Mateus 22

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Leyúbl bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Jesús, benëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 ―Ca gac quegac nup laꞌyáz ga rna bëꞌë Dios yehuaꞌ yubá nac ca guc quegac nup bulidzëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë catiꞌ benëꞌ lni qui dza utság naꞌbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Bsölëꞌë niꞌa nëꞌë tsajxiꞌquëꞌ nup naꞌ chnulidzëꞌ lid lni queëbiꞌ, san cutu glëꞌnnëꞌ lidëꞌ.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Niꞌr bsölëꞌë yelaꞌquëꞌ niꞌa nëꞌë len gudxëꞌ lequëꞌ: “Gul‑tsjödxtscaꞌ nup naꞌ chnulidzaꞌ, guiëliꞌ lequëꞌ: Gul‑yutscaꞌ, chnupáꞌa laꞌ huagu. Chbudö́dcdaꞌ‑baꞌ yuguꞌ xpëdxaꞌ len yuguꞌ böaꞌ bëdx renniꞌ quiaꞌ. Yúguꞌtë chnupáꞌa. Gul‑dá, soaruꞌ lni queëbiꞌ biꞌi quiaꞌ utság naꞌbiꞌ.”
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 Cutu glunëꞌ lequëꞌ ba laꞌn bönniꞌ naꞌ yajlidzquëꞌ, atiꞌ yjaquëꞌ qui queëquëꞌ. Tuëꞌ yjenëꞌ dxin, len yetúëꞌ gyijëꞌ tsjöꞌu tsjë́tiꞌë.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 Yelaꞌquëꞌ gulazönëꞌ yuguꞌ niꞌa nëꞌë naꞌ, atiꞌ gluꞌë döꞌ quequëꞌ len guludödcdëꞌ lequëꞌ.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Catiꞌ byönnëꞌ lë ni bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gleynëꞌ len bsölëꞌë bönniꞌ queëꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, guludödcdëꞌ bönniꞌ gdödi bunách naꞌ, atiꞌ guluquel‑lëꞌë guiꞌ ladzquëꞌ.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 Niꞌr gudxëꞌ yuguꞌ niꞌa nëꞌë bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gnëꞌ: “Le nactë chnupáꞌa qui lni naꞌ, san bönniꞌ niꞌ bulidzaꞌ lequëꞌ, cutu glaquëꞌ lsacaꞌ djaquëꞌ lni quiaꞌ.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Gul‑tseajtscaꞌ gap nac laꞌ nöz len gul‑lídz yúguꞌtë nup tsajxácaꞌliꞌ niꞌ lid lni queëbiꞌ biꞌi quiaꞌ utság naꞌbiꞌ.”
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Niꞌr gularujëꞌ niꞌa nëꞌë naꞌ, zjaquëꞌ gap nac laꞌ nöz, atiꞌ gulutubëꞌ yúguꞌtë nup niꞌ yajxácaꞌquëꞌ, yuguꞌ bönniꞌ dxiꞌa len bönniꞌ tuaꞌdöꞌ, atiꞌ ga naꞌ rac lni gdzaꞌr bunách.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 ’Catiꞌ gyaziëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë quië uyúëꞌ nup niꞌ nudubgac, niꞌ bléꞌinëꞌ tu bönniꞌ cutu nacuëꞌ lariꞌ dxiꞌa le bunödzjëꞌ quequëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lni naꞌ.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ naꞌ: “Böchaꞌa, ¿zoatsuꞌ ni len cutu nacuꞌ lariꞌ dxiꞌa bunödzjaꞌ quegac nup nacuáꞌ lni?” Bönniꞌ naꞌ buséyj ruꞌë.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 Niꞌr gudxëꞌ nup naꞌ tun xchinëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gnëꞌ: “Gul‑gugaꞌ niꞌa nëꞌë bönniꞌ ni. Gul‑tsajchúꞌn‑nëꞌ niꞌl ga naꞌ röꞌ chul. Niꞌ cödxëꞌ len utíl‑l layëꞌë, lu yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëꞌ.”
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Niꞌr guluzë́ꞌë niꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, atiꞌ glun xtídzaꞌquëꞌ lunëꞌ ga bi gnëꞌ Jesús quië gac luquíëꞌ Lëꞌ.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Quië lunëꞌ cni, gulasölëꞌë ga zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ lequëꞌ len bönniꞌ daꞌquëꞌ Herodes, nup naꞌ glë Jesús:
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Gdixjöiꞌ netuꞌ. ¿Nacx runi liꞌ? ¿I run bayúdx o cutu run bayúdx quizxj laztuꞌ queëꞌ César, bönniꞌ yödz ziꞌtuꞌ naꞌ rna béꞌinëꞌ rëꞌu?
