Mateus 22

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Leyúbl bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Jesús, benëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 ―Ca gac quegac nup laꞌyáz ga rna bëꞌë Dios yehuaꞌ yubá nac ca guc quegac nup bulidzëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë catiꞌ benëꞌ lni qui dza utság naꞌbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ.
2 — O
3 Bsölëꞌë niꞌa nëꞌë tsajxiꞌquëꞌ nup naꞌ chnulidzëꞌ lid lni queëbiꞌ, san cutu glëꞌnnëꞌ lidëꞌ.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Niꞌr bsölëꞌë yelaꞌquëꞌ niꞌa nëꞌë len gudxëꞌ lequëꞌ: “Gul‑tsjödxtscaꞌ nup naꞌ chnulidzaꞌ, guiëliꞌ lequëꞌ: Gul‑yutscaꞌ, chnupáꞌa laꞌ huagu. Chbudö́dcdaꞌ‑baꞌ yuguꞌ xpëdxaꞌ len yuguꞌ böaꞌ bëdx renniꞌ quiaꞌ. Yúguꞌtë chnupáꞌa. Gul‑dá, soaruꞌ lni queëbiꞌ biꞌi quiaꞌ utság naꞌbiꞌ.”
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Cutu glunëꞌ lequëꞌ ba laꞌn bönniꞌ naꞌ yajlidzquëꞌ, atiꞌ yjaquëꞌ qui queëquëꞌ. Tuëꞌ yjenëꞌ dxin, len yetúëꞌ gyijëꞌ tsjöꞌu tsjë́tiꞌë.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Yelaꞌquëꞌ gulazönëꞌ yuguꞌ niꞌa nëꞌë naꞌ, atiꞌ gluꞌë döꞌ quequëꞌ len guludödcdëꞌ lequëꞌ.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Catiꞌ byönnëꞌ lë ni bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gleynëꞌ len bsölëꞌë bönniꞌ queëꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, guludödcdëꞌ bönniꞌ gdödi bunách naꞌ, atiꞌ guluquel‑lëꞌë guiꞌ ladzquëꞌ.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Niꞌr gudxëꞌ yuguꞌ niꞌa nëꞌë bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gnëꞌ: “Le nactë chnupáꞌa qui lni naꞌ, san bönniꞌ niꞌ bulidzaꞌ lequëꞌ, cutu glaquëꞌ lsacaꞌ djaquëꞌ lni quiaꞌ.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Gul‑tseajtscaꞌ gap nac laꞌ nöz len gul‑lídz yúguꞌtë nup tsajxácaꞌliꞌ niꞌ lid lni queëbiꞌ biꞌi quiaꞌ utság naꞌbiꞌ.”
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Niꞌr gularujëꞌ niꞌa nëꞌë naꞌ, zjaquëꞌ gap nac laꞌ nöz, atiꞌ gulutubëꞌ yúguꞌtë nup niꞌ yajxácaꞌquëꞌ, yuguꞌ bönniꞌ dxiꞌa len bönniꞌ tuaꞌdöꞌ, atiꞌ ga naꞌ rac lni gdzaꞌr bunách.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ’Catiꞌ gyaziëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë quië uyúëꞌ nup niꞌ nudubgac, niꞌ bléꞌinëꞌ tu bönniꞌ cutu nacuëꞌ lariꞌ dxiꞌa le bunödzjëꞌ quequëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lni naꞌ.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ naꞌ: “Böchaꞌa, ¿zoatsuꞌ ni len cutu nacuꞌ lariꞌ dxiꞌa bunödzjaꞌ quegac nup nacuáꞌ lni?” Bönniꞌ naꞌ buséyj ruꞌë.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Niꞌr gudxëꞌ nup naꞌ tun xchinëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gnëꞌ: “Gul‑gugaꞌ niꞌa nëꞌë bönniꞌ ni. Gul‑tsajchúꞌn‑nëꞌ niꞌl ga naꞌ röꞌ chul. Niꞌ cödxëꞌ len utíl‑l layëꞌë, lu yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëꞌ.”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Niꞌr guluzë́ꞌë niꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, atiꞌ glun xtídzaꞌquëꞌ lunëꞌ ga bi gnëꞌ Jesús quië gac luquíëꞌ Lëꞌ.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Quië lunëꞌ cni, gulasölëꞌë ga zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ lequëꞌ len bönniꞌ daꞌquëꞌ Herodes, nup naꞌ glë Jesús:
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Gdixjöiꞌ netuꞌ. ¿Nacx runi liꞌ? ¿I run bayúdx o cutu run bayúdx quizxj laztuꞌ queëꞌ César, bönniꞌ yödz ziꞌtuꞌ naꞌ rna béꞌinëꞌ rëꞌu?
