Romanos 7
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Bö́chaꞌadauꞌ, nul‑liꞌ núnbëꞌliꞌ zxba queëꞌ Dios. Nö́ziczliꞌ rna beꞌi bönniꞌ zxba naꞌ tsal ni zoëꞌ nabanëꞌ.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Lëzcaꞌ cni yuꞌunu lu nëꞌë bönniꞌ queënu ngul nutság náꞌlennu‑nëꞌ bönniꞌ tsal ni zoëꞌ nabanëꞌ bönniꞌ queënu naꞌ ca rna bëꞌ zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ, san chquiꞌ chnatiëꞌ, nurujnu lu naꞌ zxba naꞌ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Cni nac, tsal ni zoëꞌ nabanëꞌ bönniꞌ queënu, chquiꞌ utság náꞌlennu‑nëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ, gunnu dul‑laꞌ le rguitsj zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ, san chquiꞌ chnatiëꞌ bönniꞌ queënu naꞌ, nurujnu lu naꞌ zxba naꞌ, atiꞌ naꞌa, chquiꞌ utság náꞌlennu‑nëꞌ bönniꞌ yubl, cutu gunnu dul‑laꞌ le rguitsj zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Lëzcaꞌ cni rac queëliꞌ, böchaꞌa. Le dzagliꞌ Cristo chnatczliꞌ lbiꞌiliꞌ quië cutur gna beꞌi lbiꞌiliꞌ le rna bëꞌ zxba, quië gáquiliꞌ qui Nu yubl. Naꞌa chnáquiliꞌ queëꞌ Cristo, Nu naꞌ bubán lu yöl‑laꞌ gut. Cni nac, quië gac gunruꞌ le rdzag ladxëꞌë Dios.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Tsal niꞌ gyuꞌruꞌ lu naꞌ yöl‑laꞌ bunáchz queëruꞌ, le rna bëꞌ zxba naꞌ ben ga glac bëꞌ le gzë ládxiꞌruꞌ le cunác, le glun dxin lu gdu ca nayáꞌ nabinruꞌ quië lun ga gatruꞌ.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Naꞌa nularuꞌ lu naꞌ zxba naꞌ le natczruꞌ tsca nac le rna bëꞌ zxba naꞌ gna beꞌi rëꞌu ziꞌal. Cni nac quië gac gunruꞌ xchinëꞌ Dios lu yöl‑laꞌ naꞌbán cub le runnëꞌ queëruꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, len clëg gunruꞌ xchinëꞌ lu lë naꞌ chnac gul, le nac zxba queëꞌ.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 ¿Bizxa caz gnaruꞌ naꞌa? ¿Naruꞌ runtsa ga runaꞌ dul‑laꞌ zxba queëꞌ Dios? Cutu caꞌ run cni, san laꞌnaruꞌ cu buzejniꞌi nedaꞌ le rna bëꞌ zxba naꞌ cutu gnözdaꞌ nac dul‑laꞌ le runaꞌ. Laꞌnaruꞌ cuzóa lu zxba le rna: “Cutu së ladxuꞌu le dë qui lzaꞌu”, cutu gnözdaꞌ nac dul‑laꞌ yöl‑laꞌ rzë ladxiꞌ le dë qui lzaꞌa.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Catiꞌ bdxin quiaꞌ zxba naꞌ, guc bëꞌ le nac dul‑laꞌ naꞌ run dxin lu gdu ca nayáꞌ nabanaꞌ, atiꞌ ben ga gúquibeꞌidaꞌ rzë ladxaꞌa yúguꞌtë le cunác. Ga cutu rdxini zxba naꞌ, cutu nac bëꞌ le nac dul‑laꞌ.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Dza niꞌtë, zíꞌatël ga bdxin quiaꞌ zxba queëꞌ Dios, niꞌ ráquidaꞌ zoaꞌ nabanaꞌ, san catiꞌ bdxin quiaꞌ zxba naꞌ, gúquibeꞌidaꞌ nabagaꞌa dul‑laꞌ len chnatczaꞌ.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Dios gna bëꞌë zxba naꞌ quië gun ga gataꞌ queëruꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán, san ben ga gúquibeꞌidaꞌ chnatczaꞌ.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Guc bëꞌ nazíꞌ yéꞌidaꞌ ca nac dul‑laꞌ, le ben zxba naꞌ ga gúquibeꞌidaꞌ nabagaꞌa dul‑laꞌ len ral‑laꞌ gatiaꞌ.