João 6
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARA
1 Ma khy taico, Zisu cawh Galili rili (ma heh Tiberia rili a cang) ngaekang lang khah a vaw ka,
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 cawngsaw rungpui takhei Ama cawh aa zui, zecawtamaw tatah a sahpaw sahlo cung letei a tuapaw ningang chuipaw paching pakhanah khah aa hmuh cawtah a cang.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Mataico Zisu cawh tlanglang ke ka, a hningzuitu sahlo khakhei a ty.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Juda cawngsaw aa Khungsai Panawnah cawh a ne myca.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Zisu cawh a hui ka, Ama lang cawngsaw rungpui a vongpaw he khah a hmuh tihtah Filip hai leco, “Ma cawngsaw sahlo aa e rua tahei zeletamaw very kaa va caw a?” tatah a tah.
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Ama hnehsah nápawtah ma bia heh a haepaw a cang, zecawtamaw tatah zemaw ka tua a tahpaw khah a lung letah a hni pacia thah.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Filip taco a hai letah, “Pakheh tah sangkheh cy ting rua pawtah a zawpaw very cawh thlah reh nihlo tah a cawh khy tlung be!” tatah a chai.
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Ahringpaw a hningzuitu, Simon Piter a unypaw Andru taco,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Ma lehei hrangsang very tlangpangaw le ngadih punghning a hnuipaw nyhehpaw a ung, canghrasala ma reiropaw cawngsaw hrong lehei zetlang maw a cang a?” tatah a tah.
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Zisu taco, “Cawngsaw khah a tysah tua o,” tatah a tah he. Ma hminghmaw cawh araang hrong tah cang ka, capaw puitling 5000 hrong a cangpaw he cawh a ty he.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Mataico Zisu tah very tlang sahlo cawh law ka, Khazing khatah lawngbia a hlai ka, a ty thlangpaw cawngsaw sahlo cawh aa dunah zé khei rai law a tah he. Ngaw zong cawh ma hraco a tua.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Aa rivaw pawtah aa e thlu khy taitah a hningzuitu sahlo cawh, “Ebangpaw very sahlo pahmo la, thlaw thlang khe lo,” a tah he.
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ma sahlo tei aa ebangpaw very tlang pangaw taitei a hluipaw sahlo cawh pakhong he ka, baihraw hluihning a chih.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Cawngsaw sahlo taco Zisu tei a tuapaw ningang chuipaw paching pakhanah khah aa hmuh tihtah, “Ma paw heh khazaw letah a vongpaw Khazing khuavang a cang hrahring,” tatah aa tah.
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ma sahlo tahei a vong he ka, hranghrang tah siangpahrang tah aa pa tua a tahpaw khah a hninah cawtah tlanglang khah aparuh teitah a seihly kaw.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Zailang a va phah tihtah a hningzuitu sahlo cawh Galili tuiping lang khah cung thlah he ka,
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 tuilawng chunglang cawh a nae he ka, Kapernaum khua lang sei rua pawtah khei tuiping cawh aa cakah. Khua cawh mui ca ka, Zisu cawh aaning sahlo khah a hlawng balang bei he.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Thli a rupaw pui a hrang ka, tuileh cawh a cahrah ngetei.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Khangthung a cang ly leh khangpali hrawng tuilawng cawh aa zei taitah tui cung letah Zisu va sei katei, tuilawng a va pangepaw khah hmuh he ka, aa ci a tho.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Canghrasala Zisu taco aa hai letah, “Kama ka cang hi, ci khe o,” tatah a tah he.
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Mataico tuilawng chunglang cawh a naesah he ka, ma cangkawleh cawh tuilawng cawh aa tingnahpaw ngaekang khah a va phah.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ningthlamongpaw cawh a hningzuitu sahlo aa ungnahpaw dihdong tuiping raechai ngaekang letei a ungpaw zawpui sahlo tah ma lekhei a hningzuitu sahlo aa kepaw tuilawng sangkheh suitei ung ka, Zisu cawh a hningzuitu sahlo khakhei tuilawng chunglang a nae be, aaning teitah aa seihly tahpaw khah aa hni.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Mataico, Tiberia khuapui taitah a va chuhpaw tuilawng sahlo cawh cawngsaw rungpui tah Abuipaw tei lawngbia a hlai khy taitah very aa enah hminghmaw lekhei aa chung he.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Ma hminghmaw leco Zisu le a hningzuitu sahlo ung bei he tahpaw khah zawpuipaw tah aa hni tihtah tuilawng cawh ke he ka, Zisu hui rua pawtah khei Kapernaum khua lang cawh aa sei.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Tuiping raechai lang lekhei aa va hmuh tihtah a hai leco, “Cawngpahtu, zening tamaw ma lang heh na va sei?” tatah aa hae.