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús tëꞌnnëꞌ lubijëꞌ Lëꞌ didzaꞌ, atiꞌ gudxëꞌ lequëꞌ:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Gul‑luíꞌi nedaꞌ dumí le rguizxj lazliꞌ.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Jesús gnabnëꞌ lequëꞌ, rnëꞌ:
20 e ele perguntou:
21 Tëꞌ Lëꞌ:
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, gulubannëꞌ ca nac didzaꞌ dxiꞌa bubiꞌë Jesús, atiꞌ gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ, zhuöjctëꞌ.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Laꞌ dza niꞌz guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ saduceo, nup naꞌ taꞌná cutu lubán nup chnatgac, atiꞌ gulanabnëꞌ Jesús,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 taꞌnë́ꞌ:
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Gulacuaꞌbiꞌ ga zoatuꞌ gadx biꞌi bönniꞌ nac bö́chiꞌcbiꞌ. Biꞌi ziꞌal naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul, atiꞌ gúttëbiꞌ. Le nutu nu biꞌi queëbiꞌ zoabiꞌ, biꞌi buróp naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul uzë́b queëbiꞌ biꞌi bö́chiꞌbiꞌ naꞌ.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Lëzcaꞌ cni guc queëbiꞌ biꞌi buróp naꞌ, lencaꞌ queëbiꞌ biꞌi bunn, len laꞌ tuz ca guc quecbiꞌ igádxtëbiꞌ, glatbiꞌ yúguꞌtëbiꞌ.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ga budxtë gutnu caꞌ ngul naꞌ.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Catiꞌ gdxin dza lubán nup chnatgac, ¿núzxalbiꞌ biꞌi gadx niꞌ gáquinu queëbiꞌ ngul naꞌ, le gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul naꞌ yúguꞌtëbiꞌ?
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
29 Jesus respondeu:
30 Catiꞌ gdxin dza lubán nup chnatgac, cutur gac yöl‑laꞌ rzoalen ngul, len cutu lutság naꞌquëꞌ, san lacquëꞌ ca nacquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios nacuꞌë yehuaꞌ yubá.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Ca naꞌ ral‑laꞌ lubán nup chnatgac, ¿naruꞌ cu nulábiniliꞌ lë naꞌ gudxczëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Cni gnëꞌ: “Nedaꞌ nacaꞌ Dios queëꞌ Abraham len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.” Dios naꞌ cutu naquëꞌ Dios quegac nup natgac tsaz, san naquëꞌ Dios quequëꞌ bönniꞌ ni nabanquëꞌ zal‑laꞌ glatiëꞌ.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Catiꞌ gulayöni didzaꞌ ni bunách nacuáꞌ niꞌ, gulubannëꞌ ca nac lë naꞌ rusëdnëꞌ lequëꞌ Jesús.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Catiꞌ gláquibeꞌinëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo ca benëꞌ Jesús, buseyjëꞌ rúꞌaquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo, niꞌr guludubëꞌ yúguꞌtëꞌ.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Tuëꞌ bönniꞌ nutsëꞌë ladjquëꞌ len nazëdëꞌ zxba queëꞌ Moisés, guꞌnnëꞌ siꞌ bëꞌë Jesús.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 Qui lë ni naꞌ gnabnëꞌ Jesús, rnëꞌ:
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Jesús rëꞌ lëꞌ:
37 Jesus respondeu:
38 Zxba ni nac blau len nactër zxön.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Zxba naꞌ nac buróp, laꞌ tuz ca nac, len cni rna: “Gdxiꞌinuꞌ böchiꞌ lzaꞌu ca nadxíꞌi cuinuꞌ.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Chop zxba ni nac ga zön yúguꞌtë le rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, len yúguꞌtë le gulusëdnëꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Tsal niꞌ nacuꞌë tsazxö́n bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, Jesús gnabnëꞌ lequëꞌ,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 rnëꞌ:
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Xanruꞌ Dios gudxëꞌ Xanaꞌ:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Chquiꞌ David naꞌ rnëꞌ queëꞌ naquëꞌ Xanëꞌ, ¿nacxcz nac, rnaliꞌ naquëꞌ zxiꞌn xsoëꞌ David?
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Nutu nu guc ubíꞌi didzaꞌ, atiꞌ ga gzu lau dza naꞌ, nutur nu burugui bi gnabi Lëꞌ.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.