Atos 10
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARIB
1 Koniriasi dawae Sesaria goiro ibeibiroma nono dawae Du mi me, dawae imusu Romani goi mi. Enoba i goiro ame kafudenie dawa. Danu meremere oroue Idari weibisa orou.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Enoroma nono Koniriasi dawae irau mi. Dawaini danu koaini emua yaisina Godibake iifa ukaada Godibairo guriguri ukeibisa. Aine wai ure i erabusa mero me ibeibisa Du oroubake urunaini wea wau makeibiriekake Godibairo guriguri ukeibisa.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 — ausente —
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 — ausente —
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Eno weike nono wei, eweira moi orou we odaiaro Dafa goiro Saimonibairo anifisa weike ba nono wei, i mi danu moi ibiye Fida, dawabairo anifisake dawa we erakure aafisa wei.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Fida dawae i uwara ubi mi Saimoni, abu ofe fauraku mi danu uwararo ibinua wei, i uwarae dawara udiroya weike i anerue idua ani.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 — ausente —
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 — ausente —
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Aneebe daabaro aisa. Aisake wai uriro uyakake anisa. Aneebe eweka okoro muniro Fidama moi uwara fafada fou duboro guriguri ufine amuke ani.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Amuke anike guriguri ukeebe desini uriro uruna ifine wei. Desini uriro weiro uruna oukeibisabaie aine ibaada kubekuberoma eno eri.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Eribaie ure eba ui. Ure eba uiro eribaie wauini abanaro ooru ubu uke odiro isare aari. Isare aariro Fidama abu imusu imusu i ooruro eri.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 — ausente —
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 — ausente —
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Eno weiro Fidama ma owerike eno wei, Babae Godi, i abue Du orounu ise dakaisa abu. I abue inoba ibake da imaua wei.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Eno weiro Godima wei, i abu yaisina we ma irauaiai unede nono anemebake i abue inowereya weaku weike nono weiro i ooru amuke ani.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 I abu ibisa i wau bobo nono weiro isare aarike nono amuke ani. Dei buuba eno isare aare amuke ane eno ukeibi.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 — ausente —
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 — ausente —
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 — ausente —
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 — ausente —
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Godinu Imumu Irauma eno weiro Fida idua uyarike isare ane farike eno wei, yanu yodia ukaisa mi na ewadoya anemebake farisa wei?
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Fidama eno weiro, emuama ma owerike eno weisa, iyanu ame kafudeni Koniriasima a we waure ane fafero anu wefa wake naufine wenu ibake farisia weisa. Eno weisake nono weisa, Godinu aneruma Koniriasibairo wei ibake we odainiro abairo farisia weisa. Eno weisake nono weisa, iyanu ame kafudeni mi dawae irau miya weisake weisa, dawae aine wai ure Godibairo guriguri ukeibakua eno weisa.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 I Du moi orouma Koniriasi dawae irau miya eno we imukeibaisaya weisaro i wake Fidama nauike weiro i faka eme una buuba idua aisa. Aisake wai uriro nono owekake Koniriasibairo Fidaini demuiro owere anisa. I eme una buubaini Fidaini i Dafa goi moi orou emuaini demuiro anisa.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Aneebe daaba abanaro aisa. Aisake wai uriro nono uyakake anisa. Emua daabaro aneibisaro Koniriasima emua koro ukaada danu koaini danu naiyemukuini emua weiro danu uwararo faka. Emua danu uwararo fare siane ibisaro Fidaini danu we odairie orouini Dafa goi moi orou emuaini Sesaria goiro idua faka.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Idua fakaro Koniriasima Fidanu ibooro ibo yanaike Fidanu umu udiro ifoma kodudu yanaike bokai ukafu ui.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Bokai ukafu uibaie Fidama Koniriasinu wanaro mamike ma uyarada eno wei, na Godi meya eno da uake uyaa wei.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Eno weiro sabu uwara ubarenaro waure ane amuiro eribaie eme keuwere yaure ibisa.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Eme keuwere yaure ibisaro erieke Fidama eno wei, Du orouini imusu orouini demuiro awaawa ukekabaie iifa daiwere ibake eno uke dakaisia Fidama eno wei. Eno weike ba nono wei, enobairoma nono Godima ariena nabairo eno wei, awoenae iifa meya wei. Eme yaisina emua demuiya weiro naue ibake fanea wei.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Eno weike Fidama nono wei, anu we odairie orouma fakake nabairo weisaro naueke aanea wei. Anemebake weiro na waure aaneka wei?
