Mateus 13
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Laꞌ dza niꞌz brujëꞌ Jesús lu yuꞌu, atiꞌ yajchöꞌë raꞌ nis zxön.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Le guladxín ga zoëꞌ Jesús bunách zian, grenëꞌ tu lëꞌi bárcodauꞌ, len gröꞌë niꞌ, atiꞌ bunách zian naꞌ gulacuáꞌ luyú bidx raꞌ nis zxön naꞌ.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Niꞌr bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Jesús, zian le busëdnëꞌ lequëꞌ, yuguꞌ le benëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Tsal niꞌ zjësiëꞌ, glas raꞌ nöz laꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ guladxinbaꞌ bguindauꞌ, glëꞌjbaꞌ xseydauꞌ naꞌ.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Glas luyú ga röꞌ guiöj yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ, ga naꞌ curö́ꞌ szxöni yu, atiꞌ laꞌ gulalentë, le curö́ꞌ niꞌ szxöni yu.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Niꞌr catiꞌ budzáꞌa, laꞌ gulacuadtë len gulabídx lë naꞌ bësiëꞌ, le cunác ga lun luí.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Gulalén ga gululén lba yötsiꞌ yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ glas, atiꞌ gulazxö́n lba yötsiꞌ naꞌ len gularöli lë naꞌ bësiëꞌ, glun ditj lei.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Glas ga nac luyú dxiꞌa yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ gulunö́dzj. Gulunö́dzj yetú gayuaꞌtër caꞌ laꞌgac lë naꞌ bësiëꞌ. Gulunö́dzj yetsonnlalj caꞌ yelaꞌgac naꞌ, atiꞌ gulunö́dzj yechí uruáꞌ caꞌ yelaꞌgac naꞌ.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Nu zoa nag len ryöni, ral‑laꞌ uzë́ nag.
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ usë́d queëꞌ len gulanabnëꞌ Lëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Nu dë qui, Dios unödzjëꞌ qui yelatiꞌ, atiꞌ szxö́nitër gataꞌ qui, san nu cudë́ qui, laꞌz dui le dë qui gdua.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Qui lë ni naꞌ ruíꞌlenaꞌ lequëꞌ didzaꞌ yuguꞌ le runaꞌ lsaquiꞌ, le tuꞌyúëꞌ san cutu taꞌléꞌinëꞌ. Taꞌyönnëꞌ san cutu tuꞌzë́ nagquëꞌ len cutu taꞌyéjniꞌnëꞌ.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Cni rac quequëꞌ quië utság lë naꞌ gnëꞌ Isaías, bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Le nazíd ládxiꞌdauꞌgac bunách ni,
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Naꞌa, bicaꞌ ba lbiꞌiliꞌ, le rleꞌi yöj lauliꞌ len ryöni nagliꞌ.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Le nactë rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ, glëꞌnnëꞌ laꞌléꞌinëꞌ le rléꞌiliꞌ lbiꞌiliꞌ zian bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios len yuguꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ san cutu gulaléꞌinëꞌ lei. Glëꞌnnëꞌ laꞌyönnëꞌ le ryö́niliꞌ lbiꞌiliꞌ san cutu gulayönnëꞌ lei.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Nútiꞌtëz nu ryöni didzaꞌ ca rna bëꞌë Dios yehuaꞌ yubá len cutu rejniꞌi lei, rac qui didzaꞌ ryöni nu naꞌ ca guc qui xseydauꞌ naꞌ glas raꞌ nöz. Laꞌ zaꞌtë tuꞌ xöhuiꞌ len rugúa didzaꞌ naꞌ gyuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ bönniꞌ naꞌ.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Xseydauꞌ naꞌ glas luyú ga röꞌ guiöj ruluíꞌ ca rac queëꞌ bönniꞌ ryönnëꞌ didzaꞌ naꞌ len laꞌ ruzëtë naguëꞌ lu yöl‑laꞌ rudziji queëꞌ,
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 san ca naꞌ cutu rdiaꞌ xseydauꞌ naꞌ le cudë́ ga gun luí, lëzcaꞌ cni rac queëꞌ bönniꞌ ni. Catiꞌ gdxin tu le usacaꞌ ziꞌ lëꞌ, atiꞌ laꞌbía ládxiꞌgac lëꞌ bunách le nazíꞌ lu nëꞌë didzaꞌ naꞌ, laꞌ gactë chop ladxëꞌë.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Xseydauꞌ naꞌ glas ga naꞌ gululén lba yötsiꞌ ruluíꞌ ca rac queëꞌ bönniꞌ naꞌ ryönnëꞌ didzaꞌ naꞌ, san ruiꞌ ladxëꞌë yuguꞌ le dë yödzlyú ni, atiꞌ nazíꞌ yëꞌë bönniꞌ naꞌ, le ruiꞌ ladxëꞌë yuguꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ qui. Yuguꞌ lë ni taꞌröli didzaꞌ naꞌ len tun ga cutu gun dxin lu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Xseydauꞌ naꞌ glas luyú dxiꞌa ruluíꞌ ca rac queëꞌ bönniꞌ ryönnëꞌ didzaꞌ naꞌ len réjniꞌnëꞌ lei, atiꞌ run dxin didzaꞌ naꞌ lu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ. Nacgac laꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yetú gayuaꞌtër caꞌ. Nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yetsonnlalj caꞌ, atiꞌ nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yechí uruáꞌ caꞌ.
