Romanos 10
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Bö́chaꞌadauꞌ, le rzë ladxaꞌa len le rnabaꞌ lahuëꞌ Dios gunëꞌ quegac bunách Israel nac gunëꞌ ga lulë́ꞌ.
1 Meus irmãos, desejo de todo o coração que o meu próprio povo seja salvo. E peço a Deus em favor deles
2 Runaꞌ lnaꞌ lau quequëꞌ, gdu ládxiꞌquëꞌ tuiꞌ ládxiꞌquëꞌ Dios, san clëg len yöl‑laꞌ rejniꞌi gdu.
2 porque eu sou testemunha de que eles são muito dedicados a Deus. Mas a dedicação deles não está baseada no verdadeiro conhecimento,
3 Cutu nözcnëꞌ ca runëꞌ Dios, runzëꞌ ga nacruꞌ tsahuiꞌ, san tëꞌnnëꞌ lun cuinquëꞌ tsahuiꞌ racz quequëꞌ, len cutu taꞌcuꞌë nöxj ladxiꞌ lahuëꞌ Dios quië gac gunëꞌ lequëꞌ tsahuiꞌ.
3 pois eles não conhecem a maneira como Deus aceita as pessoas e assim têm procurado conseguir isso da sua própria maneira. Eles rejeitaram o modo de Deus aceitar as pessoas.
4 Budx benëꞌ Cristo le rëꞌni gun zxba queëꞌ Moisés, benëꞌ ga gac luhuöác tsahuiꞌ yúguꞌtë nup laꞌyejlëꞌ Lëꞌ.
4 Porque, com Cristo, a lei chegou ao fim, e assim os que creem é que são aceitos por Deus.
5 Ca nac qui nu huöac tsahuiꞌ le run ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, buzujëꞌ lu guich Moisés le rna cni: “Bönniꞌ naꞌ gunëꞌ gdutë ca rna bëꞌ zxba naꞌ, soëꞌ gbanëꞌ le gunëꞌ cni.”
5 Pois o que Moisés escreveu a respeito de as pessoas serem aceitas por Deus pela obediência à lei foi isto: “Viverá aquele que fizer o que a lei manda.”
6 Naꞌa, ca nac qui nu huöac tsahuiꞌ le rejlëꞌ Dios, rna cni: “Cutu gnauꞌ lu icj ládxiꞌdaꞌu, cugnáuꞌ: ¿nuzxa caz cuen niꞌ yehuaꞌ yubá?”, lë naꞌ nac, quië nu gun ga huötjëꞌ Cristo,
6 Porém, quanto a ser aceito por Deus por meio da fé, Moisés diz o seguinte: “Não fique pensando assim: quem vai subir até o céu?”, isto é, para trazer Cristo do céu.
7 len cutu gnauꞌ: “¿Nuzxa caz huötj ga dë latj qui nup chnatgac?”, lë naꞌ nac, quië nu gun ga cuenëꞌ Cristo, urujëꞌ lu yöl‑laꞌ gut.
7 “Nem pergunte: quem descerá ao mundo lá de baixo?”, isto é, para fazer com que Cristo suba do mundo dos mortos .
8 Naꞌa, ¿bizxa caz rna? Cni rna: “Gal‑laꞌ ga zuꞌ zoacz xtidzëꞌë Dios. Lu ruꞌu len lu icj ládxiꞌdaꞌu zoa xtidzëꞌë naꞌ.” Lë ni nac didzaꞌ qui le réjlëꞌruꞌ Dios runtuꞌ lban qui, rnatuꞌ:
8 O que Moisés diz é isto: “A mensagem de Deus está perto de você, nos seus lábios e no seu coração” — isto é, a mensagem de fé que anunciamos.
9 “Chquiꞌ didzaꞌ guꞌu gac bëꞌ Jesús naquëꞌ Xanuꞌ, len huayéjlëꞌu gdu ladxuꞌu Dios buspanëꞌ Lëꞌ lu yöl‑laꞌ gut, uláuꞌ liꞌ.”
9 Se você disser com a sua boca: “Jesus é Senhor” e no seu coração crer que Deus ressuscitou Jesus, você será salvo.
10 Lu icj ládxiꞌdauꞌruꞌ réjlëꞌruꞌ Jesús quië gacruꞌ tsahuiꞌ atiꞌ len didzaꞌ ruiꞌruꞌ, ruluiꞌruꞌ lahui le naquëꞌ queëruꞌ Jesucristo quië ularuꞌ.
