Atos 15
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARC
1 Foruini Banabasini emuama Anidiyoka goiro ibisiro moi Diudia orofa Du orouma i naukeka oroubairo fakake we ma iwoka ukaada eno weisa, i Du orounu ofe kuureka da ufoisaie nono Godima ya da ma wirofiakua eno weisa.
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Eno weisaro Foruini Banabasini emuama i wake nauisike bunawereroma eno weisi, i wakeye ba me meramawereya weisi. Eno weisibaie i Anidiyoka goiro Godinu wake naukeibisa orouma Foruini Banabasini moi orouini emua i wake Derusaremu goiro ibisa orouini sosi yawokeibisa Anidiyoka goiro Godinu wake naukeibisa orouini emuabairo i wake wefisane we odairieka. I goi arawekoroma we odairiekaro anisa.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Anisake Fonisia orofa goi goini Samaria orofa goi goiro Godinu wake ane eno weisa, Godima i imusu orou awoena ma wirokakunea weisa.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Weisake aneebe Derusaremu goiro ane fakake i Godibairo guriguri ufisane fare ku siaka orouini afasoro orouini sosi yawokeibisa orouini emuabairo arie daiwere weisa. Eno weisake i orou yaisina sosiro fare ku siaka. Fare ku siakaro Foruini Banabasini nono emuaini eneibisa orouini Godima emuabairo ukeibi ibai yaisina weisaro emua nauisa.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Eno weisaro moi Godinu wake naukeibisa Ferosi weaisa orouma uyakake eno weisa, I imusu orounu ofe kuufeisike Mosesinu darawadu yaisina uforo wefeisia eno weisa.
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 I afasoro orouini sosi yawokeibisa orouma i wake naufisake imufisane fare ku siaka. Fare ku siakake wake keuwere we makaka.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 We makaneibisaro Fidama uyarike eno wei, naiyemuku, nanu wake nauawe wei. I adina furo Godima yabairoma na we mune odikara. Na we mune odikarake Godima eno weia wei. I imusu oroubairo Danu wake wemaro naufisake Dawa imufisane ibake na we mune odikaraya wei.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Eno weike nono wei, Godi Dawae i imusu orounu imukeka Dawa iwoka ui ibake Danu Imumu Irau we odairo emuabairo isariba ibake emuaini iyaini iyama Godinu wake naukeka orou sikia wei. Iya Godinu Imumu Irau muki i ari eno emuae enaenari mukaya wei.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Eno weike nono wei, Godima emuaini iyaini demuiro imuia wei. Eno weike wei, i orouma Godinu wake nauisake Godi imuisaro emenu merama merama ukeka mune imuke media eno wei.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Godima eno uibairo nono anemebake ofe kuureka wake weaisa wei? Eno weike nono wei, ya eno weaisaie Godi we iruke eraada weaisaya wei. Eno weike wei, ya eno ukaisaie Godinu wake naukaisa orounu owairo inimu eraerabusa abiare odinao ukaisaya wei. Fidama eno weike nono wei, adinaro akaemukuini iyaini iyanu owairo inimu eraerabusa waure dakeibiside nono anemebake i oroubairo eno weaisa wei?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Fidama eno weike wei, emenu wirokekaini iyanu wirokekaini imusu imusu mero demuiya wei. Eno weike nono wei, emuaini iyaini Godinu wake naufeisiie iyanu Dai Waria Mi Yesu Kerisoma irauaiai unu korakuniba ibake Godima iya ma wiromisia wei.
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Fidama eno weiro i yaure ibisa orouma Fidanu wei wake nauisake wake moi we dauisa. Wake moi we dauisaro Godima Foruini Banabasibairo buna mariero emuama i imusu oroubairo buna ukeibisi wake weisiro nauisa.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Emenu wake weisiro me siniro Deimisima uyarike eno wei, kaka nabue, nanu wake nauawe wei.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Fidama eno wenua wei, Godima i imusu orou munakuneke ma wirokakunero nono Danu wake naukeka orou sinaisa wenuro naukisia Deimisima eno wei.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 — ausente —
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 Enoba eme yaisinaini Nanu we munakune imusu orouini yodia ufisake i Dai Minu umuro anifisane ibake eno umaua wei.
