Romanos 7
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA
1 Bö́chaꞌadauꞌ, nul‑liꞌ núnbëꞌliꞌ zxba queëꞌ Dios. Nö́ziczliꞌ rna beꞌi bönniꞌ zxba naꞌ tsal ni zoëꞌ nabanëꞌ.
1 Ou vocês não sabem, irmãos — pois falo aos que conhecem a lei —, que a lei tem domínio sobre uma pessoa apenas enquanto ela está viva?
2 Lëzcaꞌ cni yuꞌunu lu nëꞌë bönniꞌ queënu ngul nutság náꞌlennu‑nëꞌ bönniꞌ tsal ni zoëꞌ nabanëꞌ bönniꞌ queënu naꞌ ca rna bëꞌ zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ, san chquiꞌ chnatiëꞌ, nurujnu lu naꞌ zxba naꞌ.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei a seu marido, enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, ela ficará livre da lei conjugal.
3 Cni nac, tsal ni zoëꞌ nabanëꞌ bönniꞌ queënu, chquiꞌ utság náꞌlennu‑nëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ, gunnu dul‑laꞌ le rguitsj zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ, san chquiꞌ chnatiëꞌ bönniꞌ queënu naꞌ, nurujnu lu naꞌ zxba naꞌ, atiꞌ naꞌa, chquiꞌ utság náꞌlennu‑nëꞌ bönniꞌ yubl, cutu gunnu dul‑laꞌ le rguitsj zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ.
3 De modo que será considerada adúltera se, enquanto o marido estiver vivo, ela se unir com outro homem. Mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei e não será adúltera se casar com outro homem.
4 Lëzcaꞌ cni rac queëliꞌ, böchaꞌa. Le dzagliꞌ Cristo chnatczliꞌ lbiꞌiliꞌ quië cutur gna beꞌi lbiꞌiliꞌ le rna bëꞌ zxba, quië gáquiliꞌ qui Nu yubl. Naꞌa chnáquiliꞌ queëꞌ Cristo, Nu naꞌ bubán lu yöl‑laꞌ gut. Cni nac, quië gac gunruꞌ le rdzag ladxëꞌë Dios.
4 Assim, meus irmãos, também vocês morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para que pertençam a outro, a saber, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Tsal niꞌ gyuꞌruꞌ lu naꞌ yöl‑laꞌ bunáchz queëruꞌ, le rna bëꞌ zxba naꞌ ben ga glac bëꞌ le gzë ládxiꞌruꞌ le cunác, le glun dxin lu gdu ca nayáꞌ nabinruꞌ quië lun ga gatruꞌ.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Naꞌa nularuꞌ lu naꞌ zxba naꞌ le natczruꞌ tsca nac le rna bëꞌ zxba naꞌ gna beꞌi rëꞌu ziꞌal. Cni nac quië gac gunruꞌ xchinëꞌ Dios lu yöl‑laꞌ naꞌbán cub le runnëꞌ queëruꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, len clëg gunruꞌ xchinëꞌ lu lë naꞌ chnac gul, le nac zxba queëꞌ.
6 Agora, porém, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo a que estávamos sujeitos, para que sirvamos da maneira nova, segundo o Espírito, e não da maneira antiga, segundo a letra.
7 ¿Bizxa caz gnaruꞌ naꞌa? ¿Naruꞌ runtsa ga runaꞌ dul‑laꞌ zxba queëꞌ Dios? Cutu caꞌ run cni, san laꞌnaruꞌ cu buzejniꞌi nedaꞌ le rna bëꞌ zxba naꞌ cutu gnözdaꞌ nac dul‑laꞌ le runaꞌ. Laꞌnaruꞌ cuzóa lu zxba le rna: “Cutu së ladxuꞌu le dë qui lzaꞌu”, cutu gnözdaꞌ nac dul‑laꞌ yöl‑laꞌ rzë ladxiꞌ le dë qui lzaꞌa.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, a não ser por meio da lei. Porque eu não teria conhecido a cobiça, se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Catiꞌ bdxin quiaꞌ zxba naꞌ, guc bëꞌ le nac dul‑laꞌ naꞌ run dxin lu gdu ca nayáꞌ nabanaꞌ, atiꞌ ben ga gúquibeꞌidaꞌ rzë ladxaꞌa yúguꞌtë le cunác. Ga cutu rdxini zxba naꞌ, cutu nac bëꞌ le nac dul‑laꞌ.
8 Mas o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, despertou em mim todo tipo de cobiça. Porque, sem lei, o pecado está morto.
9 Dza niꞌtë, zíꞌatël ga bdxin quiaꞌ zxba queëꞌ Dios, niꞌ ráquidaꞌ zoaꞌ nabanaꞌ, san catiꞌ bdxin quiaꞌ zxba naꞌ, gúquibeꞌidaꞌ nabagaꞌa dul‑laꞌ len chnatczaꞌ.
