Romanos 7
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Bö́chaꞌadauꞌ, nul‑liꞌ núnbëꞌliꞌ zxba queëꞌ Dios. Nö́ziczliꞌ rna beꞌi bönniꞌ zxba naꞌ tsal ni zoëꞌ nabanëꞌ.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Lëzcaꞌ cni yuꞌunu lu nëꞌë bönniꞌ queënu ngul nutság náꞌlennu‑nëꞌ bönniꞌ tsal ni zoëꞌ nabanëꞌ bönniꞌ queënu naꞌ ca rna bëꞌ zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ, san chquiꞌ chnatiëꞌ, nurujnu lu naꞌ zxba naꞌ.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Cni nac, tsal ni zoëꞌ nabanëꞌ bönniꞌ queënu, chquiꞌ utság náꞌlennu‑nëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ, gunnu dul‑laꞌ le rguitsj zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ, san chquiꞌ chnatiëꞌ bönniꞌ queënu naꞌ, nurujnu lu naꞌ zxba naꞌ, atiꞌ naꞌa, chquiꞌ utság náꞌlennu‑nëꞌ bönniꞌ yubl, cutu gunnu dul‑laꞌ le rguitsj zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Lëzcaꞌ cni rac queëliꞌ, böchaꞌa. Le dzagliꞌ Cristo chnatczliꞌ lbiꞌiliꞌ quië cutur gna beꞌi lbiꞌiliꞌ le rna bëꞌ zxba, quië gáquiliꞌ qui Nu yubl. Naꞌa chnáquiliꞌ queëꞌ Cristo, Nu naꞌ bubán lu yöl‑laꞌ gut. Cni nac, quië gac gunruꞌ le rdzag ladxëꞌë Dios.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Tsal niꞌ gyuꞌruꞌ lu naꞌ yöl‑laꞌ bunáchz queëruꞌ, le rna bëꞌ zxba naꞌ ben ga glac bëꞌ le gzë ládxiꞌruꞌ le cunác, le glun dxin lu gdu ca nayáꞌ nabinruꞌ quië lun ga gatruꞌ.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Naꞌa nularuꞌ lu naꞌ zxba naꞌ le natczruꞌ tsca nac le rna bëꞌ zxba naꞌ gna beꞌi rëꞌu ziꞌal. Cni nac quië gac gunruꞌ xchinëꞌ Dios lu yöl‑laꞌ naꞌbán cub le runnëꞌ queëruꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, len clëg gunruꞌ xchinëꞌ lu lë naꞌ chnac gul, le nac zxba queëꞌ.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 ¿Bizxa caz gnaruꞌ naꞌa? ¿Naruꞌ runtsa ga runaꞌ dul‑laꞌ zxba queëꞌ Dios? Cutu caꞌ run cni, san laꞌnaruꞌ cu buzejniꞌi nedaꞌ le rna bëꞌ zxba naꞌ cutu gnözdaꞌ nac dul‑laꞌ le runaꞌ. Laꞌnaruꞌ cuzóa lu zxba le rna: “Cutu së ladxuꞌu le dë qui lzaꞌu”, cutu gnözdaꞌ nac dul‑laꞌ yöl‑laꞌ rzë ladxiꞌ le dë qui lzaꞌa.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Catiꞌ bdxin quiaꞌ zxba naꞌ, guc bëꞌ le nac dul‑laꞌ naꞌ run dxin lu gdu ca nayáꞌ nabanaꞌ, atiꞌ ben ga gúquibeꞌidaꞌ rzë ladxaꞌa yúguꞌtë le cunác. Ga cutu rdxini zxba naꞌ, cutu nac bëꞌ le nac dul‑laꞌ.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Dza niꞌtë, zíꞌatël ga bdxin quiaꞌ zxba queëꞌ Dios, niꞌ ráquidaꞌ zoaꞌ nabanaꞌ, san catiꞌ bdxin quiaꞌ zxba naꞌ, gúquibeꞌidaꞌ nabagaꞌa dul‑laꞌ len chnatczaꞌ.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Dios gna bëꞌë zxba naꞌ quië gun ga gataꞌ queëruꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán, san ben ga gúquibeꞌidaꞌ chnatczaꞌ.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Guc bëꞌ nazíꞌ yéꞌidaꞌ ca nac dul‑laꞌ, le ben zxba naꞌ ga gúquibeꞌidaꞌ nabagaꞌa dul‑laꞌ len ral‑laꞌ gatiaꞌ.