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 — ausente —
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 — ausente —
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 — ausente —
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Eno wei ibake nama wero a waure aanekaya eno wei. Koniriasima eno weike nono wei, awoena Godima iya erakuniro yaure ibinisi iro Godima abairo weaku wake wearo naufe Koniriasima eno wei.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Fidama eno wei, Godima eme yaisina iya demuiya weaku ibake na iwoka sinakunea wei. Eno weike nono wei, Godima i Du orouini imusu orouini imusu imusua eno imuke dakakuke iya yaisina demui oroua eno imukakua wei.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Eno weike nono wei, aina mima Godi ia sinaada Godinu ukeka ukakuie Godima i mi irau miya imukakua wei.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Eno weike nono wei, Godinu ararae Yesu Keriso Danu irau wake Isaraera oroubairo wefiro naufisake emenu imuka irauaiai ufiane ibake Yesu Keriso we odairo faria wei. Eno weike wei, Yesu Kerisoe eme yaisinanu Dai Waria Miya wei.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Eno weike ba nono Fidama eno wei, ya iwoka sinaisa Diudia ororofaro Yesunu wake iro we eneiareibi wei. Weike eno wei, Dioni babadaido mi dawa danu wake dawako enaada we eneiareibiro nono Yesue Gareri goiroma Diuda orofaro dubenaro enaada we eneiareibia wei.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Eno weike wei, ya iwoka wei, Godima i Nasaredi Mi Yesubairo Danu Imumu Irau mai ibake Yesu Dawa irau ukekaini weekaini ukeibike seidaninu merama imumu we berakeibiro aneibisaya eno wei. I danu ubiye Godima Dawabairo ibeibi ibake eno ukeibia wei.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Danu Diudia orofa goi goiro ukekaini Danu Derusaremu goiro ukeibi ibai iyanu naisama yaisina ereibisia wei. Eno weike wei, i yaisina ekiro Du orouma korosiro ikokoma ukaro fearia wei.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Feariro odo buuba me siniro Godima Dawa nono ma uyaria wei. Ma uyariro Yesu fearike nono uyarike moi oroubairo fari.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Eme yaisinabairo fare dauia wei, Godinu wake naukeibisake mune awararo odeibisi oroubairo mane fariro ekia wei. Ekike Dawaini uruna demuiro isia wei.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 — ausente —
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 — ausente —
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Fidama eno weibibaie Godinu Imumu Irauma i wake naukeibisa orounu imuka ubarenaro isari.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Isariro Fidaini i Godinu wake naukeibisa Du orouini emuama ibai ekake emenu imuka foria daiwere uisa. Godinu Imumu Irauma i Du me imusu orounu imuka ubarenaro isari ibake emenu imuka foria uisa.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Godinu Imumu Irauma emuabairo isari ibake emenu wake imusu imusu weisake Godi we ma irauaiai ukeibisa.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Eno uisaro Fidama erike eno wei, Godinu Imumu Irauma iyabairo isare aari enaenari emuabairo isarinuba emua babadaido ufene weakunea wei.
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Eno weike weiro i orou we muriekake Yesunu ibiro babadaido urieka. Babadaido uriekaro Koniriasima we kuuriro Fidaini danu orouini emuabairo moi odo odo iro emuaini demuiro ibeibisa.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.