Mateus 22
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA
1 Leyúbl bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Jesús, benëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 ―Ca gac quegac nup laꞌyáz ga rna bëꞌë Dios yehuaꞌ yubá nac ca guc quegac nup bulidzëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë catiꞌ benëꞌ lni qui dza utság naꞌbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Bsölëꞌë niꞌa nëꞌë tsajxiꞌquëꞌ nup naꞌ chnulidzëꞌ lid lni queëbiꞌ, san cutu glëꞌnnëꞌ lidëꞌ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Niꞌr bsölëꞌë yelaꞌquëꞌ niꞌa nëꞌë len gudxëꞌ lequëꞌ: “Gul‑tsjödxtscaꞌ nup naꞌ chnulidzaꞌ, guiëliꞌ lequëꞌ: Gul‑yutscaꞌ, chnupáꞌa laꞌ huagu. Chbudö́dcdaꞌ‑baꞌ yuguꞌ xpëdxaꞌ len yuguꞌ böaꞌ bëdx renniꞌ quiaꞌ. Yúguꞌtë chnupáꞌa. Gul‑dá, soaruꞌ lni queëbiꞌ biꞌi quiaꞌ utság naꞌbiꞌ.”
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Cutu glunëꞌ lequëꞌ ba laꞌn bönniꞌ naꞌ yajlidzquëꞌ, atiꞌ yjaquëꞌ qui queëquëꞌ. Tuëꞌ yjenëꞌ dxin, len yetúëꞌ gyijëꞌ tsjöꞌu tsjë́tiꞌë.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Yelaꞌquëꞌ gulazönëꞌ yuguꞌ niꞌa nëꞌë naꞌ, atiꞌ gluꞌë döꞌ quequëꞌ len guludödcdëꞌ lequëꞌ.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Catiꞌ byönnëꞌ lë ni bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gleynëꞌ len bsölëꞌë bönniꞌ queëꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, guludödcdëꞌ bönniꞌ gdödi bunách naꞌ, atiꞌ guluquel‑lëꞌë guiꞌ ladzquëꞌ.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Niꞌr gudxëꞌ yuguꞌ niꞌa nëꞌë bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gnëꞌ: “Le nactë chnupáꞌa qui lni naꞌ, san bönniꞌ niꞌ bulidzaꞌ lequëꞌ, cutu glaquëꞌ lsacaꞌ djaquëꞌ lni quiaꞌ.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Gul‑tseajtscaꞌ gap nac laꞌ nöz len gul‑lídz yúguꞌtë nup tsajxácaꞌliꞌ niꞌ lid lni queëbiꞌ biꞌi quiaꞌ utság naꞌbiꞌ.”
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Niꞌr gularujëꞌ niꞌa nëꞌë naꞌ, zjaquëꞌ gap nac laꞌ nöz, atiꞌ gulutubëꞌ yúguꞌtë nup niꞌ yajxácaꞌquëꞌ, yuguꞌ bönniꞌ dxiꞌa len bönniꞌ tuaꞌdöꞌ, atiꞌ ga naꞌ rac lni gdzaꞌr bunách.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 ’Catiꞌ gyaziëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë quië uyúëꞌ nup niꞌ nudubgac, niꞌ bléꞌinëꞌ tu bönniꞌ cutu nacuëꞌ lariꞌ dxiꞌa le bunödzjëꞌ quequëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lni naꞌ.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ naꞌ: “Böchaꞌa, ¿zoatsuꞌ ni len cutu nacuꞌ lariꞌ dxiꞌa bunödzjaꞌ quegac nup nacuáꞌ lni?” Bönniꞌ naꞌ buséyj ruꞌë.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Niꞌr gudxëꞌ nup naꞌ tun xchinëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gnëꞌ: “Gul‑gugaꞌ niꞌa nëꞌë bönniꞌ ni. Gul‑tsajchúꞌn‑nëꞌ niꞌl ga naꞌ röꞌ chul. Niꞌ cödxëꞌ len utíl‑l layëꞌë, lu yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëꞌ.”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Niꞌr guluzë́ꞌë niꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, atiꞌ glun xtídzaꞌquëꞌ lunëꞌ ga bi gnëꞌ Jesús quië gac luquíëꞌ Lëꞌ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Quië lunëꞌ cni, gulasölëꞌë ga zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ lequëꞌ len bönniꞌ daꞌquëꞌ Herodes, nup naꞌ glë Jesús:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Gdixjöiꞌ netuꞌ. ¿Nacx runi liꞌ? ¿I run bayúdx o cutu run bayúdx quizxj laztuꞌ queëꞌ César, bönniꞌ yödz ziꞌtuꞌ naꞌ rna béꞌinëꞌ rëꞌu?
