Mateus 13

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Laꞌ dza niꞌz brujëꞌ Jesús lu yuꞌu, atiꞌ yajchöꞌë raꞌ nis zxön.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Le guladxín ga zoëꞌ Jesús bunách zian, grenëꞌ tu lëꞌi bárcodauꞌ, len gröꞌë niꞌ, atiꞌ bunách zian naꞌ gulacuáꞌ luyú bidx raꞌ nis zxön naꞌ.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Niꞌr bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Jesús, zian le busëdnëꞌ lequëꞌ, yuguꞌ le benëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Tsal niꞌ zjësiëꞌ, glas raꞌ nöz laꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ guladxinbaꞌ bguindauꞌ, glëꞌjbaꞌ xseydauꞌ naꞌ.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Glas luyú ga röꞌ guiöj yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ, ga naꞌ curö́ꞌ szxöni yu, atiꞌ laꞌ gulalentë, le curö́ꞌ niꞌ szxöni yu.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Niꞌr catiꞌ budzáꞌa, laꞌ gulacuadtë len gulabídx lë naꞌ bësiëꞌ, le cunác ga lun luí.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Gulalén ga gululén lba yötsiꞌ yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ glas, atiꞌ gulazxö́n lba yötsiꞌ naꞌ len gularöli lë naꞌ bësiëꞌ, glun ditj lei.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Glas ga nac luyú dxiꞌa yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ gulunö́dzj. Gulunö́dzj yetú gayuaꞌtër caꞌ laꞌgac lë naꞌ bësiëꞌ. Gulunö́dzj yetsonnlalj caꞌ yelaꞌgac naꞌ, atiꞌ gulunö́dzj yechí uruáꞌ caꞌ yelaꞌgac naꞌ.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Nu zoa nag len ryöni, ral‑laꞌ uzë́ nag.
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ usë́d queëꞌ len gulanabnëꞌ Lëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Nu dë qui, Dios unödzjëꞌ qui yelatiꞌ, atiꞌ szxö́nitër gataꞌ qui, san nu cudë́ qui, laꞌz dui le dë qui gdua.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Qui lë ni naꞌ ruíꞌlenaꞌ lequëꞌ didzaꞌ yuguꞌ le runaꞌ lsaquiꞌ, le tuꞌyúëꞌ san cutu taꞌléꞌinëꞌ. Taꞌyönnëꞌ san cutu tuꞌzë́ nagquëꞌ len cutu taꞌyéjniꞌnëꞌ.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Cni rac quequëꞌ quië utság lë naꞌ gnëꞌ Isaías, bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Le nazíd ládxiꞌdauꞌgac bunách ni,
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 Naꞌa, bicaꞌ ba lbiꞌiliꞌ, le rleꞌi yöj lauliꞌ len ryöni nagliꞌ.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Le nactë rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ, glëꞌnnëꞌ laꞌléꞌinëꞌ le rléꞌiliꞌ lbiꞌiliꞌ zian bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios len yuguꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ san cutu gulaléꞌinëꞌ lei. Glëꞌnnëꞌ laꞌyönnëꞌ le ryö́niliꞌ lbiꞌiliꞌ san cutu gulayönnëꞌ lei.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Nútiꞌtëz nu ryöni didzaꞌ ca rna bëꞌë Dios yehuaꞌ yubá len cutu rejniꞌi lei, rac qui didzaꞌ ryöni nu naꞌ ca guc qui xseydauꞌ naꞌ glas raꞌ nöz. Laꞌ zaꞌtë tuꞌ xöhuiꞌ len rugúa didzaꞌ naꞌ gyuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ bönniꞌ naꞌ.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Xseydauꞌ naꞌ glas luyú ga röꞌ guiöj ruluíꞌ ca rac queëꞌ bönniꞌ ryönnëꞌ didzaꞌ naꞌ len laꞌ ruzëtë naguëꞌ lu yöl‑laꞌ rudziji queëꞌ,
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 san ca naꞌ cutu rdiaꞌ xseydauꞌ naꞌ le cudë́ ga gun luí, lëzcaꞌ cni rac queëꞌ bönniꞌ ni. Catiꞌ gdxin tu le usacaꞌ ziꞌ lëꞌ, atiꞌ laꞌbía ládxiꞌgac lëꞌ bunách le nazíꞌ lu nëꞌë didzaꞌ naꞌ, laꞌ gactë chop ladxëꞌë.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Xseydauꞌ naꞌ glas ga naꞌ gululén lba yötsiꞌ ruluíꞌ ca rac queëꞌ bönniꞌ naꞌ ryönnëꞌ didzaꞌ naꞌ, san ruiꞌ ladxëꞌë yuguꞌ le dë yödzlyú ni, atiꞌ nazíꞌ yëꞌë bönniꞌ naꞌ, le ruiꞌ ladxëꞌë yuguꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ qui. Yuguꞌ lë ni taꞌröli didzaꞌ naꞌ len tun ga cutu gun dxin lu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Xseydauꞌ naꞌ glas luyú dxiꞌa ruluíꞌ ca rac queëꞌ bönniꞌ ryönnëꞌ didzaꞌ naꞌ len réjniꞌnëꞌ lei, atiꞌ run dxin didzaꞌ naꞌ lu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ. Nacgac laꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yetú gayuaꞌtër caꞌ. Nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yetsonnlalj caꞌ, atiꞌ nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yechí uruáꞌ caꞌ.
