Tiago 3
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ACF
1 Ka uny sahlo, naa hrong letah mehlupui tah cawngpahtu cang a pachia khe lo, zecawtamaw tatah kaaning male a cawngpahpaw sahlo heh biacenah a pa-ih vypaw tah biacepah ka cang he peh takhah naa hni thlang kho.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 Kaa zongmingtei hei a phingphing tah chahlynah kaa tua cy. A biarei letah panah a tua lypaw cawngsaw cawh mehtling cang ka, a pungpaluh a mingkai khypaw zong a cang.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal é perfeito, e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 Rang cawh kaa rei ma nge ná seh tatah a chaba kaa ba tihtah kaa dunah lang kaa mia khy.
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 A cang ly leh tuilawng sahlo kheh tawchingnah tah kaa hmang tua he a. Tuilawng cawh lai ngetei he ka, thli a rupaw pui tah a seisah he, a cang naná teitah a zeinah sung a chiapaw teitah khei uh he ka, a thetupaw takhei a dunah lang a seisah khy he.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes, e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 Ma hraco lui heh pung letah a chia pawtei caibai a cang, canghrasala a pachaw a palaw ngetei. Mehli a chia pawtei tah lyraang a kang thlangpaw kheh pacang tua hmai o.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 Lui zong heh me cang ka, pung letei chahlynah vytei a pahmonah a cang. Ma taco cawngsaw heh a pungpaluh tah papia palui ka, a hringnah khah a zongmingtei tah me tah ro ka, ama cawh hraihming me takhei me a rosah.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniqüidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 Saraang phing vytei cang seh, pavaw sahlo le, a lai thaipaw saraang sahlo le tuisaw sahlo cang seh, hreh teipaw cang he ka, cawngsaw tah aa hreh tei he,
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 canghrasala lui cawh ahotahmai hreh khy bei he. Ama cawh a ca-ing thai lypaw chahlynah thihnah sichia tah a chihpaw a cang.
8 Mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 Kaa lui hei kaa Buipaw le kaa Paw cawh reithai he peh ka, kaa lui hei Khazing hmuisang kai tei tuapaw cawngsaw khah chia kaa sah he.
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Kaw kawkheh taihei reithainah le chiasahnah cawh aa ka pia. Ka uny sahlo, ma hrahei a cang ruapaw cang be.
10 De uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 Tuihnaw hnawkheh taitah a thlungpaw le a aepaw tui a piahrui khy he maw?
11 Porventura deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 Ka uny sahlo thuiku kung taitah oliv thui a thui thai maw? A cang ly leh misur zung taitah thuiku a thui thai maw? Aa thui thai lypaw hratah a aepaw tuihnaw taitah a thlungpaw tui chuh khy hrá be.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas, ou a videira figos? Assim tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 Naa hrong letah a singpaw le hming a hnih thaipaw cawh ahomaw a cang? A singnah le a hnithainah cawh singnah taitei a va chuhpaw a panyná tei a tuapaw a tuasanah achawpaw le a hringzia achawpaw khei a langsah seh.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom trato as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Canghrasala naa lungthing cawh thingaenah le hnachuanah le ma zawng rawhnah longtei tah a chi caco, singnah a hnuipaw ka cang peh tatah a palai a patui khe la, biahmuisui dynah takhei hingbia khah rei khe o.
14 Mas, se tendes amarga inveja, e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Ma, “Singnah,” cawh vaicung lang tah a vongpaw cang lytah alui leteipaw, Thlawpaw a pahlawh lypaw, Setan singnah tukhah a cang hri.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Zecawtamaw tatah hnachuanah le ma zawng longtei a rawhnah hminghmaw leco, hnahnawhnah le achaw lypaw tuasanah maikaw khah a chuh tei.
16 Porque onde há inveja e espírito faccioso aí há perturbação e toda a obra perversa.
17 Canghrasala vaicung lang tei a vongpaw singnah cawh a hmetawcai tah a pathai; Mataico denah a du, zawngrawhnah a hnui, rei a nge, zangsawná tah chih ka, thuichaw a thui, hmeming zawng be, ziatai be.
17 Mas a sabedoria que do alto vem é, primeiramente pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Denah thleci a tupaw sahlo taco dingnah thuipa khah aa chuasah.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.