1 Tessalonicenses 2
Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs ARA
1 Ḻe'e, lježto' ka', nnézkzelele žin che Dios da' benton' katen' wzóaḻento' ḻe'e bi goken dáche'ze.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Nnézlele kan gok cheto' ḻo yež Filipos, kan wẕáka'to', na' bengak benne' ka' neto' ẕia. Naž katen' bḻa'to' gan zoale ḻe'e gokto' wechóg ḻaže' dan' wzoaḻen Dios chežo neto', na' bzenlto' ḻe'e diža' chawen' da' bde Dios ḻo na'to'. Ki bento' ḻa'kze benne' wláž chele ka' bží'igake' che x̱tíža'to'.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Katen' bzenlto' ḻe'e x̱tiža' Dios, bchaḻjto', kege dan' nchíx̱elto', na' kege dan' gónelto' si'to' bi da' den chele, na' bi ben ḻáže'lto' ḻe'e.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Dan' žx̱en ḻaže' Dios neto', bdie' ḻo na'to' wchaḻjto' diža' chawe' chien', na' kíte'ze ẕchaḻjton'. Bi benton' nich chaz ḻáže'gak benách ka' da' žonto' san nich chaz ḻažen' Dios, Bennen' ẕchi'a ḻaže'e da' yo'on yichj ḻáẕdo'žo.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Nnézkzelele batkle bcháḻjḻento' ḻe'e da' wká'n ẕenen ḻe'e, na' bi bebéj chawe' kwinto' kan žon no benne' žénele' si'e da' de chele. Nnézkzele Dios naken ki.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Bi wdiljto' yeḻa' ẕen da' naken che yežlyó nga, dan' wka'nle ḻe'e neto', na' kege da' wka'ngak benách ka' neto'. Ḻa'kze nzi' ḻo na'to' ye'to' ḻe'e bi da' gonle dan' nakto' wbás ka' bseḻa' Benne' Criston',
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 wzóaḻento' ḻe'e ḻo yeḻa' ži'i ḻaže', na' bento' kan žongak x̱na'gak bi' že'ndo' ka', no'le ka' žape chí'igake' ḻégakbe' ḻo yeḻa' ži'i ḻaže'.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ka' goken, bží'iḻe'elto' ḻe'e, na' zejte gónelto' wdeto' ḻo na'le, kégeze diža' chawen' che Dios, san yeláte'ze bi goken wdekzto' ḻo na'le yeḻa' nban cheto', dan' nží'iḻe'elto' ḻe'e.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Žejsá' ḻáže'le, lježto' ka', kan goken katen' bzenlto' ḻe'e diža' chawen' che Dios, kan béntezto' žin zede, na' ḻawe' ža, na' yele bento' žin nich bi wsaka' zi'to' nitole ḻe'e.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ḻe'e, lježto' ka' žejḻe'le che Benne' Criston', gak wzóa lile ḻe'e kan bento', na' nnézkzele Dios kan wdáḻento' ḻe'e dot kan žaz ḻaže' Dios, na' dot cháwe'do', na' kan bi gak nitó benne' nnie' chen.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ḻezka' nnézlele kan bento' kan žon to x̱a x̱kwide' ka' chegak ẕi'ne' ka', bcháḻjḻento' ḻe'e, na' ben chochto' ḻe'e to tole.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Bsa'to' ḻáže'le gonle kan žaḻa' gon no benne' nake' che Dios. Ḻekze' bḻiže' ḻe'e nich gak chazle gan ẕnna bi'e Ḻe' ḻo baní' chie'.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Che ḻen ḻezka' žé'tezto' Dios: “Žóx̱keno'.” Ki žonto' dan' wẕí' ḻo na'le x̱tiža' Dios da' bénlele, dan' bzenlto' ḻe'e. Wẕí' ḻo na'len, kege ka x̱tiža' benachze, san kan da' li naken, x̱tiža' Dios naken. X̱tiže'e na' žonen žin ḻo yichj ḻáẕdo'le ḻe'e, ḻe'e na' žejḻe'le che Benne' Criston'.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Ḻe'e, lježto' ka', žaken chele kan žaken chegak benách ka' che Dios, benne' ka' zej nake' che Jesús, Benne' Criston', na' nníta'gake' gan nbab Judea. Ki naken dan' ba wẕáka'ḻe'ele ḻo na'gak benách wláž chele ka', tḻebe kan wẕáka'gake' ḻégake' ḻo na'gak benách wláž chégake' ka', benne' ka' zej nake' benne' judío ka'.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Benne' judío ka' bétgake' X̱anžo Jesusen', na' ḻezka' bétgake' benne' ka' bcháḻjgake' ḻo wláz Dios. Ḻezka' belbía ḻáže'gake', na' blággake' neto'. Bi žóngake' da' žaz ḻaže' Dios, dan' bi ẕḻé'egekle' chawe' yógo'te benách zi'to' ka'.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ḻezka' žséjwgake' x̱nezto' neto', nich bi wcháḻjḻento' benách zi'to' ka', benne' ka' bi zej nbábḻene' ḻégake'. Ki žóngake' dan' ẕcháḻjḻento' ḻégake' nich yelágake'. Ki žaken, ẕzántezgake' doḻa' ka' da' zej nbage'e, na' ba zej nbage'e ẕia da' gonen ga chog Dios chégake' kwia yí'gake'.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Na'a, lježto' ka', žak nyache' ḻáže'to' kan žaken che to benne' wzebe dan' ben byene soato' zi'to' gan zoale ḻe'e to chi'ido', san ḻa'kze bi ẕḻe'elto' ḻe'e, bi na' gaḻ ḻáže'to' ḻe'e. Che ḻen, žéneželto' yeḻe'elto' ḻe'e, dan' žak ḻáže'ḻe'eto' gonton'.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Che ḻen ḻezka' gónelto' yidto' gan zoale, na' neda', Pablo, da' li be' ḻaža'a yida' ga na' chope chonne chi'i, san bsejw da' x̱iwe' x̱nezto'.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 ¿Biẕkze da' žonen ga žx̱en ḻáže'to', o da' žon ga žebelto', o da' chawe' da' žaḻa' gapto', da' yebéḻenlto' ḻaw X̱anžo Jesús, Benne' Criston', katen' yeḻé'e? ¿Kege ḻe'ekze na'?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Ḻe'ekze nakle da' žonen ga žak cheto' yeḻa' ba nez ẕen, na' da' žonen ga žebelto'.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.