Mateus 22
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Leyúbl bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Jesús, benëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 ―Ca gac quegac nup laꞌyáz ga rna bëꞌë Dios yehuaꞌ yubá nac ca guc quegac nup bulidzëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë catiꞌ benëꞌ lni qui dza utság naꞌbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Bsölëꞌë niꞌa nëꞌë tsajxiꞌquëꞌ nup naꞌ chnulidzëꞌ lid lni queëbiꞌ, san cutu glëꞌnnëꞌ lidëꞌ.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Niꞌr bsölëꞌë yelaꞌquëꞌ niꞌa nëꞌë len gudxëꞌ lequëꞌ: “Gul‑tsjödxtscaꞌ nup naꞌ chnulidzaꞌ, guiëliꞌ lequëꞌ: Gul‑yutscaꞌ, chnupáꞌa laꞌ huagu. Chbudö́dcdaꞌ‑baꞌ yuguꞌ xpëdxaꞌ len yuguꞌ böaꞌ bëdx renniꞌ quiaꞌ. Yúguꞌtë chnupáꞌa. Gul‑dá, soaruꞌ lni queëbiꞌ biꞌi quiaꞌ utság naꞌbiꞌ.”
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Cutu glunëꞌ lequëꞌ ba laꞌn bönniꞌ naꞌ yajlidzquëꞌ, atiꞌ yjaquëꞌ qui queëquëꞌ. Tuëꞌ yjenëꞌ dxin, len yetúëꞌ gyijëꞌ tsjöꞌu tsjë́tiꞌë.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Yelaꞌquëꞌ gulazönëꞌ yuguꞌ niꞌa nëꞌë naꞌ, atiꞌ gluꞌë döꞌ quequëꞌ len guludödcdëꞌ lequëꞌ.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Catiꞌ byönnëꞌ lë ni bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gleynëꞌ len bsölëꞌë bönniꞌ queëꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, guludödcdëꞌ bönniꞌ gdödi bunách naꞌ, atiꞌ guluquel‑lëꞌë guiꞌ ladzquëꞌ.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Niꞌr gudxëꞌ yuguꞌ niꞌa nëꞌë bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gnëꞌ: “Le nactë chnupáꞌa qui lni naꞌ, san bönniꞌ niꞌ bulidzaꞌ lequëꞌ, cutu glaquëꞌ lsacaꞌ djaquëꞌ lni quiaꞌ.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Gul‑tseajtscaꞌ gap nac laꞌ nöz len gul‑lídz yúguꞌtë nup tsajxácaꞌliꞌ niꞌ lid lni queëbiꞌ biꞌi quiaꞌ utság naꞌbiꞌ.”
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Niꞌr gularujëꞌ niꞌa nëꞌë naꞌ, zjaquëꞌ gap nac laꞌ nöz, atiꞌ gulutubëꞌ yúguꞌtë nup niꞌ yajxácaꞌquëꞌ, yuguꞌ bönniꞌ dxiꞌa len bönniꞌ tuaꞌdöꞌ, atiꞌ ga naꞌ rac lni gdzaꞌr bunách.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ’Catiꞌ gyaziëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë quië uyúëꞌ nup niꞌ nudubgac, niꞌ bléꞌinëꞌ tu bönniꞌ cutu nacuëꞌ lariꞌ dxiꞌa le bunödzjëꞌ quequëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lni naꞌ.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ naꞌ: “Böchaꞌa, ¿zoatsuꞌ ni len cutu nacuꞌ lariꞌ dxiꞌa bunödzjaꞌ quegac nup nacuáꞌ lni?” Bönniꞌ naꞌ buséyj ruꞌë.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Niꞌr gudxëꞌ nup naꞌ tun xchinëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gnëꞌ: “Gul‑gugaꞌ niꞌa nëꞌë bönniꞌ ni. Gul‑tsajchúꞌn‑nëꞌ niꞌl ga naꞌ röꞌ chul. Niꞌ cödxëꞌ len utíl‑l layëꞌë, lu yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëꞌ.”
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Niꞌr guluzë́ꞌë niꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, atiꞌ glun xtídzaꞌquëꞌ lunëꞌ ga bi gnëꞌ Jesús quië gac luquíëꞌ Lëꞌ.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Quië lunëꞌ cni, gulasölëꞌë ga zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ lequëꞌ len bönniꞌ daꞌquëꞌ Herodes, nup naꞌ glë Jesús:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Gdixjöiꞌ netuꞌ. ¿Nacx runi liꞌ? ¿I run bayúdx o cutu run bayúdx quizxj laztuꞌ queëꞌ César, bönniꞌ yödz ziꞌtuꞌ naꞌ rna béꞌinëꞌ rëꞌu?