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Yetú le benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Tsal naꞌ tasiëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lidxëꞌ, bdxin niꞌ tu nu curleꞌi lëꞌ dxiꞌa, atiꞌ yjöz laꞌ yël queëꞌ xsey guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naláꞌ ca nac yöl zxoaꞌ xtil, atiꞌ böjëꞌ xlatjëꞌ.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Catiꞌ blen zxoaꞌ xtil naꞌ len gröꞌ deu qui, ga naꞌ dxia xuiꞌi, niꞌr glac bëꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Niꞌr guladxinëꞌ bönniꞌ huen dxin ga zoëꞌ bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ, len tëꞌ lëꞌ: “Xan, chquiꞌ guzuꞌ xseydauꞌ dxiꞌa laꞌ yël quiuꞌ, ¿nacx guc gulalén guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ?”
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 Gudxëꞌ lequëꞌ xan laꞌ yël naꞌ, rnëꞌ: “Benëꞌ cni bönniꞌ curléꞌinëꞌ nedaꞌ dxiꞌa.” Niꞌr gulanabnëꞌ lëꞌ huen dxin naꞌ, taꞌnë́ꞌ: “¿I rëꞌnnuꞌ tseajtuꞌ tsjöljtuꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ?”
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 Xanquëꞌ rëꞌ lequëꞌ: “Cutu. Nazx caꞌ catiꞌ gládzuꞌliꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ, gládzuꞌlentëliꞌ caꞌ yöl zxoaꞌ xtil.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Dxiꞌar gac güiꞌliꞌ latj laꞌzxöngar tsazxö́n catiꞌ gdxinr dza tsajtubruꞌ lei, atiꞌ niꞌr gyëpaꞌ nup lutúb lei: Gul‑túb ziꞌal guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ len gul‑gugaꞌ tsajxúndj hueaj quië uzéguiꞌruꞌ lei, atiꞌ niꞌr utubliꞌ zxoaꞌ xtil lu yuꞌu quiaꞌ.”
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Yetú le benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Le nactë nactër cuidiꞌ xsey mostaza naꞌ ca yúguꞌtë xseydauꞌ yezicaꞌ, san catiꞌ chnadúz, rzxöntër ca yúguꞌtë guixiꞌ cuan len rac zxön ca nac tu yag, atiꞌ taꞌdxinbaꞌ bguindauꞌ tun lidxcbaꞌ lu zxuzaꞌ nëꞌi.
