Romanos 7
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Bö́chaꞌadauꞌ, nul‑liꞌ núnbëꞌliꞌ zxba queëꞌ Dios. Nö́ziczliꞌ rna beꞌi bönniꞌ zxba naꞌ tsal ni zoëꞌ nabanëꞌ.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Lëzcaꞌ cni yuꞌunu lu nëꞌë bönniꞌ queënu ngul nutság náꞌlennu‑nëꞌ bönniꞌ tsal ni zoëꞌ nabanëꞌ bönniꞌ queënu naꞌ ca rna bëꞌ zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ, san chquiꞌ chnatiëꞌ, nurujnu lu naꞌ zxba naꞌ.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Cni nac, tsal ni zoëꞌ nabanëꞌ bönniꞌ queënu, chquiꞌ utság náꞌlennu‑nëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ, gunnu dul‑laꞌ le rguitsj zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ, san chquiꞌ chnatiëꞌ bönniꞌ queënu naꞌ, nurujnu lu naꞌ zxba naꞌ, atiꞌ naꞌa, chquiꞌ utság náꞌlennu‑nëꞌ bönniꞌ yubl, cutu gunnu dul‑laꞌ le rguitsj zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Lëzcaꞌ cni rac queëliꞌ, böchaꞌa. Le dzagliꞌ Cristo chnatczliꞌ lbiꞌiliꞌ quië cutur gna beꞌi lbiꞌiliꞌ le rna bëꞌ zxba, quië gáquiliꞌ qui Nu yubl. Naꞌa chnáquiliꞌ queëꞌ Cristo, Nu naꞌ bubán lu yöl‑laꞌ gut. Cni nac, quië gac gunruꞌ le rdzag ladxëꞌë Dios.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Tsal niꞌ gyuꞌruꞌ lu naꞌ yöl‑laꞌ bunáchz queëruꞌ, le rna bëꞌ zxba naꞌ ben ga glac bëꞌ le gzë ládxiꞌruꞌ le cunác, le glun dxin lu gdu ca nayáꞌ nabinruꞌ quië lun ga gatruꞌ.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Naꞌa nularuꞌ lu naꞌ zxba naꞌ le natczruꞌ tsca nac le rna bëꞌ zxba naꞌ gna beꞌi rëꞌu ziꞌal. Cni nac quië gac gunruꞌ xchinëꞌ Dios lu yöl‑laꞌ naꞌbán cub le runnëꞌ queëruꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, len clëg gunruꞌ xchinëꞌ lu lë naꞌ chnac gul, le nac zxba queëꞌ.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 ¿Bizxa caz gnaruꞌ naꞌa? ¿Naruꞌ runtsa ga runaꞌ dul‑laꞌ zxba queëꞌ Dios? Cutu caꞌ run cni, san laꞌnaruꞌ cu buzejniꞌi nedaꞌ le rna bëꞌ zxba naꞌ cutu gnözdaꞌ nac dul‑laꞌ le runaꞌ. Laꞌnaruꞌ cuzóa lu zxba le rna: “Cutu së ladxuꞌu le dë qui lzaꞌu”, cutu gnözdaꞌ nac dul‑laꞌ yöl‑laꞌ rzë ladxiꞌ le dë qui lzaꞌa.
