake nauisike bunawereroma eno weisi, i wakeye ba me meramawereya weisi. Eno weisibaie i Anidiyoka goiro Godinu wake naukeibisa orouma Foruini Banabasini moi orouini emua i wake Derusaremu goiro ibisa orouini sosi yawokeibisa Anidiyoka goiro Godinu wake naukeibisa orouini emuabairo i wake wefisane we odairieka. I goi arawekoroma we odairiekaro anisa.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Anisake Fonisia orofa goi goini Samaria orofa goi goiro Godinu wake ane eno weisa, Godima i imusu orou awoena ma wirokakunea weisa.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Weisake aneebe Derusaremu goiro ane fakake i Godibairo guriguri ufisane fare ku siaka orouini afasoro orouini sosi yawokeibisa orouini emuabairo arie daiwere weisa. Eno weisake i orou yaisina sosiro fare ku siaka. Fare ku siakaro Foruini Banabasini nono emuaini eneibisa orouini Godima emuabairo ukeibi ibai yaisina weisaro emua nauisa.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Eno weisaro moi Godinu wake naukeibisa Ferosi weaisa orouma uyakake eno weisa, I imusu orounu ofe kuufeisike Mosesinu darawadu yaisina uforo wefeisia eno weisa.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 I afasoro orouini sosi yawokeibisa orouma i wake naufisake imufisane fare ku siaka. Fare ku siakake wake keuwere we makaka.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 We makaneibisaro Fidama uyarike eno wei, naiyemuku, nanu wake nauawe wei. I adina furo Godima yabairoma na we mune odikara. Na we mune odikarake Godima eno weia wei. I imusu oroubairo Danu wake wemaro naufisake Dawa imufisane ibake na we mune odikaraya wei.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Eno weike nono wei, Godi Dawae i imusu orounu imukeka Dawa iwoka ui ibake Danu Imumu Irau we odairo emuabairo isariba ibake emuaini iyaini iyama Godinu wake naukeka orou sikia wei. Iya Godinu Imumu Irau muki i ari eno emuae enaenari mukaya wei.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Eno weike nono wei, Godima emuaini iyaini demuiro imuia wei. Eno weike wei, i orouma Godinu wake nauisake Godi imuisaro emenu merama merama ukeka mune imuke media eno wei.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Godima eno uibairo nono anemebake ofe kuureka wake weaisa wei? Eno weike nono wei, ya eno weaisaie Godi we iruke eraada weaisaya wei. Eno weike wei, ya eno ukaisaie Godinu wake naukaisa orounu owairo inimu eraerabusa abiare odinao ukaisaya wei. Fidama eno weike nono wei, adinaro akaemukuini iyaini iyanu owairo inimu eraerabusa waure dakeibiside nono anemebake i oroubairo eno weaisa wei?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Fidama eno weike wei, emenu wirokekaini iyanu wirokekaini imusu imusu mero demuiya wei. Eno weike nono wei, emuaini iyaini Godinu wake naufeisiie iyanu Dai Waria Mi Yesu Kerisoma irauaiai unu korakuniba ibake Godima iya ma wiromisia wei.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Fidama eno weiro i yaure ibisa orouma Fidanu wei wake nauisake wake moi we dauisa. Wake moi we dauisaro Godima Foruini Banabasibairo buna mariero emuama i imusu oroubairo buna ukeibisi wake weisiro nauisa.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Emenu wake weisiro me siniro Deimisima uyarike eno wei, kaka nabue, nanu wake nauawe wei.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Fidama eno wenua wei, Godima i imusu orou munakuneke ma wirokakunero nono Danu wake naukeka orou sinaisa wenuro naukisia Deimisima eno wei.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 — ausente —
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Enoba eme yaisinaini Nanu we munakune imusu orouini yodia ufisake i Dai Minu umuro anifisane ibake eno umaua wei.
