Atos 15
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA
1 Foruini Banabasini emuama Anidiyoka goiro ibisiro moi Diudia orofa Du orouma i naukeka oroubairo fakake we ma iwoka ukaada eno weisa, i Du orounu ofe kuureka da ufoisaie nono Godima ya da ma wirofiakua eno weisa.
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Eno weisaro Foruini Banabasini emuama i wake nauisike bunawereroma eno weisi, i wakeye ba me meramawereya weisi. Eno weisibaie i Anidiyoka goiro Godinu wake naukeibisa orouma Foruini Banabasini moi orouini emua i wake Derusaremu goiro ibisa orouini sosi yawokeibisa Anidiyoka goiro Godinu wake naukeibisa orouini emuabairo i wake wefisane we odairieka. I goi arawekoroma we odairiekaro anisa.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Anisake Fonisia orofa goi goini Samaria orofa goi goiro Godinu wake ane eno weisa, Godima i imusu orou awoena ma wirokakunea weisa.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Weisake aneebe Derusaremu goiro ane fakake i Godibairo guriguri ufisane fare ku siaka orouini afasoro orouini sosi yawokeibisa orouini emuabairo arie daiwere weisa. Eno weisake i orou yaisina sosiro fare ku siaka. Fare ku siakaro Foruini Banabasini nono emuaini eneibisa orouini Godima emuabairo ukeibi ibai yaisina weisaro emua nauisa.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Eno weisaro moi Godinu wake naukeibisa Ferosi weaisa orouma uyakake eno weisa, I imusu orounu ofe kuufeisike Mosesinu darawadu yaisina uforo wefeisia eno weisa.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 I afasoro orouini sosi yawokeibisa orouma i wake naufisake imufisane fare ku siaka. Fare ku siakake wake keuwere we makaka.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 We makaneibisaro Fidama uyarike eno wei, naiyemuku, nanu wake nauawe wei. I adina furo Godima yabairoma na we mune odikara. Na we mune odikarake Godima eno weia wei. I imusu oroubairo Danu wake wemaro naufisake Dawa imufisane ibake na we mune odikaraya wei.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Eno weike nono wei, Godi Dawae i imusu orounu imukeka Dawa iwoka ui ibake Danu Imumu Irau we odairo emuabairo isariba ibake emuaini iyaini iyama Godinu wake naukeka orou sikia wei. Iya Godinu Imumu Irau muki i ari eno emuae enaenari mukaya wei.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Eno weike nono wei, Godima emuaini iyaini demuiro imuia wei. Eno weike wei, i orouma Godinu wake nauisake Godi imuisaro emenu merama merama ukeka mune imuke media eno wei.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Godima eno uibairo nono anemebake ofe kuureka wake weaisa wei? Eno weike nono wei, ya eno weaisaie Godi we iruke eraada weaisaya wei. Eno weike wei, ya eno ukaisaie Godinu wake naukaisa orounu owairo inimu eraerabusa abiare odinao ukaisaya wei. Fidama eno weike nono wei, adinaro akaemukuini iyaini iyanu owairo inimu eraerabusa waure dakeibiside nono anemebake i oroubairo eno weaisa wei?
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Fidama eno weike wei, emenu wirokekaini iyanu wirokekaini imusu imusu mero demuiya wei. Eno weike nono wei, emuaini iyaini Godinu wake naufeisiie iyanu Dai Waria Mi Yesu Kerisoma irauaiai unu korakuniba ibake Godima iya ma wiromisia wei.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Fidama eno weiro i yaure ibisa orouma Fidanu wei wake nauisake wake moi we dauisa. Wake moi we dauisaro Godima Foruini Banabasibairo buna mariero emuama i imusu oroubairo buna ukeibisi wake weisiro nauisa.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Emenu wake weisiro me siniro Deimisima uyarike eno wei, kaka nabue, nanu wake nauawe wei.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Fidama eno wenua wei, Godima i imusu orou munakuneke ma wirokakunero nono Danu wake naukeka orou sinaisa wenuro naukisia Deimisima eno wei.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 — ausente —
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 Enoba eme yaisinaini Nanu we munakune imusu orouini yodia ufisake i Dai Minu umuro anifisane ibake eno umaua wei.