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Yetú le benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Tsal naꞌ tasiëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lidxëꞌ, bdxin niꞌ tu nu curleꞌi lëꞌ dxiꞌa, atiꞌ yjöz laꞌ yël queëꞌ xsey guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naláꞌ ca nac yöl zxoaꞌ xtil, atiꞌ böjëꞌ xlatjëꞌ.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Catiꞌ blen zxoaꞌ xtil naꞌ len gröꞌ deu qui, ga naꞌ dxia xuiꞌi, niꞌr glac bëꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Niꞌr guladxinëꞌ bönniꞌ huen dxin ga zoëꞌ bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ, len tëꞌ lëꞌ: “Xan, chquiꞌ guzuꞌ xseydauꞌ dxiꞌa laꞌ yël quiuꞌ, ¿nacx guc gulalén guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ?”
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Gudxëꞌ lequëꞌ xan laꞌ yël naꞌ, rnëꞌ: “Benëꞌ cni bönniꞌ curléꞌinëꞌ nedaꞌ dxiꞌa.” Niꞌr gulanabnëꞌ lëꞌ huen dxin naꞌ, taꞌnë́ꞌ: “¿I rëꞌnnuꞌ tseajtuꞌ tsjöljtuꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ?”
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Xanquëꞌ rëꞌ lequëꞌ: “Cutu. Nazx caꞌ catiꞌ gládzuꞌliꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ, gládzuꞌlentëliꞌ caꞌ yöl zxoaꞌ xtil.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Dxiꞌar gac güiꞌliꞌ latj laꞌzxöngar tsazxö́n catiꞌ gdxinr dza tsajtubruꞌ lei, atiꞌ niꞌr gyëpaꞌ nup lutúb lei: Gul‑túb ziꞌal guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ len gul‑gugaꞌ tsajxúndj hueaj quië uzéguiꞌruꞌ lei, atiꞌ niꞌr utubliꞌ zxoaꞌ xtil lu yuꞌu quiaꞌ.”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Yetú le benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Le nactë nactër cuidiꞌ xsey mostaza naꞌ ca yúguꞌtë xseydauꞌ yezicaꞌ, san catiꞌ chnadúz, rzxöntër ca yúguꞌtë guixiꞌ cuan len rac zxön ca nac tu yag, atiꞌ taꞌdxinbaꞌ bguindauꞌ tun lidxcbaꞌ lu zxuzaꞌ nëꞌi.
