2 Coríntios 7
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs VC
1 Naiyemuku, Godima i we bou ui ena eraerabusae iyanuba ibake i ba me ukeka sineka ima iyanu ofe ubuini imumuini ma merama ukaku ibai yaisina medifeke Godibake iifa ufeke iyanu imuka ma gienabu ufeke me irauaiai mane ibifene ibake weakune.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Yama iya imuaweke iyabake imukari uawe. Iyae moi mibairo merama uke dakaisike dawa ma merama uke dakaisike dawa we gagau ukeroma danu eraerabusa eenu we mune dakaisi.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Nae eno weroma yanu imukeka ma inimu ukeroma we kuure dakakunia. Iyanu imukari daiwere yanu onaroubairo ibinua eno we. I we wakenu ubiye i ari eno, nanu ararae me ibeifeisi o feafeisi ariba yaini demuiro ibifene ibake weakune.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Yabairo nanu imukeka ure owere ma owere uke dakakune. Yae irauaiaiya eno we imukada yanu ibi we ma daiwere ukakunia. Yae nanu imuka ma irau ukaisa. Nabairo awe waa keuwere faraisaroma nono nae ibai imuke dakakuneke rooro daiwere ukakune.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Iyae Masadonia orofaro fare ibaadae ko yare dakeibisi. I orofaro awe waa fakake iya ode kara uisaro nono moi orouma urane rarane uisaro iyama i Godinu wake naukeibisa oroubake imuka daiwere imukada ia sikike ibake i orofaro ko yare dauisi.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Eno uisiroma nono i imuka merama ukekaro ma irau ukaku Godima Daidasi we odairo iyabairo fariro ekike imuka irauaiai siki.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Daidasima iyabairo farike eno wei, i Korinida goi orouma i ba me merama ukekabake imuka inimu uisake Forubake imukari ukaada dawa efene weaisaya eno wei. Eno weiro ibai naueke rooro daiwere ue.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Na adina owaowa yabairo odaiyeke yanu imuka ma inimu uia. Yama i owaowa eraada yanu imuka inimu daiwere uisa ibake naini iini imuka inimu ukara. Nono awoenae nanu imuka inimu uke dakakune. Awoenae na rooro ukakunekema nono yanu onarounu imuka inimu ukekabake rooro uke dakakune.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Yae i ba me ukekabake yanu imuka inimu ukaada ibai medaisaba ibake nama ibai eraada rooro daiwere ukakune. Yanu imuka inimu ukekae irauaiai ima ya ma owerada Godibairo odirieke nono ya ma merama uke darie.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Aneme aneme meramawere unao ufoisa ibake yanu imuka inimuwere ufoisaie Godima yanu imuka ma owefiane ukaada ibake medifiakuro i inimuwere waufoisake iroma eno we imufoisa, i inimuwere waureka iya arara meya eno weada i meramawere ukekabai medifoisaro Godima ya ma wirofiakuro owere Godibairo anifoisake ie irauaiaiya eno wefoisa. Nono yewa dooro ibinisa oroue eno da ufeisa. Emuae arara me Godinu arara ukeka ibake emenu meramawere ukeka da medifeisake i meramawere mane ukeebe i feare me inaaro idua anifeisa.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Imuke eawe! Yae i ba me ukekabake imuka inimu daiwere waurada ibake Godi imukenewaa uisake i ba me ukeka sabu meisake ibai ya arara dauisake Godibake ia sikake yama na unu komiane ibake weisake i ba me ukekabai ma giena uisake i mi fanisi maisaba ibake ya Korinida orou yabairoe merama me.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 — ausente —
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 — ausente —
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Daidasibairo yanu ibi we ma daiwere ue i ariye yama irauaiai mane uisaba ibake maru uke dakakune. Daidasibairo yanu ibi we ma daiwere uero yaini enaenari uisaba ibake nanu wakeye meo me ba weakune wake.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Daidasima yanu Godi imukeka imukaini yama dawa we waure amuke uwararo odekaini yanu unu korekaini ibai imukadae yabake imuka irauaiai daiwere ukaku.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ya Korinida orou yanu ukeka sinekae irauaiaiya we imukada ibake rooro daiwere ukakune.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.