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Zisu taco, “Biahmuisui ka ca ching he, Kama naa pa hui lai leimeipaw heh ningang chuipaw paching pakhanah naa hmuh cawtah cang lytah naa ri vaw ky tah very tlang sahlo khah naa e rawng tah a cang.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 A lyde khypaw ding le e caw suipaw tah rai hre khe o, chaizaw hringnah khatei a peitlepaw batui, Cawngsaw Sawcapaw tei a ca pehpaw he cawtah khei naa hre hri be. Ama cawh Paw Khazing tah a nawtlahnah ca a khai ciapaw a cang!” tatah a chai he.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Mataico Zisu cawh, “Khazing a dupaw rai kaa hre khy nápawtah zemaw kaa tua ruapaw a cang?” tatah aa hae.
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Zisu taco, “Khazing rai cawh ma heh a cang hi, Ama tei a za tawpaw zing khah a cang,” tatah a chai he.
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Macawtaco Zisu cawh, “Hmuh a tei kaa ca zing nápawtah ze ningang chuipaw paching pakhanah maw na ma pae a? Zemaw na tua a?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 ‘Aaning sahlo aa e ruapaw takhei very khah avai taitah a thlah he,’ tatah ciapaw hratah kaa mapaw sahlo taco raangcaa lekhei manna very khah aa e tatah,” tatah aa tah.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Zisu taco aa hai letah, “Biahmuisui ka ca ching he, vaicung taitei very a thlah pahpaw he khah Moses cang be, vaicung taitah very hmuisuipaw a ca thlah pawhe cawh ka Paw a cang hri.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Zecawtamaw tatah Khazing very cawh vaicung taitah za cung katei, khazaw caw tei hringnah a peipaw cawngsawpaw heh a cang,” tatah a tah he.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Aaning sahlo taco, “Abuipaw, ma very cawh atohei co ma pei tei my lo,” tatah aa tah.
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Mataico Zisu tah, “Kama heh hringnah very cawh ka cang hi. Kama khatei a vongpaw cawngsaw cawh a ngaidi by be, taico kama a pa zingpaw cawngsaw cawh zening tahmai a tui hrae by be.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Canghrasala ka rei ciapaw hratah, naa pa hmuh thlang naná teitah pa zing hlui bei he ceh.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Paw tei a pa pehpaw vytei sahlo cawh kama khatah a vong he ka, kama khatah a vongpaw maikaw cawh ahohmai daichua bei neh.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Zecawtamaw tatah kama ka dunah tua rua pawtah vaicung taitah za cung be ca neh ka, a pa tawpaw a dunah tua rua pawtah a cang hri.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Taico a pa tawpaw a dunah cawh kama a pa pehpaw vytei sahlo khah pakheh hmai hly lytah caichangnah ning letah tho sápaw he khah a cang.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Zecawtamaw tatah ka Paw a dunah cawh Sawcapaw khah hmuh katei, a zingpaw taco chaizaw hringnah hnui ka, caidongnah ning letah kama tah ka patho a,” tahpaw heh a cang.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 “Kama heh vaicung taitei a za cungpaw very cawh ka cang,” a tah cawtah Juda cawngsaw sahlo takhei a kong phingze hrang khah patho he ka,
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 “Ma paw heh Zisu, Josef a sawcapaw khah cang bei maw, a no le a paw kaa hni thlangpaw he khah? Zecawtamaw, ‘Vaicung taitah ka za cung tatah a tah lalei?’ ” tatah aa tah.
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Zisu taco, “Naaning le naaning teitah phingze leimei khawh khe o.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 A pa tawpaw Paw tah a va chui he tah ly co kama kha a vong khypaw ahohmai ung bei he, a vongpaw cawh caichangnah ning letah ka patho a.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Khazing khuavang sahlo cabu letah, ‘Aaning vytei cawh Khazing tah a cawngpah he a,’ tatah ciapaw a cang. Paw bia nge katei a cawngpaw maikaw he cawh kama kha a vong tae he a.