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Qui lë ni naꞌ, laꞌy nac zxba queëꞌ Dios, atiꞌ laꞌy len tsahuiꞌ len dxiꞌa nac le gna bëꞌë.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 ¿Naruꞌ bentsa ga bdxin quiaꞌ yöl‑laꞌ gut lë naꞌ nac dxiꞌa? Cutu caꞌ nac caꞌ, san le nac dul‑laꞌ bugún dxin lë naꞌ nac dxiꞌa len ben ga gúquibeꞌidaꞌ chnatczaꞌ quië gac bëꞌ nac dul‑laꞌ le runaꞌ. Cni guc, quië gac bëꞌ niꞌa qui zxba naꞌ nactër xöhuiꞌ yúguꞌtë le nac dul‑laꞌ.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Nö́ziruꞌ bennëꞌ queëruꞌ zxba naꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, san nedaꞌ nacaꞌ bunáchz len yuꞌa lu naꞌ dul‑laꞌ ca bönniꞌ nadaꞌu qui.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Naꞌa, le runaꞌ cutu réjniꞌdaꞌ. Rëꞌndaꞌ gunaꞌ ca rna bëꞌ zxba naꞌ, san cutu runaꞌ lë naꞌ rëꞌndaꞌ gunaꞌ. Le nac dul‑laꞌ le curléꞌidaꞌ dxiꞌa, lë naꞌ runaꞌ.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Runaꞌ dul‑laꞌ zal‑laꞌ cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ dul‑laꞌ naꞌ, le rusëdi nedaꞌ zxba naꞌ nac le cunác dxiꞌa. Qui lë ni naꞌ nac bëꞌtsca nac dxiꞌa le rna bëꞌ zxba naꞌ.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Cni nac, clëg nedaꞌz runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ, san dul‑laꞌ naꞌ dzag nedaꞌ run ga runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Nözdaꞌ cutu zoalen nedaꞌ le nac dxiꞌa, o huac gniaꞌ, lë naꞌ nac dxiꞌa cutu zoalen le nac yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ. Rëꞌndaꞌ gunaꞌ le nac dxiꞌa, san laꞌ nedaꞌz cutu gac gunaꞌ lë naꞌ nac dxiꞌa.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Cutu runaꞌ le nac dxiꞌa le rëꞌndaꞌ gunaꞌ, san rúnteczaꞌ le cunác le cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ, clëg nédaꞌczaꞌ runaꞌ lei, san dul‑laꞌ naꞌ dzag nedaꞌ run ga runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Cni nac le rac queëruꞌ yúguꞌtëruꞌ. Catiꞌ rë́ꞌniruꞌ gunruꞌ le nac dxiꞌa, dzag rëꞌu le run ga runruꞌ le cunác.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Lu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ rdzag ladxaꞌa zxba queëꞌ Dios
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 san ráquibeꞌidaꞌ dzag gdu ca nayáꞌ nabanaꞌ le rna beꞌi nedaꞌ, atiꞌ lë ni rdáꞌbagaꞌ zxba queëꞌ Dios yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ. Lë naꞌ dzag gdu ca nayáꞌ nabanaꞌ run ga runaꞌ dul‑laꞌ.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Bicaꞌ bayechiꞌ nedaꞌ. ¿Nuzxa caz gac uslá nedaꞌ lu yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ le run ga runaꞌ dul‑laꞌ?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Xclenëꞌ Dios, chnularuꞌ naꞌa niꞌa qui le benëꞌ Xanruꞌ Jesucristo. Qui lë ni naꞌ, tsca nac le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ runaꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, zal‑laꞌ yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ run ga rëꞌndaꞌ gunaꞌ dul‑laꞌ.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.