Atos 15
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARIB
1 Foruini Banabasini emuama Anidiyoka goiro ibisiro moi Diudia orofa Du orouma i naukeka oroubairo fakake we ma iwoka ukaada eno weisa, i Du orounu ofe kuureka da ufoisaie nono Godima ya da ma wirofiakua eno weisa.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Eno weisaro Foruini Banabasini emuama i wake nauisike bunawereroma eno weisi, i wakeye ba me meramawereya weisi. Eno weisibaie i Anidiyoka goiro Godinu wake naukeibisa orouma Foruini Banabasini moi orouini emua i wake Derusaremu goiro ibisa orouini sosi yawokeibisa Anidiyoka goiro Godinu wake naukeibisa orouini emuabairo i wake wefisane we odairieka. I goi arawekoroma we odairiekaro anisa.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Anisake Fonisia orofa goi goini Samaria orofa goi goiro Godinu wake ane eno weisa, Godima i imusu orou awoena ma wirokakunea weisa.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Weisake aneebe Derusaremu goiro ane fakake i Godibairo guriguri ufisane fare ku siaka orouini afasoro orouini sosi yawokeibisa orouini emuabairo arie daiwere weisa. Eno weisake i orou yaisina sosiro fare ku siaka. Fare ku siakaro Foruini Banabasini nono emuaini eneibisa orouini Godima emuabairo ukeibi ibai yaisina weisaro emua nauisa.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Eno weisaro moi Godinu wake naukeibisa Ferosi weaisa orouma uyakake eno weisa, I imusu orounu ofe kuufeisike Mosesinu darawadu yaisina uforo wefeisia eno weisa.
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 I afasoro orouini sosi yawokeibisa orouma i wake naufisake imufisane fare ku siaka. Fare ku siakake wake keuwere we makaka.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 We makaneibisaro Fidama uyarike eno wei, naiyemuku, nanu wake nauawe wei. I adina furo Godima yabairoma na we mune odikara. Na we mune odikarake Godima eno weia wei. I imusu oroubairo Danu wake wemaro naufisake Dawa imufisane ibake na we mune odikaraya wei.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Eno weike nono wei, Godi Dawae i imusu orounu imukeka Dawa iwoka ui ibake Danu Imumu Irau we odairo emuabairo isariba ibake emuaini iyaini iyama Godinu wake naukeka orou sikia wei. Iya Godinu Imumu Irau muki i ari eno emuae enaenari mukaya wei.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Eno weike nono wei, Godima emuaini iyaini demuiro imuia wei. Eno weike wei, i orouma Godinu wake nauisake Godi imuisaro emenu merama merama ukeka mune imuke media eno wei.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Godima eno uibairo nono anemebake ofe kuureka wake weaisa wei? Eno weike nono wei, ya eno weaisaie Godi we iruke eraada weaisaya wei. Eno weike wei, ya eno ukaisaie Godinu wake naukaisa orounu owairo inimu eraerabusa abiare odinao ukaisaya wei. Fidama eno weike nono wei, adinaro akaemukuini iyaini iyanu owairo inimu eraerabusa waure dakeibiside nono anemebake i oroubairo eno weaisa wei?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Fidama eno weike wei, emenu wirokekaini iyanu wirokekaini imusu imusu mero demuiya wei. Eno weike nono wei, emuaini iyaini Godinu wake naufeisiie iyanu Dai Waria Mi Yesu Kerisoma irauaiai unu korakuniba ibake Godima iya ma wiromisia wei.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Fidama eno weiro i yaure ibisa orouma Fidanu wei wake nauisake wake moi we dauisa. Wake moi we dauisaro Godima Foruini Banabasibairo buna mariero emuama i imusu oroubairo buna ukeibisi wake weisiro nauisa.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Emenu wake weisiro me siniro Deimisima uyarike eno wei, kaka nabue, nanu wake nauawe wei.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Fidama eno wenua wei, Godima i imusu orou munakuneke ma wirokakunero nono Danu wake naukeka orou sinaisa wenuro naukisia Deimisima eno wei.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 — ausente —
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Enoba eme yaisinaini Nanu we munakune imusu orouini yodia ufisake i Dai Minu umuro anifisane ibake eno umaua wei.