10 Porque nós cremos com o coração e somos aceitos por Deus; falamos com a boca e assim somos salvos.
11 Nayúj lu guich laꞌy le rna: “Cutu caꞌ lutuíꞌi yúguꞌtë nup taꞌyejlëꞌ Lëꞌ.”
11 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Quem crer nele não ficará desiludido.”
12 Dios, laꞌ tuz ca ruiꞌ ladxëꞌë yuguꞌ bönniꞌ judío lencaꞌ bönniꞌ gdutë yödzlyú, le naquëꞌ Xanquëꞌ yúguꞌtëꞌ lëczëꞌ Xanruꞌ, len naptsquëꞌ bi unödzjëꞌ quegac yúguꞌtë nup tuꞌlídz Lëꞌ.
12 Isso vale para todos, pois não existe nenhuma diferença entre judeus e não judeus. Deus é o mesmo Senhor de todos e abençoa generosamente todos os que pedem a sua ajuda.
13 Ca nac lë ni nayúj lu guich laꞌy, rna: “Lulá yúguꞌtë nup lulídz Lëꞌ Xanruꞌ.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
14 ¿Nacx gac lulidzëꞌ Lëꞌ chquiꞌ cutu taꞌyejlëꞌë Lëꞌ? ¿Nacx gac laꞌyejlëꞌë Lëꞌ chquiꞌ gatga gulayönnëꞌ ca nac queëꞌ? ¿Nacx gac laꞌyönnëꞌ chquiꞌ nutu nu zoa nu gun lban lauquëꞌ?
14 Mas como é que as pessoas irão pedir, se não crerem nele? E como poderão crer, se não ouvirem a mensagem? E como poderão ouvir, se a mensagem não for anunciada?
15 ¿Nacxcz gac lunëꞌ lban chquiꞌ nutu nu gsölaꞌ lequëꞌ? Ca nac lë ni nayúj lu guich, rna: “Bicaꞌ bagac nup naꞌ laꞌdxinëꞌ ga nacuáꞌ bönniꞌ rjenquëꞌ lban qui le rbequi dxi ládxiꞌruꞌ, len tunëꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa.”
15 E como é que a mensagem será anunciada, se não forem enviados mensageiros? As Escrituras Sagradas dizem: “Como é bonito ver os mensageiros trazendo boas notícias!”
16 Naꞌa, clëg yúguꞌtëꞌ gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ didzaꞌ dxiꞌa. Ca nac lë ni, Isaías gnëꞌ: “Xan, ¿nuzxa caz gyejlëꞌ le bentuꞌ lban qui?”
16 Mas nem todos aceitam a boa notícia do evangelho . Foi Isaías quem disse: “Senhor, quem creu na nossa mensagem?”
17 Cni nac, laꞌyejlëꞌ Lëꞌ nup laꞌyöni, atiꞌ lë naꞌ ral‑laꞌ laꞌyöni nac xtidzëꞌë Cristo.
17 Portanto, a fé vem por ouvir a mensagem, e a mensagem vem por meio da pregação a respeito de Cristo.
18 Naꞌa rniaꞌ: “¿Naruꞌ cu gulayönnëꞌ?” Le nactë gulayönnëꞌ, ca naꞌ nayúj lu guich laꞌy, rna:
18 Mas eu pergunto: será que eles não ouviram a mensagem? É claro que ouviram! Como dizem as Escrituras: “A voz deles se espalhou pelo mundo inteiro; as suas palavras alcançaram a terra toda.”
19 Lëzcaꞌ rniaꞌ: “¿Naruꞌ cu gláquibeꞌinëꞌ lë ni bönniꞌ Israel?” Le nactë gláquibeꞌinëꞌ lei. Ga rzu lau, bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios Moisés, gnëꞌ:
19 Eu pergunto ainda: será que o povo de Israel não soube disso? Moisés foi o primeiro a dar uma resposta. Ele disse: “Eu farei com que vocês fiquem com ciúmes de um povo que não é uma nação; farei com que fiquem com raiva de uma nação de gente sem juízo.”
20 Gdöd niꞌ guctsquëꞌ rugu ladxiꞌ Isaías naꞌ, bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
20 E Isaías foi mais corajoso ao anunciar o que Deus disse: “Eu fui achado por aqueles que não me procuravam e apareci aos que não perguntavam por mim.”
21 Naꞌa, ca nac quequëꞌ bönniꞌ Israel, bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios Isaías naꞌ, gnëꞌ: “Gdu dza bulí naꞌa, bulidzaꞌ bunách cutún ca rna xtidzaꞌa len taꞌdáꞌbagaꞌ nedaꞌ.”
21 Mas, a respeito de Israel, Deus disse: “O dia inteiro eu abri os braços, pronto para receber um povo desobediente e rebelde.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.