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Adinami nauwaro Godima i wake eno weia,
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Deimisima eno weike nono wei, nanu imukekae i ari enoya wei, i Yesunu umuro aneka imusu orounu irau ibeka ma ara da ufeisia wei.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Eno weike nono wei, emuabake owaowama ufeisia wei. Ufeisike eno wefeisia wei, i ba me godinu ofereni odeka uruna da iforo, moi minu aruma aweka da enare odiforo, mimi ufoisaro iwa isare dafeku abu da iforo, iwa da iforo, eno owaowama ufeisike emuabairo odaifeisia wei.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Eno weike nono wei, adina furoma moi orouma Mosesinu darawadu moi goi goiro Du orounu sosi sosiro yaisina sabadi odoro aine wai ure ie kakureibisaro naukeibisa i ari enoe awoena enaenari kakuraisaro naukaisaya Deimisima i wake eno wei.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 — ausente —
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 — ausente —
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Eno weisake nono weisa, moi orouma ewadoma yabairo aakake eno weisa, Mosesinu ofe kuureka darawadu wake weisaro ya yaisina nauisake iwoka uisaro nono iya nauisi. Eno weisake nono weisa, i oroue iyama we odaise dauisiro emenu me aare weisaya weisa.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Eno weisake weisa, awoena iyanu imukekae eno, eme una raarayai munisiba emuaini Banabasini Foru weaisa mini we odaifiakikiro yabairo aafeisaya weisa.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Banabasini Foruini emuama Yesunu waiya ukeibisi ibake moi orouma emua ma feafiakane uisaro emua fearekabake ia sine dauisi.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Diudiasini Sairesini emua we odaisaisiba fafisisiie emenu bebekuma i owaowa wake yaisina wefisisia weisa.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Eno weisake nono weisa, Godinu Imumu Irauini iyanu imukekae eno, ya imusu orounu ibeka irau ma ara uke dakaisi. Moi wake mero yewa wake mane weaisi.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Enoba i ba me godinu ofereni odeka abu da iawe, nono iwa da iawe, mimi ureibaisaro iwa dooro isare dakeibaku abu da iawe, moi minu aruma aweka da enare odiawe. I weaisi wake enaenari ufoisaie irauaiai ibifoisa. Iyanu wake idua me sininua eno weisa.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 I owaowa yanake me sikake i miyai we odairiekaro anisi. Ane Anidiyoka goiro isare ane faki. Isare ane fakike weisiro i Godinu wake naukeibisa orou fare ku siaka. Fare ku siakaro i owaowa emuabairo maisiro kakuka.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 — ausente —
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 — ausente —
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Diudiasini Sairesini emuama eno uisike moi odo odo iro ibeibisiro i Godinu wake naukeibisa orouma Diudiasi we odaisaro owerike Derusaremu goiro Godinu wake naukeibisa oroubairo arie we odaisa wake waure ane fari.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Eno uiro Sairesi danu mane iro ibeibi. Iro ibeebe dawa arara me owere Derusaremu goiro aneka.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Ibake dawa iro ibiro Foruini Banabasini emuama Anidiyoka goiro ibaada emuaini moi Godinu wake naukeibisa orouma Godinu wake weada i orou we ma iwoka ukeibirieka.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 — ausente —
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 — ausente —
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 — ausente —
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Danu ubiye emenu imukeka imusu imusu sini ibake Banabasima Dioni Maki we muniro emenu imusu anisi. Ane boudiro amuisike ekara ena ewa ena dawara nono naisaroe i Saifurasi weaisa dai orofa iro anisi.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Iro anisiro nono Foruini Sairesi emuae eno anisi. I Godinu wake naukeibisa orouma Foruini Sairesibake guriguri uisake odairiekaro anisi.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Anisike ane Siriaini Sirisia orofa goi goiro Godinu wake we eneiareibisiro i Godinu wake naukeibisa orouma i wake nauisake emenu imuka irauaiai uisake rooro daiwere uisa.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.