Atos 10

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Koniriasi dawae Sesaria goiro ibeibiroma nono dawae Du mi me, dawae imusu Romani goi mi. Enoba i goiro ame kafudenie dawa. Danu meremere oroue Idari weibisa orou.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Enoroma nono Koniriasi dawae irau mi. Dawaini danu koaini emua yaisina Godibake iifa ukaada Godibairo guriguri ukeibisa. Aine wai ure i erabusa mero me ibeibisa Du oroubake urunaini wea wau makeibiriekake Godibairo guriguri ukeibisa.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 — ausente —
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 — ausente —
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Eno weike nono wei, eweira moi orou we odaiaro Dafa goiro Saimonibairo anifisa weike ba nono wei, i mi danu moi ibiye Fida, dawabairo anifisake dawa we erakure aafisa wei.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Fida dawae i uwara ubi mi Saimoni, abu ofe fauraku mi danu uwararo ibinua wei, i uwarae dawara udiroya weike i anerue idua ani.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 — ausente —
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 — ausente —
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Aneebe daabaro aisa. Aisake wai uriro uyakake anisa. Aneebe eweka okoro muniro Fidama moi uwara fafada fou duboro guriguri ufine amuke ani.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Amuke anike guriguri ukeebe desini uriro uruna ifine wei. Desini uriro weiro uruna oukeibisabaie aine ibaada kubekuberoma eno eri.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Eribaie ure eba ui. Ure eba uiro eribaie wauini abanaro ooru ubu uke odiro isare aari. Isare aariro Fidama abu imusu imusu i ooruro eri.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 — ausente —
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 — ausente —
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Eno weiro Fidama ma owerike eno wei, Babae Godi, i abue Du orounu ise dakaisa abu. I abue inoba ibake da imaua wei.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Eno weiro Godima wei, i abu yaisina we ma irauaiai unede nono anemebake i abue inowereya weaku weike nono weiro i ooru amuke ani.
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 I abu ibisa i wau bobo nono weiro isare aarike nono amuke ani. Dei buuba eno isare aare amuke ane eno ukeibi.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 — ausente —
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 — ausente —
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 — ausente —
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 — ausente —
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Godinu Imumu Irauma eno weiro Fida idua uyarike isare ane farike eno wei, yanu yodia ukaisa mi na ewadoya anemebake farisa wei?
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Fidama eno weiro, emuama ma owerike eno weisa, iyanu ame kafudeni Koniriasima a we waure ane fafero anu wefa wake naufine wenu ibake farisia weisa. Eno weisake nono weisa, Godinu aneruma Koniriasibairo wei ibake we odainiro abairo farisia weisa. Eno weisake nono weisa, iyanu ame kafudeni mi dawae irau miya weisake weisa, dawae aine wai ure Godibairo guriguri ukeibakua eno weisa.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 I Du moi orouma Koniriasi dawae irau miya eno we imukeibaisaya weisaro i wake Fidama nauike weiro i faka eme una buuba idua aisa. Aisake wai uriro nono owekake Koniriasibairo Fidaini demuiro owere anisa. I eme una buubaini Fidaini i Dafa goi moi orou emuaini demuiro anisa.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Aneebe daaba abanaro aisa. Aisake wai uriro nono uyakake anisa. Emua daabaro aneibisaro Koniriasima emua koro ukaada danu koaini danu naiyemukuini emua weiro danu uwararo faka. Emua danu uwararo fare siane ibisaro Fidaini danu we odairie orouini Dafa goi moi orou emuaini Sesaria goiro idua faka.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Idua fakaro Koniriasima Fidanu ibooro ibo yanaike Fidanu umu udiro ifoma kodudu yanaike bokai ukafu ui.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Bokai ukafu uibaie Fidama Koniriasinu wanaro mamike ma uyarada eno wei, na Godi meya eno da uake uyaa wei.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Eno weiro sabu uwara ubarenaro waure ane amuiro eribaie eme keuwere yaure ibisa.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Eme keuwere yaure ibisaro erieke Fidama eno wei, Du orouini imusu orouini demuiro awaawa ukekabaie iifa daiwere ibake eno uke dakaisia Fidama eno wei. Eno weike ba nono wei, enobairoma nono Godima ariena nabairo eno wei, awoenae iifa meya wei. Eme yaisina emua demuiya weiro naue ibake fanea wei.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Eno weike Fidama nono wei, anu we odairie orouma fakake nabairo weisaro naueke aanea wei. Anemebake weiro na waure aaneka wei?