45 Está escrito nos profetas:
46 Khazing taitei a va chuhpaw seh tah ly co Paw a hmuhpaw ung bei he, Ama suitei heh Paw a hmuhpaw cawh a cang.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Biahmuisui ka ca ching he, ahohmai a zingpaw maikaw taco chaizaw hringnah a hnui thah.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Kama heh hringnah very cawh ka cang.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Naa mapaw sahlo taco raangcaa letah manna very khah e he ka, a thi thlang he.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Canghrasala vaicung taitah a za cungpaw very ung ka, ma a epaw cawngsaw cawh thi a bei he.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Kama heh vaicung taitei a za cungpaw hringnah very cawh ka cang. Cawngsaw ahotahmai ma very heh a e caco, ama cawh chaizaw tah a hring a. Ma very cawh khazaw hring ná pawtei ka paepaw ka ngaisaw heh a cang,” tatah a chai he.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Mataico, “Ma cawngsaw tahei zekhatamaw kaa e ruapaw tah a ngaisaw cawh a ma peh thai a?” tatah Juda cawngsaw sahlo cawh lesahtei tah a eichae he.
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Zisu taco aa hai letah, “Biahmuisui ka ca ching he, Cawngsaw Sawcapaw a ngaisaw naa e ly le a thisai naa ding ly caco, hringnah hnui bei ceh.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Ka ngaisaw e katei, ka thisai a dingpaw taco chaizaw hringnah hnui a ka, caichangnah ning letah ka patho a.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Zecawtamaw tatah ka ngaisaw cawh batui hmuisui cang ka, ka thisai cawh ding hmuisui ruapaw a cang.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ka ngaisaw e katei, ka thisai a dingpaw cawh kama letah ung ka, ama letah kama zong ka ung hrah.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 A hring thlangpaw Paw tah pa taw ka, Paw thongtah ka hringpaw hratah Ka ngaisaw e katei ka thisai a dingpaw cawh kama ka thongtah ama zong a hring a.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Ma heh vaicung taitei a za cungpaw very cawh a cang. Kaa mapaw sahlo cawh manna very khah e he ka, a thi he, canghrasala ma very a epaw heh cawh chaizaw tah a hring a,” tatah a tah.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Ma bia heh Kapernaum khua synagog letah a cawngpah ning he tah a reipaw a cang.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ma bia cawh aa thui tihtah a hningzuitu mehlupui takhei, “A cawngpahnah a ru ngetei. Ahomaw a cyhlang khy a?” tatah aa tah.
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Ma kong a reipaw rawng tei a hningzuitu sahlo aa phingzepaw khah Zisu tah hnih ka, aa hai leco, “Ma bia takhei naa lung ca cangsah bei he i?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Cawngsaw Sawcapaw heh a ungnah tawpaw lang a ke kawpaw khah hmuh my la, zekhatamaw naa ta a!
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Hringnah a peipaw cawh Thlawpaw heh a cang, ngaisawpaw cawh zehmai cang be. Naaning khatei ka reipaw bia sahlo heh thlawpaw cawh cang ka, hringnah a cang he.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Canghrasala, naaning thaikhehpaw sahlo taco zing bei he ceh,” tatah a tah he. Zecawtamaw tatah ahomaw a zing lypaw tahpaw le ahomaw a pa luithae a tahpaw khah a thoning taitah Zisu tah a hni thah cawtah a cang.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 A bia reipaw cawh pazo ka, “Ma cawtah hei Paw tah a baw ly caco he kama kha a vong khypaw ung bei he tatah ka tahpaw khah a cang,” tatah a tah.
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Ma khy cangkaw leco, a hningzuitu mehlupui khah a paleh kaw he ka, Ama khah zui khawh bei he.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Macawtaco Zisu tah a hningzuitu pahrawhluihning sahlo khah, “Naaning saw, seihly cawh naa du hrah maw, du hrah ly?” tatah a hae he.
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Simon Piter tah, “Abuipaw, aho kha maw kaa sei a? Chaizaw hringnah bia a hnuipaw cawh nama na cang.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Nama cawh Khazing a Mehpathai na cang tahpaw hnih peh ka, kaa zing myca,” tatah a chai.
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Mataico Zisu tah, “Naaning hluihningpaw heh kama tah ka ca thingpaw cang bei he ceh maw? Canghrasala naaning hrong lehei pakheh cawh khachia a cang!” tatah a palei.
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Ma cawh hluihning letei reipaipaw, a hning tah Ama a luithepaw Simon Iskariot a sawcapaw Judas Iskariot khah a tah hnangpaw a cang.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.