Atos 14
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NTLH
1 Foruini Banabasini emuama Aikoniamu goiro ane fakike Du orounu sosiro amuisike Godinu wake bunawereroma weisi. Bunawereroma weisiro moi Du orouini Du me imusu orouini emuama i wake nauisake emenu imuka yaisina Godibairo oisa.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Eno uisaro Godinu wake nauke me Du orouma emuaini dino wake weisaro i imusu orouma ibai nauisake i Godinu wake naukeibisa orou ufiakane ararua uyaka.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Eno uisaro Foruini Banabasini emuama iro odo keuwere ibaada Yesunu irau unu koreka wake weibisi. Weibisiro Yesuma emua erieke emuabairo buna ukekaini ereka marie enaenari uisi.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 I Aikoniamu goi orou emua emenu imuka demui daabaro ode dauisa. Ibake moi orou emuama i Du orounu wake nauisa. Nono moi orouma i afasoro orounu wake nauisa.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 I imusu orouini Du orouini emua yawokeibisa orouini emuama i afasoro orou omama ufiakane weisaro Foruini Banabasini emuama ibai nauisi.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Moi Risida goi mi danu umu daba mamiro enare fare me. Dawa danu amaema dori arima enare fare mero uwararo mane ibeibi.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 — ausente —
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 — ausente —
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Eno uiro i ku siane ibisa orouma ibai ekake emenu Raikonia wakeroma eno weisa, moi godi ba eme ari iyabairo farisaya eawe weisa.
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Eno weisake emenu godi danu ibiye Dufada, danu ibiye Banabasinu moi ibi mamisa. Nono Foru dawae wake weeka mi ibake danu moi ibiye Makari mamisa.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 I godi Dufada danu uwara i goi barunaro enare ibi. I Dufadanu uwararo ofereni odeka miye segina segina uike boromakau unama ofereni odifine uwara aisamero waure fari.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 — ausente —
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 — ausente —
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Adinami nauwaroma emema emenu arara aneme aneme ukeibisa weisi. Eno ukeibisaro Godima emenu sara merama ukeibisabai eraada me yawokeibiriea weisi.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Eraada yawokebe Dawa dino uke dauike emuabairo obi ureroma we odaiseibiro isareibia weisi. Obi isareibiro emenu uruna daiwere warakeibisaro rooro uekibisaya weisi. Eno weisike nono weisi, Godima eno ukeibike awoena enaenari ukaku ibake Danu mane eno uke ma boroo yarakuba Dawae ba Godi iwoka sinaisia weisi.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Eno weebe weebe meisiro i orouma emuabake ofereni odifisane ukeibisabai idua meisa.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Eno ukeibisiro moi Du orouma Anidiyokaini Aikoniamu goiyairoma Risida goi oroubairo fakake Foruini Banabasibake meo wayai wake emuabairo weisa. Eno weisake meomao wayai wake weibisaro Risida goi orouma i miyaibairo ararua sirieke oma mukake Foru siane uka. Siane ukaro dooro biruike ane isari. Biruike ane isariro wanaro ma youre ane goi barunaro oisa. Eno uisake dawa fearinua we imuisake ibake meisake anisa.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Meisake anisaro Yesunu umuro eneiareibisa orouma Foru enare kara uisaro Foru uyarike goiro owere ani. Owere ane ainike wai uriro uyarike iroma Banabasini Debe goiro ane faki.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 — ausente —
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 — ausente —
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Ibake Foruini Banabasini emuama i sosi sosi yawokeka orou emuabairo we mune odiriekike guriguri ukaada eno weisi, Yesu, emua yawokenewaa uyana weisi. Eno weisike anisi.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Anisike Fisidia orofa ma bereisike Famufiria orofaro ane faki.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ane fafike i Fega goiro fakike Godinu wake weisike nono meisike iroma anisi. Ane Adaria goiro isare anisi.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Anisike iro boudiro amuisike iroma i Siria orofa Anidiyoka goiro anisi. I Anidiyoka goiro adinaro Godima weiro i orouma Foruini Banabasini emua we mune oisake Godibairo emuabake guriguri uisaro anisike nono owere aare Anidiyoka goiro faki.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Fakike weisiro i Godinu wake naukeibisa orou yaisina i miyai emuabairo ane faka. Ane fakaro emuama eno weisi, Godima i imusu orounu imuka ma owere muneba i imusu orouma emenu naukeka Godibairo odaisaya weisike Godima emuabairo ukeibi ibai yaisina weisi.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Foruini Banabasini emuama Anidiyoka goiro i Godinu wake naukeibisa oroubairo odo keuwere emuaini ibeibisa.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.