Lucas 18
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARA
1 Mataico Zisu tah lungdong lytah thlaw aa chang paria nápawtah cawngpahnah cawtah tawchingnah bia khah a hningzuitu sahlo a ching he.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Aa hai letaco, “Khuapui khua kheh letah Khazing a ci lypaw le cawngsaw zetah a rei lypaw biacetu pakheh a ung.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Taico ma khuapui letei a ungpaw lahme no pakheh taco ama khatah a vaw ka, ‘Ka caraepaw cung letah a dihpaw teitah bia pa cepah ky law,’ tatah a naw cakhawng leimei thlang.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Ma biacetupaw taco uihlupui a bia cawh a ei. Canghrasala, a changnah leco ama le ama cawh, ‘Khazing ci ly le cawngsaw zetah rei lytah ung hmai my neh seh la,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 ma lahmeno heh cawh hna a pa hnawh leimeinah cawtah a bia cawh ka cepah thlang a. Ma pawsui co, a vong khaw be ca ka, ka rei pa pathui khaw be,’ a tah,” tatah a tah.
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Taico Abuipaw taco, “Mehding lypaw biacetu tei a reipaw heh nawthlia tua o!
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Khazing tah Ama a thingpaw cawngsaw, ching le zai tei ama khatah a y leimeipaw sahlo aa cai tah a dingpaw biacenah cawh tuapah lytah a ung a maw? Aaning bawkhang paw taco a hongsang a beh.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Ka ca ching he, a dingpaw biacenah cawh rairang tah a tuapah he a. Ma duitei cawh Cawngsaw Sawcapaw a vongkaw tihtah alui lehei zingnah a hnuipaw he hmuh siama he maw?” tatah a tah.
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Thaikheh aaning le aaning mehding a tah ngetei he katei, cawngsaw maikaw a minghnawh pawhe sahlo khah Zisu tah ma tawchingnah bia heh a ching he.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Cawngsaw pahning cawh behnah ing lang thlawchang rua pawtah sei he ka, pakheh cawh Farasi cang ka, pakhehpaw cawh ngungkhui kheitu a cang.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Farasipaw cawh a daw ka, ama a kong thlaw a changpaw cawh, ‘Vy Khazing, cawngsaw hringpaw, damia sahlo, chahlynah a tuapaw sahlo, a pheilaipaw sahlo, a cang ly leh ma ngungkhui kheitu hrahei ka cang lynah cawtah ka ca long.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Zaa kheh letah ning hning batui cahe tei neh ka, ka hmuhpaw vytei taitah chyhraw chykheh ka peh tei,’ tatah a tah.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Canghrasala ngungkhui kheitu cawh langhlaw pui lekhei a daw ka, avai lang hmai a y ngang lytah a cacanghnaw khah a cung ka, ‘Vy Khazing, mehsuapaw kama heh ning pa do ky law,’ a tah.
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Ka ca ching he, Farasipaw khah cang lytah ma ngungkhui a kheitupaw khah Khazing hme letah thaicangsah cang tah ing lang a dihpaw cawh a cang. Ahohmai ama le ama a pasangpaw cawh panai cang ka, ama le ama a panaipaw cawh pasang a cang a,” a tah.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Zisu tah tong he seh la, bonghnang song he seh tah du tah hasaitei sahlo khah aa va chua khui he. Ma cawh a hningzuitu sahlo tah hmuh he ka, aa raw he.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Canghrasala Zisu tah nyheh sahlo cawh Ama kha y he ka, “Nyheh sahlo cawh Kama khatah a vong he seh, pakhang khe o! Zecawtamaw tatah Khazing painah raang cawh ma hapaw sahlo aa tei khah a cang.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Biahmuisui ka ca ching he, Khazing painah raang cawh nyheh hratei a cyhlang lypaw taco a chunglang a nae by a bei he,” a tah.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Uhtu a cangpaw pakheh tah Zisu cawh, “Cawngpahtu chaw, chaizaw hringnah ka hmuh khy nápawtah zemaw ka tua a?” tatah a hae.