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús tëꞌnnëꞌ lubijëꞌ Lëꞌ didzaꞌ, atiꞌ gudxëꞌ lequëꞌ:
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Gul‑luíꞌi nedaꞌ dumí le rguizxj lazliꞌ.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Jesús gnabnëꞌ lequëꞌ, rnëꞌ:
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 Tëꞌ Lëꞌ:
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, gulubannëꞌ ca nac didzaꞌ dxiꞌa bubiꞌë Jesús, atiꞌ gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ, zhuöjctëꞌ.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Laꞌ dza niꞌz guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ saduceo, nup naꞌ taꞌná cutu lubán nup chnatgac, atiꞌ gulanabnëꞌ Jesús,
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 taꞌnë́ꞌ:
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Gulacuaꞌbiꞌ ga zoatuꞌ gadx biꞌi bönniꞌ nac bö́chiꞌcbiꞌ. Biꞌi ziꞌal naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul, atiꞌ gúttëbiꞌ. Le nutu nu biꞌi queëbiꞌ zoabiꞌ, biꞌi buróp naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul uzë́b queëbiꞌ biꞌi bö́chiꞌbiꞌ naꞌ.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Lëzcaꞌ cni guc queëbiꞌ biꞌi buróp naꞌ, lencaꞌ queëbiꞌ biꞌi bunn, len laꞌ tuz ca guc quecbiꞌ igádxtëbiꞌ, glatbiꞌ yúguꞌtëbiꞌ.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Ga budxtë gutnu caꞌ ngul naꞌ.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Catiꞌ gdxin dza lubán nup chnatgac, ¿núzxalbiꞌ biꞌi gadx niꞌ gáquinu queëbiꞌ ngul naꞌ, le gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul naꞌ yúguꞌtëbiꞌ?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Catiꞌ gdxin dza lubán nup chnatgac, cutur gac yöl‑laꞌ rzoalen ngul, len cutu lutság naꞌquëꞌ, san lacquëꞌ ca nacquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios nacuꞌë yehuaꞌ yubá.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Ca naꞌ ral‑laꞌ lubán nup chnatgac, ¿naruꞌ cu nulábiniliꞌ lë naꞌ gudxczëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 Cni gnëꞌ: “Nedaꞌ nacaꞌ Dios queëꞌ Abraham len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.” Dios naꞌ cutu naquëꞌ Dios quegac nup natgac tsaz, san naquëꞌ Dios quequëꞌ bönniꞌ ni nabanquëꞌ zal‑laꞌ glatiëꞌ.
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Catiꞌ gulayöni didzaꞌ ni bunách nacuáꞌ niꞌ, gulubannëꞌ ca nac lë naꞌ rusëdnëꞌ lequëꞌ Jesús.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Catiꞌ gláquibeꞌinëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo ca benëꞌ Jesús, buseyjëꞌ rúꞌaquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo, niꞌr guludubëꞌ yúguꞌtëꞌ.
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 Tuëꞌ bönniꞌ nutsëꞌë ladjquëꞌ len nazëdëꞌ zxba queëꞌ Moisés, guꞌnnëꞌ siꞌ bëꞌë Jesús.
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 Qui lë ni naꞌ gnabnëꞌ Jesús, rnëꞌ:
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Jesús rëꞌ lëꞌ:
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Zxba ni nac blau len nactër zxön.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Zxba naꞌ nac buróp, laꞌ tuz ca nac, len cni rna: “Gdxiꞌinuꞌ böchiꞌ lzaꞌu ca nadxíꞌi cuinuꞌ.”
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Chop zxba ni nac ga zön yúguꞌtë le rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, len yúguꞌtë le gulusëdnëꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Tsal niꞌ nacuꞌë tsazxö́n bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, Jesús gnabnëꞌ lequëꞌ,
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 rnëꞌ:
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Xanruꞌ Dios gudxëꞌ Xanaꞌ:
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Chquiꞌ David naꞌ rnëꞌ queëꞌ naquëꞌ Xanëꞌ, ¿nacxcz nac, rnaliꞌ naquëꞌ zxiꞌn xsoëꞌ David?
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Nutu nu guc ubíꞌi didzaꞌ, atiꞌ ga gzu lau dza naꞌ, nutur nu burugui bi gnabi Lëꞌ.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.