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús tëꞌnnëꞌ lubijëꞌ Lëꞌ didzaꞌ, atiꞌ gudxëꞌ lequëꞌ:
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Gul‑luíꞌi nedaꞌ dumí le rguizxj lazliꞌ.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jesús gnabnëꞌ lequëꞌ, rnëꞌ:
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Tëꞌ Lëꞌ:
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, gulubannëꞌ ca nac didzaꞌ dxiꞌa bubiꞌë Jesús, atiꞌ gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ, zhuöjctëꞌ.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Laꞌ dza niꞌz guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ saduceo, nup naꞌ taꞌná cutu lubán nup chnatgac, atiꞌ gulanabnëꞌ Jesús,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 taꞌnë́ꞌ:
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Gulacuaꞌbiꞌ ga zoatuꞌ gadx biꞌi bönniꞌ nac bö́chiꞌcbiꞌ. Biꞌi ziꞌal naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul, atiꞌ gúttëbiꞌ. Le nutu nu biꞌi queëbiꞌ zoabiꞌ, biꞌi buróp naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul uzë́b queëbiꞌ biꞌi bö́chiꞌbiꞌ naꞌ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Lëzcaꞌ cni guc queëbiꞌ biꞌi buróp naꞌ, lencaꞌ queëbiꞌ biꞌi bunn, len laꞌ tuz ca guc quecbiꞌ igádxtëbiꞌ, glatbiꞌ yúguꞌtëbiꞌ.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ga budxtë gutnu caꞌ ngul naꞌ.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Catiꞌ gdxin dza lubán nup chnatgac, ¿núzxalbiꞌ biꞌi gadx niꞌ gáquinu queëbiꞌ ngul naꞌ, le gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul naꞌ yúguꞌtëbiꞌ?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
29 Jesus respondeu:
30 Catiꞌ gdxin dza lubán nup chnatgac, cutur gac yöl‑laꞌ rzoalen ngul, len cutu lutság naꞌquëꞌ, san lacquëꞌ ca nacquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios nacuꞌë yehuaꞌ yubá.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ca naꞌ ral‑laꞌ lubán nup chnatgac, ¿naruꞌ cu nulábiniliꞌ lë naꞌ gudxczëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Cni gnëꞌ: “Nedaꞌ nacaꞌ Dios queëꞌ Abraham len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.” Dios naꞌ cutu naquëꞌ Dios quegac nup natgac tsaz, san naquëꞌ Dios quequëꞌ bönniꞌ ni nabanquëꞌ zal‑laꞌ glatiëꞌ.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Catiꞌ gulayöni didzaꞌ ni bunách nacuáꞌ niꞌ, gulubannëꞌ ca nac lë naꞌ rusëdnëꞌ lequëꞌ Jesús.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Catiꞌ gláquibeꞌinëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo ca benëꞌ Jesús, buseyjëꞌ rúꞌaquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo, niꞌr guludubëꞌ yúguꞌtëꞌ.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Tuëꞌ bönniꞌ nutsëꞌë ladjquëꞌ len nazëdëꞌ zxba queëꞌ Moisés, guꞌnnëꞌ siꞌ bëꞌë Jesús.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 Qui lë ni naꞌ gnabnëꞌ Jesús, rnëꞌ:
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Jesús rëꞌ lëꞌ:
37 Jesus respondeu:
38 Zxba ni nac blau len nactër zxön.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Zxba naꞌ nac buróp, laꞌ tuz ca nac, len cni rna: “Gdxiꞌinuꞌ böchiꞌ lzaꞌu ca nadxíꞌi cuinuꞌ.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Chop zxba ni nac ga zön yúguꞌtë le rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, len yúguꞌtë le gulusëdnëꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Tsal niꞌ nacuꞌë tsazxö́n bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, Jesús gnabnëꞌ lequëꞌ,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 rnëꞌ:
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
43 E Jesus perguntou:
44 Xanruꞌ Dios gudxëꞌ Xanaꞌ:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Chquiꞌ David naꞌ rnëꞌ queëꞌ naquëꞌ Xanëꞌ, ¿nacxcz nac, rnaliꞌ naquëꞌ zxiꞌn xsoëꞌ David?
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Nutu nu guc ubíꞌi didzaꞌ, atiꞌ ga gzu lau dza naꞌ, nutur nu burugui bi gnabi Lëꞌ.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.