Tiago 3

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, cutu guntëz zian cuinliꞌ nup tuꞌsëdi bunách, le chnö́ziczliꞌ ziꞌtër cuequi xbeynëꞌ rëꞌu Dios, nulruꞌ rusë́diruꞌ bunách.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Yúguꞌtëruꞌ runruꞌ zian le rchixi rníguiruꞌ. Chquiꞌ cutu rchixi rnignëꞌ bönniꞌ ca nac didzaꞌ ruꞌë, bönniꞌ ni naquëꞌ gdu tsahuiꞌ, len rac gna beꞌi cuinëꞌ ca nac yúguꞌtë le runëꞌ.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Catiꞌ rguꞌruꞌ guia rúꞌacbaꞌ böaꞌ quië gunruꞌ ga lunbaꞌ ca rë́ꞌniruꞌ, rac gna béꞌiruꞌ lecbaꞌ gdutë ca tunbaꞌ.
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Gul‑yú caꞌ ca rac quegac barco. Zal‑laꞌ zxöntër nac barco len szxöni reycj böꞌ ruzéaj lei, cuídiꞌdauꞌz nac nëꞌi xyagui barco naꞌ le ruzéycj rudxíꞌi barco quië tseaj gátiꞌtëz ga guëꞌnnëꞌ bönniꞌ rusë́ꞌë lei.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 Lëzcaꞌ cni nac lúdxiꞌruꞌ. Zal‑laꞌ cuídiꞌtër nac, ziantër le rna lúdxiꞌruꞌ naꞌ. Gul‑yutscaꞌ ca run guiꞌ. Zal‑laꞌ guiꞌdauꞌz rbibruꞌ, guiꞌa sib huayegui.
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 Lëzcaꞌ nac ca tu guiꞌ lúdxiꞌruꞌ naꞌ. Yúguꞌtë le cunác rac yödzlyú ni rna lúdxiꞌruꞌ, len le dzag gdu ca nayáꞌ nabinruꞌ lúdxiꞌruꞌ naꞌ, qui lë ni naꞌ run ga rac xöhuiꞌ gdutë le nacruꞌ. Rbequi guiꞌ le rna lúdxiꞌruꞌ, le ruzeguiꞌ rëꞌu ca nac yúguꞌtë le runruꞌ, atiꞌ le rna cni lúdxiꞌruꞌ naꞌ, nac qui, tsca chnaguél‑laꞌtë guiꞌ le nabequi tuꞌ xöhuiꞌ.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Yúguꞌtëbaꞌ böaꞌ guixiꞌ taꞌdabaꞌ luyú, len yuguꞌ böaꞌ zoa xilcbaꞌ, len yuguꞌ böaꞌ taꞌyj lëꞌbaꞌ lyu, lencaꞌ yúguꞌtëbaꞌ böaꞌ dzöꞌbaꞌ lu nis zxön, huac laꞌná beꞌi lecbaꞌ bunách luyú ni,
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 san nutu nu bönniꞌ gac gna béꞌinëꞌ ludxëꞌë, le rna lúdxiꞌruꞌ le cunác len cutu gac nu uzagaꞌ xnözi, atiꞌ ziantër le rna lúdxiꞌruꞌ le nac ca tu le nachë́ꞌ yöl‑laꞌ gut.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 Len laꞌ lúdxiꞌruꞌ naꞌz rulídz tsáhuiꞌruꞌ‑nëꞌ Dios Xuz, len rulídz ditjcruꞌ‑nëꞌ caꞌ bönniꞌ, bönniꞌ naꞌ benëꞌ lequëꞌ Dios ca nacczëꞌ Lëꞌ.
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Cni nac, len laꞌ rúꞌazruꞌ naꞌ rulídz tsáhuiꞌruꞌ bunách len rulídz ditjruꞌ bunách. Böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, cutu ral‑laꞌ gac cni.
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 Cutu caꞌ taꞌlén nis ziziáꞌ len nis zönaꞌ laꞌ tuz ga taꞌlén.
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 Böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, cutu gac cuia le rbia yag olivo tu lu yag higo, len lëzcaꞌ cni, cutu gac cuia le rbia yag higo naꞌ tu lu lba uva. Lëzcaꞌ cni, nitú ga rlen nis cutu gac laꞌlén nis zönaꞌ len nis ziziáꞌ.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Chquiꞌ zoëꞌ ladjliꞌ bönniꞌ raquëꞌ szxöni len réjniꞌtsquinëꞌ, lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ queëꞌ ral‑laꞌ uluꞌë naquëꞌ cni niꞌa qui le nac dxiꞌa runëꞌ.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Naꞌa, chquiꞌ ruzxéꞌiliꞌ lzaꞌliꞌ len runliꞌ dxin quië laꞌgúꞌu lbiꞌiliꞌ yöl‑laꞌ ba bunách, cutu ral‑laꞌ gun ba zxön cuinliꞌ ca nac yöl‑laꞌ rejniꞌi queëliꞌ. Nu run cni rziꞌ yëꞌ, len rdáꞌbagaꞌ le nac gdutë li.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Yöl‑laꞌ rejniꞌi cni cutu nac le runödzjëꞌ Dios, san qui yödzlyú ni nac, len qui bunách yödzlyú ni, len qui tuꞌ xöhuiꞌ.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Bönniꞌ tuꞌzxéꞌinëꞌ lzaꞌquëꞌ len tëꞌnnëꞌ laꞌgúꞌu lequëꞌ yöl‑laꞌ ba bunách, lëzcaꞌ taꞌdíl‑l didzëꞌë len tunëꞌ yúguꞌtë le cunác.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Bönniꞌ napquëꞌ yöl‑laꞌ rejniꞌi naꞌ runödzjëꞌ Dios:
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Nup tuiꞌ ládxiꞌgac laꞌbequi dxi le rac, taꞌbö́z dxíꞌadauꞌ, quië gac caꞌ dxiꞌa gdutë le nacgac.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.