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Adinami nauwaro Godima i wake eno weia,
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 Deimisima eno weike nono wei, nanu imukekae i ari enoya wei, i Yesunu umuro aneka imusu orounu irau ibeka ma ara da ufeisia wei.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Eno weike nono wei, emuabake owaowama ufeisia wei. Ufeisike eno wefeisia wei, i ba me godinu ofereni odeka uruna da iforo, moi minu aruma aweka da enare odiforo, mimi ufoisaro iwa isare dafeku abu da iforo, iwa da iforo, eno owaowama ufeisike emuabairo odaifeisia wei.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Eno weike nono wei, adina furoma moi orouma Mosesinu darawadu moi goi goiro Du orounu sosi sosiro yaisina sabadi odoro aine wai ure ie kakureibisaro naukeibisa i ari enoe awoena enaenari kakuraisaro naukaisaya Deimisima i wake eno wei.
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 — ausente —
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 — ausente —
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Eno weisake nono weisa, moi orouma ewadoma yabairo aakake eno weisa, Mosesinu ofe kuureka darawadu wake weisaro ya yaisina nauisake iwoka uisaro nono iya nauisi. Eno weisake nono weisa, i oroue iyama we odaise dauisiro emenu me aare weisaya weisa.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Eno weisake weisa, awoena iyanu imukekae eno, eme una raarayai munisiba emuaini Banabasini Foru weaisa mini we odaifiakikiro yabairo aafeisaya weisa.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Banabasini Foruini emuama Yesunu waiya ukeibisi ibake moi orouma emua ma feafiakane uisaro emua fearekabake ia sine dauisi.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Diudiasini Sairesini emua we odaisaisiba fafisisiie emenu bebekuma i owaowa wake yaisina wefisisia weisa.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Eno weisake nono weisa, Godinu Imumu Irauini iyanu imukekae eno, ya imusu orounu ibeka irau ma ara uke dakaisi. Moi wake mero yewa wake mane weaisi.
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Enoba i ba me godinu ofereni odeka abu da iawe, nono iwa da iawe, mimi ureibaisaro iwa dooro isare dakeibaku abu da iawe, moi minu aruma aweka da enare odiawe. I weaisi wake enaenari ufoisaie irauaiai ibifoisa. Iyanu wake idua me sininua eno weisa.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 I owaowa yanake me sikake i miyai we odairiekaro anisi. Ane Anidiyoka goiro isare ane faki. Isare ane fakike weisiro i Godinu wake naukeibisa orou fare ku siaka. Fare ku siakaro i owaowa emuabairo maisiro kakuka.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 — ausente —
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 — ausente —
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Diudiasini Sairesini emuama eno uisike moi odo odo iro ibeibisiro i Godinu wake naukeibisa orouma Diudiasi we odaisaro owerike Derusaremu goiro Godinu wake naukeibisa oroubairo arie we odaisa wake waure ane fari.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Eno uiro Sairesi danu mane iro ibeibi. Iro ibeebe dawa arara me owere Derusaremu goiro aneka.
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Ibake dawa iro ibiro Foruini Banabasini emuama Anidiyoka goiro ibaada emuaini moi Godinu wake naukeibisa orouma Godinu wake weada i orou we ma iwoka ukeibirieka.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 — ausente —
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 — ausente —
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 — ausente —
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Danu ubiye emenu imukeka imusu imusu sini ibake Banabasima Dioni Maki we muniro emenu imusu anisi. Ane boudiro amuisike ekara ena ewa ena dawara nono naisaroe i Saifurasi weaisa dai orofa iro anisi.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Iro anisiro nono Foruini Sairesi emuae eno anisi. I Godinu wake naukeibisa orouma Foruini Sairesibake guriguri uisake odairiekaro anisi.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Anisike ane Siriaini Sirisia orofa goi goiro Godinu wake we eneiareibisiro i Godinu wake naukeibisa orouma i wake nauisake emenu imuka irauaiai uisake rooro daiwere uisa.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.