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Yetú le benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Yúguꞌtë lë ni benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, bë́ꞌlenëꞌ bunách nacuáꞌ niꞌ didzaꞌ, len cutu bi didzaꞌ bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ le cubenëꞌ lsaquiꞌ.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Cni benëꞌ quië butság lë naꞌ buzujëꞌ lu guich bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Niꞌr buzeynëꞌ bunách nacuáꞌ niꞌ didzaꞌ Jesús, busölëꞌë lequëꞌ, atiꞌ gyaziëꞌ yuꞌu. Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ len tëꞌ Lëꞌ:
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Laꞌ yël naꞌ nac yödzlyú ni, atiꞌ xseydauꞌ dxiꞌa naꞌ ruluíꞌ ca nacgac nup nababgac ga rna bëꞌë Dios. Guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ naláꞌ ca nac yöl zxoaꞌ xtil ruluíꞌ ca nacgac nup nacgac qui tuꞌ xöhuiꞌ.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Nu naꞌ curleꞌi dxiꞌa xan laꞌ yël naꞌ len yjöz guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ, tuꞌ xöhuiꞌcz nac. Dza lutubëꞌ naꞌ ruluíꞌ ca gac dza udx qui yödzlyú ni, atiꞌ nup naꞌ tuꞌtúb nacgac gbaz laꞌy queëꞌ Dios.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Ca naꞌ guc, gulutubëꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ, len guluzéguiꞌë lei lu guiꞌ, lëzcaꞌ cni gac catiꞌ udx qui yödzlyú ni.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, gsö́laꞌgacaꞌ‑nëꞌ gbaz laꞌy quiaꞌ, atiꞌ lubijëꞌ ga rna bëꞌë Dios yúguꞌtë nup tun ga tun dul‑laꞌ lzaꞌgac lencaꞌ nup tuaꞌ döꞌ.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Yuguꞌ gbaz laꞌy naꞌ laꞌguꞌë lu guiꞌ gabíl yuguꞌ bönniꞌ tuaꞌdöꞌ naꞌ. Niꞌ laꞌbödxëꞌ len lutíl‑l láyaꞌquëꞌ.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Niꞌr laꞌyë́p yös yeníꞌ bunách tsahuiꞌ, lacquëꞌ ca gbidz ga niꞌ rna bëꞌë Dios yehuaꞌ yubá. Nu zoa nag len ryöni ral‑laꞌ uzë́ nag.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 Lëzcaꞌ cni benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rnëꞌ:
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Catiꞌ bdzölnëꞌ tu bga záquiꞌtsqui, gyijëꞌ, yjë́tiꞌë yúguꞌtë le dë queëꞌ, atiꞌ guꞌuëꞌ bga naꞌ.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 Lëzcaꞌ cni gnëꞌ Jesús:
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Catiꞌ chbdzaꞌ yöxj naꞌ, gulubijëꞌ lei luyú bidx raꞌ nis zxön naꞌ, atiꞌ niꞌ gulaböꞌë len gulaguꞌë‑baꞌ lu bdöꞌa yuguꞌ böl dxiꞌa, san yuguꞌ böl caꞌz, gularuꞌnëꞌ‑baꞌ.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Lëzcaꞌ cni gac catiꞌ udx qui yödzlyú ni. Laꞌrujëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios atiꞌ lubijëꞌ quizi bunách tsahuiꞌ, lucuitiëꞌ lequëꞌ ladj bunách tuaꞌdöꞌ.
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 ’Niꞌr laꞌguꞌë lu guiꞌ gabíl bunách tuaꞌdöꞌ naꞌ. Niꞌ laꞌbödxëꞌ len lutíl‑l láyaꞌquëꞌ.
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Niꞌr Jesús gnabnëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, rnëꞌ:
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Catiꞌ budx benëꞌ yuguꞌ lsaquiꞌ ni Jesús, buzë́ꞌë niꞌ.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Catiꞌ budxinëꞌ ladzëꞌ, busëdnëꞌ bunách nacuáꞌ lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío, atiꞌ gulubannëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 Naquëꞌ bönniꞌ ni zxiꞌnëꞌ bönniꞌ bëdx yag, atiꞌ lënu María xnëꞌë. Naquëꞌ bö́chiꞌquëꞌ Jacobo len José len Simón len Judas.
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Lëzcaꞌ nacuáꞌlennu rëꞌu ni ngul zanëꞌ. ¿Gazxcz bzëdnëꞌ yúguꞌtë lë ni?
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Qui lë ni naꞌ glac chop ládxiꞌquëꞌ, gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ. Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Qui lë ni naꞌ cutu benëꞌ Jesús niꞌ zian yöl‑laꞌ huac, le cutu taꞌyejlëꞌë Lëꞌ.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.