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 Adinami nauwaro Godima i wake eno weia,
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 Deimisima eno weike nono wei, nanu imukekae i ari enoya wei, i Yesunu umuro aneka imusu orounu irau ibeka ma ara da ufeisia wei.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Eno weike nono wei, emuabake owaowama ufeisia wei. Ufeisike eno wefeisia wei, i ba me godinu ofereni odeka uruna da iforo, moi minu aruma aweka da enare odiforo, mimi ufoisaro iwa isare dafeku abu da iforo, iwa da iforo, eno owaowama ufeisike emuabairo odaifeisia wei.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Eno weike nono wei, adina furoma moi orouma Mosesinu darawadu moi goi goiro Du orounu sosi sosiro yaisina sabadi odoro aine wai ure ie kakureibisaro naukeibisa i ari enoe awoena enaenari kakuraisaro naukaisaya Deimisima i wake eno wei.
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 — ausente —
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 — ausente —
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Eno weisake nono weisa, moi orouma ewadoma yabairo aakake eno weisa, Mosesinu ofe kuureka darawadu wake weisaro ya yaisina nauisake iwoka uisaro nono iya nauisi. Eno weisake nono weisa, i oroue iyama we odaise dauisiro emenu me aare weisaya weisa.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Eno weisake weisa, awoena iyanu imukekae eno, eme una raarayai munisiba emuaini Banabasini Foru weaisa mini we odaifiakikiro yabairo aafeisaya weisa.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Banabasini Foruini emuama Yesunu waiya ukeibisi ibake moi orouma emua ma feafiakane uisaro emua fearekabake ia sine dauisi.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Diudiasini Sairesini emua we odaisaisiba fafisisiie emenu bebekuma i owaowa wake yaisina wefisisia weisa.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Eno weisake nono weisa, Godinu Imumu Irauini iyanu imukekae eno, ya imusu orounu ibeka irau ma ara uke dakaisi. Moi wake mero yewa wake mane weaisi.
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Enoba i ba me godinu ofereni odeka abu da iawe, nono iwa da iawe, mimi ureibaisaro iwa dooro isare dakeibaku abu da iawe, moi minu aruma aweka da enare odiawe. I weaisi wake enaenari ufoisaie irauaiai ibifoisa. Iyanu wake idua me sininua eno weisa.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 I owaowa yanake me sikake i miyai we odairiekaro anisi. Ane Anidiyoka goiro isare ane faki. Isare ane fakike weisiro i Godinu wake naukeibisa orou fare ku siaka. Fare ku siakaro i owaowa emuabairo maisiro kakuka.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 — ausente —
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 — ausente —
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Diudiasini Sairesini emuama eno uisike moi odo odo iro ibeibisiro i Godinu wake naukeibisa orouma Diudiasi we odaisaro owerike Derusaremu goiro Godinu wake naukeibisa oroubairo arie we odaisa wake waure ane fari.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 Eno uiro Sairesi danu mane iro ibeibi. Iro ibeebe dawa arara me owere Derusaremu goiro aneka.
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Ibake dawa iro ibiro Foruini Banabasini emuama Anidiyoka goiro ibaada emuaini moi Godinu wake naukeibisa orouma Godinu wake weada i orou we ma iwoka ukeibirieka.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 — ausente —
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 — ausente —
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 — ausente —
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Danu ubiye emenu imukeka imusu imusu sini ibake Banabasima Dioni Maki we muniro emenu imusu anisi. Ane boudiro amuisike ekara ena ewa ena dawara nono naisaroe i Saifurasi weaisa dai orofa iro anisi.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Iro anisiro nono Foruini Sairesi emuae eno anisi. I Godinu wake naukeibisa orouma Foruini Sairesibake guriguri uisake odairiekaro anisi.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Anisike ane Siriaini Sirisia orofa goi goiro Godinu wake we eneiareibisiro i Godinu wake naukeibisa orouma i wake nauisake emenu imuka irauaiai uisake rooro daiwere uisa.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.