9 Houve um tempo em que, sem a lei, eu vivia. Mas, quando veio o mandamento, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Dios gna bëꞌë zxba naꞌ quië gun ga gataꞌ queëruꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán, san ben ga gúquibeꞌidaꞌ chnatczaꞌ.
10 E verifiquei que o mandamento que me havia sido dado para vida, esse se tornou mandamento para morte.
11 Guc bëꞌ nazíꞌ yéꞌidaꞌ ca nac dul‑laꞌ, le ben zxba naꞌ ga gúquibeꞌidaꞌ nabagaꞌa dul‑laꞌ len ral‑laꞌ gatiaꞌ.
11 Porque o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Qui lë ni naꞌ, laꞌy nac zxba queëꞌ Dios, atiꞌ laꞌy len tsahuiꞌ len dxiꞌa nac le gna bëꞌë.
12 Assim, a lei é santa e o mandamento é santo, justo e bom.
13 ¿Naruꞌ bentsa ga bdxin quiaꞌ yöl‑laꞌ gut lë naꞌ nac dxiꞌa? Cutu caꞌ nac caꞌ, san le nac dul‑laꞌ bugún dxin lë naꞌ nac dxiꞌa len ben ga gúquibeꞌidaꞌ chnatczaꞌ quië gac bëꞌ nac dul‑laꞌ le runaꞌ. Cni guc, quië gac bëꞌ niꞌa qui zxba naꞌ nactër xöhuiꞌ yúguꞌtë le nac dul‑laꞌ.
13 Então, aquilo que é bom se tornou morte para mim? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para mostrar-se como pecado, por meio de uma coisa boa causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, o pecado mostrasse toda a sua força de pecado.
14 Nö́ziruꞌ bennëꞌ queëruꞌ zxba naꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, san nedaꞌ nacaꞌ bunáchz len yuꞌa lu naꞌ dul‑laꞌ ca bönniꞌ nadaꞌu qui.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual. Eu, porém, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Naꞌa, le runaꞌ cutu réjniꞌdaꞌ. Rëꞌndaꞌ gunaꞌ ca rna bëꞌ zxba naꞌ, san cutu runaꞌ lë naꞌ rëꞌndaꞌ gunaꞌ. Le nac dul‑laꞌ le curléꞌidaꞌ dxiꞌa, lë naꞌ runaꞌ.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Runaꞌ dul‑laꞌ zal‑laꞌ cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ dul‑laꞌ naꞌ, le rusëdi nedaꞌ zxba naꞌ nac le cunác dxiꞌa. Qui lë ni naꞌ nac bëꞌtsca nac dxiꞌa le rna bëꞌ zxba naꞌ.
16 Ora, se faço o que não quero, concordo com a lei, que é boa.
17 Cni nac, clëg nedaꞌz runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ, san dul‑laꞌ naꞌ dzag nedaꞌ run ga runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ.
17 Neste caso, quem faz isso já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Nözdaꞌ cutu zoalen nedaꞌ le nac dxiꞌa, o huac gniaꞌ, lë naꞌ nac dxiꞌa cutu zoalen le nac yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ. Rëꞌndaꞌ gunaꞌ le nac dxiꞌa, san laꞌ nedaꞌz cutu gac gunaꞌ lë naꞌ nac dxiꞌa.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim, mas não o realizá-lo.
19 Cutu runaꞌ le nac dxiꞌa le rëꞌndaꞌ gunaꞌ, san rúnteczaꞌ le cunác le cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ.
19 Porque não faço o bem que eu quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ, clëg nédaꞌczaꞌ runaꞌ lei, san dul‑laꞌ naꞌ dzag nedaꞌ run ga runaꞌ dul‑laꞌ naꞌ.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Cni nac le rac queëruꞌ yúguꞌtëruꞌ. Catiꞌ rë́ꞌniruꞌ gunruꞌ le nac dxiꞌa, dzag rëꞌu le run ga runruꞌ le cunác.
21 Assim, encontro esta lei: quando quero fazer o bem, o mal reside em mim.
22 Lu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ rdzag ladxaꞌa zxba queëꞌ Dios
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 san ráquibeꞌidaꞌ dzag gdu ca nayáꞌ nabanaꞌ le rna beꞌi nedaꞌ, atiꞌ lë ni rdáꞌbagaꞌ zxba queëꞌ Dios yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ. Lë naꞌ dzag gdu ca nayáꞌ nabanaꞌ run ga runaꞌ dul‑laꞌ.
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Bicaꞌ bayechiꞌ nedaꞌ. ¿Nuzxa caz gac uslá nedaꞌ lu yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ le run ga runaꞌ dul‑laꞌ?
24 Miserável homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Xclenëꞌ Dios, chnularuꞌ naꞌa niꞌa qui le benëꞌ Xanruꞌ Jesucristo. Qui lë ni naꞌ, tsca nac le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ runaꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, zal‑laꞌ yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ run ga rëꞌndaꞌ gunaꞌ dul‑laꞌ.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.