Romanos 4

ztp (ZTP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ¿Cho kwan gab naꞌ? ¿Cho kwan mbli Abraham gan lo yalnaban chanꞌ xaꞌ, xaꞌ gox lonꞌ ngo pola?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Tak tez mbyanꞌ Abraham xaꞌ galꞌ por re jwanꞌ mbli xaꞌ, ngeno Abraham kwan xyalꞌno xaꞌ, per na'akta xya'lno xa'y lo Dios.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Tak ¿Cho kwan nchab lo xkiꞌs Dios? “Abraham mblipa lazoꞌ xaꞌ Dios jwanꞌ nasa mblilal Dios xaꞌ ti xaꞌ galꞌ.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Mbay, ti men jwanꞌ mke sinꞌ, tmi jwanꞌ nchax ka xaꞌ, nakte jwanꞌ ngetela's men lo xaꞌ, che'la mbli xaꞌ gana.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Mbay, tez nzo xa' ndli lazon' Dios, Xa' jwan' ngo'to nambi men nzob xken', Dios ndyen kwent jwan' na xaga thi men gal' nak.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Noga David mdej xaꞌ yalwen toz jwanꞌ ndaꞌ Dios senꞌ ndlilal Dios men ti men galꞌ, te'nyega ngenkwan ndli men sa nzal' mena,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 nchab xa':
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Nabeꞌz toz nda re men jwanꞌ mto'n Dios reta xken naꞌ.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿Mbay yalnabez re' cho benꞌta re xaꞌ nge be' lad na' kayaꞌy o no re xaꞌ naꞌngenta be' lad na'y? Tak nchab naꞌ, Abraham mbli lazo' xa' Dios jwanꞌ nasa mblilal Dios xaꞌ ti xaꞌ galꞌ.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Mbay ¿Pol mbli Dios sa mbyanꞌ Abraham xaꞌ galꞌ? ¿Cho senꞌ mdobla be' lad xa'y o lo senꞌ tera tyob be' lad xaꞌy? Leꞌy ngok lo senꞌ tera tyob be' xaꞌ.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Nde xisla zyaraꞌ mdob be' lad Abraham ten' nak lad men biba, sa jwanꞌna nak ti beꞌ ndloꞌ mkayaꞌ Dios Abraham xaja ti xaꞌ galꞌ lo mblipa lazoꞌ Abraham Dios. Jwanꞌ nasa Abraham ngok xud re xaꞌ jwanꞌ benꞌta ndlipa lazoꞌ xaꞌ Dios tenye nandobta be' lad xa' nde Dios nkayaꞌ re men ya xaja men galꞌ.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Nde noga nak Abraham xud re xaꞌ jwan mdobla be' lad naꞌ tenꞌ nak lad men biꞌba nde re xaꞌ ya noga mbli lazoꞌ xaꞌ Dios ta xa mbli lazoꞌ xud naꞌ Abraham Dios lo tera' tyob be' lad Abraham.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Le' Dios, mke' yek Xaꞌ lo Abraham nde lo re men jwanꞌ nde lo bin Abraham sa tayaꞌ Dios dib nax izyo kaya' xa', nde naꞌnakte tak mxoꞌbyek Abraham ley, cheꞌla lo mblipa lazoꞌ Abraham Dios sa mkayaꞌ Dios Abraham xaga men galꞌ.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Tak tez benꞌta re men jwanꞌ nxoꞌbyek ley men yata kayaꞌ jwanꞌ taꞌ Dios, zyasa leꞌ jwanꞌ ndlipa lazoꞌ men Dios ngen cho sinꞌ liy nde mbroꞌtal jwanꞌ mkeꞌyek Dios.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Tak ley ndenoy yalnayiꞌ, nde tenꞌ naꞌngenta ley tagaꞌ ngenta yalke.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Jwanꞌ nasa, leꞌ jwanꞌ mkeꞌyek Dios mdaꞌ Dios lo Abraham, tatka ntaka lo reta men jwanꞌ nde lo bin Abraham, ngoka ti jwanꞌ mdalaꞌs Dios lo xaꞌ lo ndlipa lazoꞌ xaꞌ Dios. Nde naꞌnakte benꞌta lo re men nxobyek ley, noga naka lo reta men jwanꞌ ndli lazonꞌ Dios, ta xa Abraham mbli lazo' xa' Dios, jwanꞌ nasa Abraham nak xud reta naꞌ,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 (jwanꞌ xa nchabka lo Xkiꞌs Dios: “Mblilal na lu xud reta men.” Dios jwanꞌ mblipa lazoꞌ Abraham Xa' jwan' ndaꞌ yalnaban lo reta men nguj, nde ndli Xa' ncho re jwanꞌ naꞌngenta, xajka jwan' nzola ba.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Nde mbli lazo' Abraham, tenye naꞌnyada ak jwanꞌ nchab Dios, yalal xa' xud brotoz tir men, ta xa nchab Dios lo xa': “Bro toz tir men ya'r lo bin la.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham, naꞌndlayoda lazoꞌ xaꞌ lo jwanꞌ ndli lazoꞌ xaꞌ tenye mer nzola xaꞌ tib ayoꞌ linꞌ, Abraham kon Sar ndenꞌla xaꞌ gaj xaꞌ nde tenye ngox toz la xaꞌ nde Sar xa' nij xa' par keno xaꞌ xinꞌ xaꞌ.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Per naꞌndlayoda xgab Abraham nekla ngak rop xgab xaꞌ lo jwanꞌ mkeꞌyek Dios lo xaꞌ, cheꞌla ngone lazoꞌ xaꞌ lo jwanꞌ ndlipa lazoꞌ xaꞌ. Nde mbli naro xaꞌ le Dios,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 thiptane mtob xaꞌ xgab xaꞌ leꞌ Dios ngeno yalne sa li Dios re jwanꞌ mkeꞌyek Dios lo xaꞌ.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Jwanꞌ nasa mblilal Dios xaꞌ xa' galꞌ lo mbli lazoꞌ xa' Dios.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Nde senꞌ nchab xkiꞌs Dios, mblilal Dios Abraham xaꞌ galꞌ, naꞌnakte benꞌta Abraham,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 noga naꞌ ngeteja. jwan' re' nak lo re na' jwan' ta ndli lazo'n Xa', Xa' mblo'xban Jesus xij re men nguj,
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Xaꞌ jwanꞌ mdayaꞌ yalnaban chanꞌ Xaꞌ sa nguj Xaꞌ por xken reta naꞌ nde mbroꞌxban Xaꞌ sa mbyanꞌ naꞌ men galꞌ lo Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.