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 — ausente —
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 — ausente —
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 — ausente —
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Eno wei ibake nama wero a waure aanekaya eno wei. Koniriasima eno weike nono wei, awoena Godima iya erakuniro yaure ibinisi iro Godima abairo weaku wake wearo naufe Koniriasima eno wei.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Fidama eno wei, Godima eme yaisina iya demuiya weaku ibake na iwoka sinakunea wei. Eno weike nono wei, Godima i Du orouini imusu orouini imusu imusua eno imuke dakakuke iya yaisina demui oroua eno imukakua wei.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Eno weike nono wei, aina mima Godi ia sinaada Godinu ukeka ukakuie Godima i mi irau miya imukakua wei.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Eno weike nono wei, Godinu ararae Yesu Keriso Danu irau wake Isaraera oroubairo wefiro naufisake emenu imuka irauaiai ufiane ibake Yesu Keriso we odairo faria wei. Eno weike wei, Yesu Kerisoe eme yaisinanu Dai Waria Miya wei.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Eno weike ba nono Fidama eno wei, ya iwoka sinaisa Diudia ororofaro Yesunu wake iro we eneiareibi wei. Weike eno wei, Dioni babadaido mi dawa danu wake dawako enaada we eneiareibiro nono Yesue Gareri goiroma Diuda orofaro dubenaro enaada we eneiareibia wei.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Eno weike wei, ya iwoka wei, Godima i Nasaredi Mi Yesubairo Danu Imumu Irau mai ibake Yesu Dawa irau ukekaini weekaini ukeibike seidaninu merama imumu we berakeibiro aneibisaya eno wei. I danu ubiye Godima Dawabairo ibeibi ibake eno ukeibia wei.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Danu Diudia orofa goi goiro ukekaini Danu Derusaremu goiro ukeibi ibai iyanu naisama yaisina ereibisia wei. Eno weike wei, i yaisina ekiro Du orouma korosiro ikokoma ukaro fearia wei.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Feariro odo buuba me siniro Godima Dawa nono ma uyaria wei. Ma uyariro Yesu fearike nono uyarike moi oroubairo fari.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Eme yaisinabairo fare dauia wei, Godinu wake naukeibisake mune awararo odeibisi oroubairo mane fariro ekia wei. Ekike Dawaini uruna demuiro isia wei.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 — ausente —
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 — ausente —
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Fidama eno weibibaie Godinu Imumu Irauma i wake naukeibisa orounu imuka ubarenaro isari.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Isariro Fidaini i Godinu wake naukeibisa Du orouini emuama ibai ekake emenu imuka foria daiwere uisa. Godinu Imumu Irauma i Du me imusu orounu imuka ubarenaro isari ibake emenu imuka foria uisa.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Godinu Imumu Irauma emuabairo isari ibake emenu wake imusu imusu weisake Godi we ma irauaiai ukeibisa.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Eno uisaro Fidama erike eno wei, Godinu Imumu Irauma iyabairo isare aari enaenari emuabairo isarinuba emua babadaido ufene weakunea wei.
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Eno weike weiro i orou we muriekake Yesunu ibiro babadaido urieka. Babadaido uriekaro Koniriasima we kuuriro Fidaini danu orouini emuabairo moi odo odo iro emuaini demuiro ibeibisa.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.