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Qui lë ni naꞌ, laꞌy nac zxba queëꞌ Dios, atiꞌ laꞌy len tsahuiꞌ len dxiꞌa nac le gna bëꞌë.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 ¿Naruꞌ bentsa ga bdxin quiaꞌ yöl‑laꞌ gut lë naꞌ nac dxiꞌa? Cutu caꞌ nac caꞌ, san le nac dul‑laꞌ bugún dxin lë naꞌ nac dxiꞌa len ben ga gúquibeꞌidaꞌ chnatczaꞌ quië gac bëꞌ nac dul‑laꞌ le runaꞌ. Cni guc, quië gac bëꞌ niꞌa qui zxba naꞌ nactër xöhuiꞌ yúguꞌtë le nac dul‑laꞌ.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Nö́ziruꞌ bennëꞌ queëruꞌ zxba naꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, san nedaꞌ nacaꞌ bunáchz len yuꞌa lu naꞌ dul‑laꞌ ca bönniꞌ nadaꞌu qui.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Naꞌa, le runaꞌ cutu réjniꞌdaꞌ. Rëꞌndaꞌ gunaꞌ ca rna bëꞌ zxba naꞌ, san cutu runaꞌ lë naꞌ rëꞌndaꞌ gunaꞌ. Le nac dul‑laꞌ le curléꞌidaꞌ dxiꞌa, lë naꞌ runaꞌ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Runaꞌ dul‑laꞌ zal‑laꞌ cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ dul‑laꞌ naꞌ, le rusëdi nedaꞌ zxba naꞌ nac le cunác dxiꞌa. Qui lë ni naꞌ nac bëꞌtsca nac dxiꞌa le rna bëꞌ zxba naꞌ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Cni nac, clëg nedaꞌz runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ, san dul‑laꞌ naꞌ dzag nedaꞌ run ga runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Nözdaꞌ cutu zoalen nedaꞌ le nac dxiꞌa, o huac gniaꞌ, lë naꞌ nac dxiꞌa cutu zoalen le nac yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ. Rëꞌndaꞌ gunaꞌ le nac dxiꞌa, san laꞌ nedaꞌz cutu gac gunaꞌ lë naꞌ nac dxiꞌa.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Cutu runaꞌ le nac dxiꞌa le rëꞌndaꞌ gunaꞌ, san rúnteczaꞌ le cunác le cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ, clëg nédaꞌczaꞌ runaꞌ lei, san dul‑laꞌ naꞌ dzag nedaꞌ run ga runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Cni nac le rac queëruꞌ yúguꞌtëruꞌ. Catiꞌ rë́ꞌniruꞌ gunruꞌ le nac dxiꞌa, dzag rëꞌu le run ga runruꞌ le cunác.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Lu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ rdzag ladxaꞌa zxba queëꞌ Dios
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 san ráquibeꞌidaꞌ dzag gdu ca nayáꞌ nabanaꞌ le rna beꞌi nedaꞌ, atiꞌ lë ni rdáꞌbagaꞌ zxba queëꞌ Dios yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ. Lë naꞌ dzag gdu ca nayáꞌ nabanaꞌ run ga runaꞌ dul‑laꞌ.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Bicaꞌ bayechiꞌ nedaꞌ. ¿Nuzxa caz gac uslá nedaꞌ lu yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ le run ga runaꞌ dul‑laꞌ?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Xclenëꞌ Dios, chnularuꞌ naꞌa niꞌa qui le benëꞌ Xanruꞌ Jesucristo. Qui lë ni naꞌ, tsca nac le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ runaꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, zal‑laꞌ yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ run ga rëꞌndaꞌ gunaꞌ dul‑laꞌ.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.