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Yetú le benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Yúguꞌtë lë ni benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, bë́ꞌlenëꞌ bunách nacuáꞌ niꞌ didzaꞌ, len cutu bi didzaꞌ bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ le cubenëꞌ lsaquiꞌ.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Cni benëꞌ quië butság lë naꞌ buzujëꞌ lu guich bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Niꞌr buzeynëꞌ bunách nacuáꞌ niꞌ didzaꞌ Jesús, busölëꞌë lequëꞌ, atiꞌ gyaziëꞌ yuꞌu. Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ len tëꞌ Lëꞌ:
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Laꞌ yël naꞌ nac yödzlyú ni, atiꞌ xseydauꞌ dxiꞌa naꞌ ruluíꞌ ca nacgac nup nababgac ga rna bëꞌë Dios. Guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ naláꞌ ca nac yöl zxoaꞌ xtil ruluíꞌ ca nacgac nup nacgac qui tuꞌ xöhuiꞌ.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Nu naꞌ curleꞌi dxiꞌa xan laꞌ yël naꞌ len yjöz guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ, tuꞌ xöhuiꞌcz nac. Dza lutubëꞌ naꞌ ruluíꞌ ca gac dza udx qui yödzlyú ni, atiꞌ nup naꞌ tuꞌtúb nacgac gbaz laꞌy queëꞌ Dios.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Ca naꞌ guc, gulutubëꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ, len guluzéguiꞌë lei lu guiꞌ, lëzcaꞌ cni gac catiꞌ udx qui yödzlyú ni.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, gsö́laꞌgacaꞌ‑nëꞌ gbaz laꞌy quiaꞌ, atiꞌ lubijëꞌ ga rna bëꞌë Dios yúguꞌtë nup tun ga tun dul‑laꞌ lzaꞌgac lencaꞌ nup tuaꞌ döꞌ.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Yuguꞌ gbaz laꞌy naꞌ laꞌguꞌë lu guiꞌ gabíl yuguꞌ bönniꞌ tuaꞌdöꞌ naꞌ. Niꞌ laꞌbödxëꞌ len lutíl‑l láyaꞌquëꞌ.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Niꞌr laꞌyë́p yös yeníꞌ bunách tsahuiꞌ, lacquëꞌ ca gbidz ga niꞌ rna bëꞌë Dios yehuaꞌ yubá. Nu zoa nag len ryöni ral‑laꞌ uzë́ nag.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 Lëzcaꞌ cni benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rnëꞌ:
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Catiꞌ bdzölnëꞌ tu bga záquiꞌtsqui, gyijëꞌ, yjë́tiꞌë yúguꞌtë le dë queëꞌ, atiꞌ guꞌuëꞌ bga naꞌ.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 Lëzcaꞌ cni gnëꞌ Jesús:
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Catiꞌ chbdzaꞌ yöxj naꞌ, gulubijëꞌ lei luyú bidx raꞌ nis zxön naꞌ, atiꞌ niꞌ gulaböꞌë len gulaguꞌë‑baꞌ lu bdöꞌa yuguꞌ böl dxiꞌa, san yuguꞌ böl caꞌz, gularuꞌnëꞌ‑baꞌ.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Lëzcaꞌ cni gac catiꞌ udx qui yödzlyú ni. Laꞌrujëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios atiꞌ lubijëꞌ quizi bunách tsahuiꞌ, lucuitiëꞌ lequëꞌ ladj bunách tuaꞌdöꞌ.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 ’Niꞌr laꞌguꞌë lu guiꞌ gabíl bunách tuaꞌdöꞌ naꞌ. Niꞌ laꞌbödxëꞌ len lutíl‑l láyaꞌquëꞌ.
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Niꞌr Jesús gnabnëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, rnëꞌ:
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Catiꞌ budx benëꞌ yuguꞌ lsaquiꞌ ni Jesús, buzë́ꞌë niꞌ.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Catiꞌ budxinëꞌ ladzëꞌ, busëdnëꞌ bunách nacuáꞌ lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío, atiꞌ gulubannëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Naquëꞌ bönniꞌ ni zxiꞌnëꞌ bönniꞌ bëdx yag, atiꞌ lënu María xnëꞌë. Naquëꞌ bö́chiꞌquëꞌ Jacobo len José len Simón len Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Lëzcaꞌ nacuáꞌlennu rëꞌu ni ngul zanëꞌ. ¿Gazxcz bzëdnëꞌ yúguꞌtë lë ni?
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Qui lë ni naꞌ glac chop ládxiꞌquëꞌ, gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ. Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Qui lë ni naꞌ cutu benëꞌ Jesús niꞌ zian yöl‑laꞌ huac, le cutu taꞌyejlëꞌë Lëꞌ.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.