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 “Zecawtamaw a chawpaw na pa tah? Khazing tah cy ly co ahohmai achawpaw ung bei he.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Biapeh sahlo cawh na hni thlang, ‘A phei kheh, lenong kheh, ru kheh, ahmang lypaw bia hnikhuitu cang kheh, na no le na paw cizaw my lo,’ tahpaw khah,” tatah Zisu tah a chai.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Uhtu paw tah, “Ma vytei heh cawh ka nyheh ning taitah ka zui ciapaw long tei a cang,” a tah.
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Ma cawh Zisu tah a thui tihtah a hai leco, “Hming sangkheh naa by ning thlang. Na hnuipaw vytei zua la, mehsisah khah tangka va pei la, vaicung letah chosung na hnui a. Mataico a vong la, pa zui,” tatah a tah.
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Ma bia cawh a thui tihtah a nge a chia ngetei, zecawtamaw tatah ama cawh mehrung a cangnah cawtah a cang.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Zisu tah ama cawh ming ka, a hai leco, “Mehrung cai taco Khazing painah raang letah a nae heh cawh a ru caimang!
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Hmuisui tei co, mehrungpaw tei Khazing painah raang letah a nae navy co, ceiphing kho letah sahisy a nae heh a neh vy a,” tatah a tah.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ma bia a thuipaw sahlo taco, “Ma hratei a cang caco ahomaw pachah a cang khy a?” tatah aa hae.
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Zisu tah, “Cawngsaw caw tei a cang khy lypaw heh Khazing caw taco a cang khy,” tatah a palei he.
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Piter tah a hai leco, “Kaa hnuipaw vytei seisai tah kaa ca zui hi,” a tah.
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Zisu tah aa hai leco, “Biahmuisui ka ca ching he, Khazing painah raang cawtah a ing cang seh, a nupui cang seh, a uny sahlo cang he seh, a no le a paw cang he seh, a sawtei leh cang he seh a seisaipaw taco,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 ato cai letei hmuh ruapaw a leh hlupui aa hmuh hlui tah a va chuh lepaw cai letah chaizaw hringnah zong aa hmuh a,” a tah he.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Zisu tah a hningzuitu hluihning cawh thokhui he ka, ma hrahei a ching he. “Jerusalem khuapui lang seichy he peh ka, Khazing khuavang sahlo tei Cawngsaw Sawcapaw kong aa ciapaw vytei khah a tling a.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Ama cawh Gental cawngsaw sahlo kih letah peh a cang a. Aaning taco hnuiso he ka, pasipasa he ka, aa ci tah chawh he ka, basung tah chei a he ka, aa thaw a.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Ningthung ning letah a thokaw a,” tatah a tah he.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 A hningzuitu sahlo tah ma bia cawh thuithai bingbi bei he. A silang khah nokhai aa cangnah cawtah a reipaw kong cawh zemaw a cang tah hnih bei he.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Zisu cawh Jeriko khua a nae cai lekhei, mehcopaw pakheh cawh kih do pawtah langpui kae letah a ty thlang.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Cawngsaw rungpui aa seipaw khah a thui tihtah zehming maw a tlung, tatah a hae he.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 “Nazaret Zisu a va sei!” tatah aa ching.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Mehcopaw taco, “David Pathlah, Zisu, ning pa do ky law!” tatah a y.
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Langhme a chuipaw sahlo taco raw he ka, de law aa tah. Canghrasala ma cawngsawpaw cawh, “David Pathlah, ning pa do ky law!” tatah a y tima.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Zisu cawh a daw ka, ma cawngsawpaw cawh kama khatah a vong khui law, a tah he. A kae a va phah tihtah Zisu taco ma cawngsawpaw cawh,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Na cawtah ze tuapah maw na du?” tatah a hae.
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Zisu taco a hai letah, “Khuahmuh myca, na zingnah tah a ca dangsah thah,” tatah a tah.
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Ma cangkaw leco, khuahmuh khy ka, Khazing khah reithai ka, Zisu cawh a zui lai. Ma cawh cawngsaw vytei tah aa hmuh tihtah Khazing khah aa reithai hrah.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.