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Catiꞌ bdxin quiaꞌ zxba naꞌ, guc bëꞌ le nac dul‑laꞌ naꞌ run dxin lu gdu ca nayáꞌ nabanaꞌ, atiꞌ ben ga gúquibeꞌidaꞌ rzë ladxaꞌa yúguꞌtë le cunác. Ga cutu rdxini zxba naꞌ, cutu nac bëꞌ le nac dul‑laꞌ.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Dza niꞌtë, zíꞌatël ga bdxin quiaꞌ zxba queëꞌ Dios, niꞌ ráquidaꞌ zoaꞌ nabanaꞌ, san catiꞌ bdxin quiaꞌ zxba naꞌ, gúquibeꞌidaꞌ nabagaꞌa dul‑laꞌ len chnatczaꞌ.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 Dios gna bëꞌë zxba naꞌ quië gun ga gataꞌ queëruꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán, san ben ga gúquibeꞌidaꞌ chnatczaꞌ.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Guc bëꞌ nazíꞌ yéꞌidaꞌ ca nac dul‑laꞌ, le ben zxba naꞌ ga gúquibeꞌidaꞌ nabagaꞌa dul‑laꞌ len ral‑laꞌ gatiaꞌ.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Qui lë ni naꞌ, laꞌy nac zxba queëꞌ Dios, atiꞌ laꞌy len tsahuiꞌ len dxiꞌa nac le gna bëꞌë.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 ¿Naruꞌ bentsa ga bdxin quiaꞌ yöl‑laꞌ gut lë naꞌ nac dxiꞌa? Cutu caꞌ nac caꞌ, san le nac dul‑laꞌ bugún dxin lë naꞌ nac dxiꞌa len ben ga gúquibeꞌidaꞌ chnatczaꞌ quië gac bëꞌ nac dul‑laꞌ le runaꞌ. Cni guc, quië gac bëꞌ niꞌa qui zxba naꞌ nactër xöhuiꞌ yúguꞌtë le nac dul‑laꞌ.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Nö́ziruꞌ bennëꞌ queëruꞌ zxba naꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, san nedaꞌ nacaꞌ bunáchz len yuꞌa lu naꞌ dul‑laꞌ ca bönniꞌ nadaꞌu qui.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Naꞌa, le runaꞌ cutu réjniꞌdaꞌ. Rëꞌndaꞌ gunaꞌ ca rna bëꞌ zxba naꞌ, san cutu runaꞌ lë naꞌ rëꞌndaꞌ gunaꞌ. Le nac dul‑laꞌ le curléꞌidaꞌ dxiꞌa, lë naꞌ runaꞌ.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Runaꞌ dul‑laꞌ zal‑laꞌ cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ dul‑laꞌ naꞌ, le rusëdi nedaꞌ zxba naꞌ nac le cunác dxiꞌa. Qui lë ni naꞌ nac bëꞌtsca nac dxiꞌa le rna bëꞌ zxba naꞌ.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Cni nac, clëg nedaꞌz runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ, san dul‑laꞌ naꞌ dzag nedaꞌ run ga runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Nözdaꞌ cutu zoalen nedaꞌ le nac dxiꞌa, o huac gniaꞌ, lë naꞌ nac dxiꞌa cutu zoalen le nac yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ. Rëꞌndaꞌ gunaꞌ le nac dxiꞌa, san laꞌ nedaꞌz cutu gac gunaꞌ lë naꞌ nac dxiꞌa.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Cutu runaꞌ le nac dxiꞌa le rëꞌndaꞌ gunaꞌ, san rúnteczaꞌ le cunác le cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ, clëg nédaꞌczaꞌ runaꞌ lei, san dul‑laꞌ naꞌ dzag nedaꞌ run ga runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Cni nac le rac queëruꞌ yúguꞌtëruꞌ. Catiꞌ rë́ꞌniruꞌ gunruꞌ le nac dxiꞌa, dzag rëꞌu le run ga runruꞌ le cunác.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Lu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ rdzag ladxaꞌa zxba queëꞌ Dios
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 san ráquibeꞌidaꞌ dzag gdu ca nayáꞌ nabanaꞌ le rna beꞌi nedaꞌ, atiꞌ lë ni rdáꞌbagaꞌ zxba queëꞌ Dios yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ. Lë naꞌ dzag gdu ca nayáꞌ nabanaꞌ run ga runaꞌ dul‑laꞌ.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Bicaꞌ bayechiꞌ nedaꞌ. ¿Nuzxa caz gac uslá nedaꞌ lu yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ le run ga runaꞌ dul‑laꞌ?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Xclenëꞌ Dios, chnularuꞌ naꞌa niꞌa qui le benëꞌ Xanruꞌ Jesucristo. Qui lë ni naꞌ, tsca nac le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ runaꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, zal‑laꞌ yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ run ga rëꞌndaꞌ gunaꞌ dul‑laꞌ.
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.