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús tëꞌnnëꞌ lubijëꞌ Lëꞌ didzaꞌ, atiꞌ gudxëꞌ lequëꞌ:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Gul‑luíꞌi nedaꞌ dumí le rguizxj lazliꞌ.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Jesús gnabnëꞌ lequëꞌ, rnëꞌ:
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Tëꞌ Lëꞌ:
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, gulubannëꞌ ca nac didzaꞌ dxiꞌa bubiꞌë Jesús, atiꞌ gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ, zhuöjctëꞌ.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Laꞌ dza niꞌz guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ saduceo, nup naꞌ taꞌná cutu lubán nup chnatgac, atiꞌ gulanabnëꞌ Jesús,
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 taꞌnë́ꞌ:
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Gulacuaꞌbiꞌ ga zoatuꞌ gadx biꞌi bönniꞌ nac bö́chiꞌcbiꞌ. Biꞌi ziꞌal naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul, atiꞌ gúttëbiꞌ. Le nutu nu biꞌi queëbiꞌ zoabiꞌ, biꞌi buróp naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul uzë́b queëbiꞌ biꞌi bö́chiꞌbiꞌ naꞌ.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Lëzcaꞌ cni guc queëbiꞌ biꞌi buróp naꞌ, lencaꞌ queëbiꞌ biꞌi bunn, len laꞌ tuz ca guc quecbiꞌ igádxtëbiꞌ, glatbiꞌ yúguꞌtëbiꞌ.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ga budxtë gutnu caꞌ ngul naꞌ.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Catiꞌ gdxin dza lubán nup chnatgac, ¿núzxalbiꞌ biꞌi gadx niꞌ gáquinu queëbiꞌ ngul naꞌ, le gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul naꞌ yúguꞌtëbiꞌ?
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Catiꞌ gdxin dza lubán nup chnatgac, cutur gac yöl‑laꞌ rzoalen ngul, len cutu lutság naꞌquëꞌ, san lacquëꞌ ca nacquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios nacuꞌë yehuaꞌ yubá.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Ca naꞌ ral‑laꞌ lubán nup chnatgac, ¿naruꞌ cu nulábiniliꞌ lë naꞌ gudxczëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios?
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 Cni gnëꞌ: “Nedaꞌ nacaꞌ Dios queëꞌ Abraham len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.” Dios naꞌ cutu naquëꞌ Dios quegac nup natgac tsaz, san naquëꞌ Dios quequëꞌ bönniꞌ ni nabanquëꞌ zal‑laꞌ glatiëꞌ.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Catiꞌ gulayöni didzaꞌ ni bunách nacuáꞌ niꞌ, gulubannëꞌ ca nac lë naꞌ rusëdnëꞌ lequëꞌ Jesús.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Catiꞌ gláquibeꞌinëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo ca benëꞌ Jesús, buseyjëꞌ rúꞌaquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo, niꞌr guludubëꞌ yúguꞌtëꞌ.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Tuëꞌ bönniꞌ nutsëꞌë ladjquëꞌ len nazëdëꞌ zxba queëꞌ Moisés, guꞌnnëꞌ siꞌ bëꞌë Jesús.
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 Qui lë ni naꞌ gnabnëꞌ Jesús, rnëꞌ:
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Jesús rëꞌ lëꞌ:
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Zxba ni nac blau len nactër zxön.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Zxba naꞌ nac buróp, laꞌ tuz ca nac, len cni rna: “Gdxiꞌinuꞌ böchiꞌ lzaꞌu ca nadxíꞌi cuinuꞌ.”
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Chop zxba ni nac ga zön yúguꞌtë le rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, len yúguꞌtë le gulusëdnëꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Tsal niꞌ nacuꞌë tsazxö́n bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, Jesús gnabnëꞌ lequëꞌ,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 rnëꞌ:
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Xanruꞌ Dios gudxëꞌ Xanaꞌ:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Chquiꞌ David naꞌ rnëꞌ queëꞌ naquëꞌ Xanëꞌ, ¿nacxcz nac, rnaliꞌ naquëꞌ zxiꞌn xsoëꞌ David?
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Nutu nu guc ubíꞌi didzaꞌ, atiꞌ ga gzu lau dza naꞌ, nutur nu burugui bi gnabi Lëꞌ.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.