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Adinami nauwaro Godima i wake eno weia,
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 Deimisima eno weike nono wei, nanu imukekae i ari enoya wei, i Yesunu umuro aneka imusu orounu irau ibeka ma ara da ufeisia wei.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Eno weike nono wei, emuabake owaowama ufeisia wei. Ufeisike eno wefeisia wei, i ba me godinu ofereni odeka uruna da iforo, moi minu aruma aweka da enare odiforo, mimi ufoisaro iwa isare dafeku abu da iforo, iwa da iforo, eno owaowama ufeisike emuabairo odaifeisia wei.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Eno weike nono wei, adina furoma moi orouma Mosesinu darawadu moi goi goiro Du orounu sosi sosiro yaisina sabadi odoro aine wai ure ie kakureibisaro naukeibisa i ari enoe awoena enaenari kakuraisaro naukaisaya Deimisima i wake eno wei.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 — ausente —
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 — ausente —
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Eno weisake nono weisa, moi orouma ewadoma yabairo aakake eno weisa, Mosesinu ofe kuureka darawadu wake weisaro ya yaisina nauisake iwoka uisaro nono iya nauisi. Eno weisake nono weisa, i oroue iyama we odaise dauisiro emenu me aare weisaya weisa.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Eno weisake weisa, awoena iyanu imukekae eno, eme una raarayai munisiba emuaini Banabasini Foru weaisa mini we odaifiakikiro yabairo aafeisaya weisa.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Banabasini Foruini emuama Yesunu waiya ukeibisi ibake moi orouma emua ma feafiakane uisaro emua fearekabake ia sine dauisi.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Diudiasini Sairesini emua we odaisaisiba fafisisiie emenu bebekuma i owaowa wake yaisina wefisisia weisa.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Eno weisake nono weisa, Godinu Imumu Irauini iyanu imukekae eno, ya imusu orounu ibeka irau ma ara uke dakaisi. Moi wake mero yewa wake mane weaisi.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Enoba i ba me godinu ofereni odeka abu da iawe, nono iwa da iawe, mimi ureibaisaro iwa dooro isare dakeibaku abu da iawe, moi minu aruma aweka da enare odiawe. I weaisi wake enaenari ufoisaie irauaiai ibifoisa. Iyanu wake idua me sininua eno weisa.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 I owaowa yanake me sikake i miyai we odairiekaro anisi. Ane Anidiyoka goiro isare ane faki. Isare ane fakike weisiro i Godinu wake naukeibisa orou fare ku siaka. Fare ku siakaro i owaowa emuabairo maisiro kakuka.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 — ausente —
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 — ausente —
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Diudiasini Sairesini emuama eno uisike moi odo odo iro ibeibisiro i Godinu wake naukeibisa orouma Diudiasi we odaisaro owerike Derusaremu goiro Godinu wake naukeibisa oroubairo arie we odaisa wake waure ane fari.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 Eno uiro Sairesi danu mane iro ibeibi. Iro ibeebe dawa arara me owere Derusaremu goiro aneka.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Ibake dawa iro ibiro Foruini Banabasini emuama Anidiyoka goiro ibaada emuaini moi Godinu wake naukeibisa orouma Godinu wake weada i orou we ma iwoka ukeibirieka.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 — ausente —
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 — ausente —
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 — ausente —
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Danu ubiye emenu imukeka imusu imusu sini ibake Banabasima Dioni Maki we muniro emenu imusu anisi. Ane boudiro amuisike ekara ena ewa ena dawara nono naisaroe i Saifurasi weaisa dai orofa iro anisi.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Iro anisiro nono Foruini Sairesi emuae eno anisi. I Godinu wake naukeibisa orouma Foruini Sairesibake guriguri uisake odairiekaro anisi.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Anisike ane Siriaini Sirisia orofa goi goiro Godinu wake we eneiareibisiro i Godinu wake naukeibisa orouma i wake nauisake emenu imuka irauaiai uisake rooro daiwere uisa.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.