2 Coríntios 12
Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs VC
1 Da' li bi žaḻa' wká'n ẕen kwina'. Ḻa'kze ki naken, na'a wchaḻja' kan zej nak da' ka' bḻe'e dáwe'la', na' da' ka' bḻoe'el X̱anžon' neda'.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Nónbia'kza' to benne' žejḻi'e che Benne' Criston', na' ba gok x̱da' yiz wzóa no benne' bchi'e ḻe' ya'abá che Dios. Bi nnezla' cha' wyeje' ga na' ḻo beḻa' žen chie', o ḻo be' nakkze'. Toze Dios nnezle'.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Nnézkzela' wyaze' latje x̱tan che Dios, da' nzin' paraíso. Bi nnezla' cha' wyeje' ga na' ḻo beḻa' žen chie', o bi. Toze Dios nnezle'.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Katen' wzóe' ga na', benle' da' ka' žóngaken ga žebanlžo, da' ka' bi de latje no benne' wchaḻje' chégaken.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Gak wká'n ẕena' bennen', san bi wká'n ẕen kwina'. Toze wká'n ẕen kwina' kan nak da' nak bia' ẕkwíde'la'.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Ḻa'kze yénela' wká'n ẕen kwina', bi gaka' benne' bi nnezle, dan' nnia' da' nak dot da' li. Na'a, bi wká'n ẕen kwina' dan' bi žénela' gapže no benne' neda' ba la'ne kan zej nak da' ka' bḻe'ela' neda', o kan nak da' benla' neda'.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Naž, nich bi tetle wká'n ẕen kwina' dan' bḻe'ela' da' ka' da' žóngaken ga žebanlžo, Dios bzoe' to yižwé' da' žlaḻe'en ḻo x̱peḻa'a kan žla gan ẕga'a to yeche'. Yižwén' goken ka to da' bkonle žin da' x̱iwe', nich bsaka' zin' neda'. Ki goken chia' nich bi tetle wká'n ẕen kwina'.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Chonne chi'i góta'yoela' X̱anžon', na' wnnabla' Ḻe' yeké'e x̱wi'a na'.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 X̱anžon' gože' neda': “Nakte chio' da' že' ḻaža'a le'. Yebéḻenželo' da' že' ḻaža'a le' kate' ẕkwíde'lo'.” Che ḻen, žebéḻe'ela' dan' ẕkwíde'la'. Dan' žaken ki chia', na' žákḻenže yeḻa' wak che Benne' Criston' neda'.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Che ḻen, dan' nži'ila' Benne' Criston', žebela' kate' ẕkwíde'la', na' kate' no benne' žḻiž zi'e neda', na' kate' zoa da' žiážjela', na' kate' no benne' ẕbia ḻaže'e neda', na' kate' zoa bi da' žaken chia'. Kate' ẕkwíde'la', napža' yeḻa' wak chie' Ḻe'.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Naka' benne' bi nnezle dan' bchaḻja' kan zej nak da' chawe' ka' da' bena' neda'. Ḻe'ekze ben byenle bena' ki. Ḻe'e žaḻa' wká'n ẕenle neda', na' ḻa'kze bi be naka' neda', bi nakža' ka'ze kan zej nak benne' ka' žéklele ḻe'e zej nákḻi'e ẕen, benne' ka' ẕnnázegake' zej nake' wbás ka' che Benne' Criston'.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Da' ka' bena' ḻo yeḻa' ẕbez ẕen ḻaže' chia' gan zoale ḻe'e zej nak bian' naka' benne' wbás che Benne' Criston'. Bḻé'elele da' ka' bena', da' ka' zej nak bian', na' da' ka' žóngaken ga žebanlžo, na' yeḻa' wak ẕen che ya'abá che Dios.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Toze da' bi bena' gan zoale ḻe'e da' bena' gan zej nnita' yezika' kwe' benách ka' che Benne' Criston'. Bi bsaka' zi'a ḻe'e nich bi da' gonnle da' ye'j gawan'. Le si' ẕen chia' dan' bi bena' ki chele.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Za' ḻa'a neda' gan zoale da' beyonne chi'i. Bi be nnaba' da' gonnle chia'. Žénela' gonnle ḻe'e kwinkzle chia', na' kege bi da' den chele. Bi' že'n ka', bi žon byenen wáwgakbe' x̱a x̱ná'gakbe'. X̱a x̱ná'gakbe' ka' žaḻa' wáwgake' ẕí'ngake' ka'.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Dot ḻaža'a wkonla' žin yógo'te da' den chia', na' wdé kwina' ni'a chele nich gak da' chawe' chele, ḻa'kze žekla' neda' kate' nží'ižela' ḻe'e, zej žeyache' yeḻa' nži'il chele ḻen neda'.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Nnézkzelele bi bsaka' zi'a ḻe'e. Na'a, báḻele nnale goka' sina', na' ḻen da' wen ḻaže' bebéḻenla' da de chele.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 ¿Žéklele ben ḻáže'la' ḻe'e katen' bseḻa'a benne' wbás chia' ka' gan zoale?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Góta'yoela' x̱kwide' Titon' yidbe' gan zoale, na' bseḻa'a lježžon' tẕen ḻen ḻebe'. ¿Žéklele ben ḻáže'le x̱kwide' Titon' ḻe'e? ¿Bi bento' tḻebe kan žonto' x̱kwide' Titon', na' neda', na' ḻezka' tḻebe kan nak dan' bchaḻjton'?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 ¿Žéklele ḻe'e, ẕí'na'do' ka', žebéj kwinto' chawe' ḻawle ḻe'e? Ḻaw Dios ẕchaḻjto' ḻo wláz Benne' Criston', na' yógo'te da' žonto' zej naken nich gakže dot ḻi ḻaže' yeḻa' žejḻé' chele che Benne' Criston'.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ẕžeba' bi gakle ḻe'e kan žénela' gakle kate' ḻa'a gan zoale, na' neda' bi gaka' kan žénelele ḻe'e gaka'. Ẕžeba' ẕdíḻele, na' ẕgé'elele lježle ka', na' ẕža'le lježle ka', na' žḻiž dítjele lježle ka', na' ẕnnele che lježle ka', na' ẕka'n ẕen kwinle, na' žonle žo'osbé.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Kate' ḻa'a gan zoale, cha' ki žaken chele, ẕžeba' gon Dios ga yedoe'ela' kan nak chele, na' gon byenen kweža' ni'a chegak benne' zan, benne' ka' béngake' doḻa', na' bi beyát ḻáže'gake' kan zej nak da' kegle da' béngake', na' da' ka' wzé ḻáže'gake' da' kegle.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.